«Η ΩΡΑΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 21/9/2014)

belle
Σαρκάζοντας τη μεσοαστική τάξη
Ο σαρκαστικός, αντισυμβατικός, αναρχικός σκηνοθέτης, Λουίς Μπουνιουέλ, έχει στις ταινίες του κάποια αγαπημένα θέματα, όπως τους μεσοαστούς και τον κλήρο. Διαρκώς στο στόχαστρό του με μία περιπαικτική διάθεση η οποία μέσα από τη λεπτή σάτιρα γίνεται σκληρή κριτική.
Έτσι και στην «Ωραία της ημέρας» (Belle de jour), που γύρισε το 1967, ο τρομερός Ισπανός μετατρέπει μια όμορφη μεσοαστή σε πόρνη. Η Σεβερίν παντρεμένη με ένα γιατρό, αλλά ψυχρή ερωτικά, πιάνει δουλειά σε έναν οίκο ανοχής με το όνομα Ωραία της Ημέρας. Εκεί θα καταφέρει να ικανοποιήσει τις ερωτικές της φαντασιώσεις ενώ την ίδια ώρα γίνεται όλο και πιο τρυφερή με το σύζυγό της. Τελικά όμως όλα αυτά ίσως να μην είναι αλήθεια. Ίσως η Σεβερίν να έχει πλάσει έναν κόσμο φαντασιώσεων για να ξεφύγει από την άχαρη σεξουαλική της καθημερινότητα. Αλλά μπορεί και να μην είναι έτσι.
Ο Μπουνιουέλ χλευάζει τον αστικό καθωσπρεπισμό, διεισδύει μέσα στη σεξουαλικότητα και τη διαστροφή των ηρώων του, μελετά τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίωσης. Και στο φινάλε, αφού έχει παίξει μαζί μας σαν τη γάτα με το ποντίκι, μας αφήνει με το μεγάλο ερωτηματικό. Η Ωραία ήταν πόρνη στην πραγματικότητα ή μήπως ήταν ένα παιχνίδι φαντασιώσεων;
Ο σουρεαλιστής σκηνοθέτης, μεταφέρει στον κινηματογράφο ένα μέτριο μυθιστόρημα του Ζοσέφ Κεσέλ και με τη μαεστρία του το μετατρέπει σε ύψιστο κινηματογραφικό έργο.
Στον πρωταγωνιστικό ρόλο η Κατρίν Ντενέβ, με τη ψυχρή γοητεία της, δίνει μια μοναδική ερμηνεία.
Η ταινία κέρδισε το Χρυσό Λέοντα στη Βενετία το 1967.
Αξίζει εδώ να θυμηθούμε τι έγραψε για την ταινία ο αείμνηστος, Βασίλης Ραφαηλίδης: «(…)Τούτο το σαδομαζοχιστικό ποιητικό ντελίριουμ, το κρατημένο με απίστευτη μαεστρία στα όρια του χυδαίου και του μεγαλειώδους δεν είναι παρά ένα συναρπαστικό παιχνίδι με τα λιμπιντικά όνειρα που συνωθούνται στον εγκέφαλο μιας ‘καθωσπρέπει’ αστής και που ο ‘μαιευτήρας’ Μπουνιουέλ τα τραβάει, σαρκάζοντας, απ’ τη σκοτεινιά του αστικού πουριτανισμού για να τα βγάλει περίπατο στον καθαρό αέρα της λευτεριάς, δηλαδή σ’ ένα χώρο παντελώς άγνωστο στη θεσμοποιημένη αστική συμβατικότητα, την εδραιωμένη από την τρομοκρατία μιας θρησκείας ολικά αντιερωτικής, συνεπώς και απάνθρωπης, που είναι ο χριστιανισμός (…)».
Σ.Κ.

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (έως 24/9/2014)

«Ο λαβύρινθος» (The maze runner), του Γουές Μπολ: Ο Τόμας ξυπνά μέσα σε ένα ασανσέρ το οποίο ανεβαίνει αργά-αργά. Όταν σταματά, ανοίγει η πόρτα και βρίσκεται μπροστά με μερικά αγόρια, σε έναν τόπο που ονομάζεται Κοιλάδα. Δε θυμάται τίποτε από την προηγούμενη ζωή του, όπως ούτε τα άλλα αγόρια θυμούνται. Κάθε πρωί ανοίγει ένας φράχτης και μπροστά τους εξαπλώνεται ο Λαβύρινθος. Ο φράχτης κλείνει κάθε νύχτα. Η απρόσμενη άφιξη ενός κοριτσιού, της Τερέζας, διαταράσσει την κανονικότητα της καθημερινότητας στην Κοιλάδα.
Ταινία επιστημονικής φαντασίας βασισμένη σε μια σειρά μπεστ σέλερ που έγραψε ο Τζέιμς Ντάσνερ.
«Αμνησία» (Before I go to sleep): Του Ρόουςν Τζόφε: Ένα ατύχημα δημιούργησε προβλήματα στη μνήμη της Κριστίν Λούκας. Η Κριστίν κάθε πρωί που ξυπνά, δε θυμάται τίποτε από την προηγούμενη μέρα. Με τη βοήθεια του συζύγου της, Μπεν, προσπαθεί να συναρμολογήσει το παζλ της ζωής της.
Ταινία μυστηρίου, βασισμένη στο ομώνυμο μπεστ σέλερ του βρετανού συγγραφέα Στίβεν Τζ. Γουάτσον.
«Η Μπάρμπι στο Μυστικό Βασίλειο» (Barbie and the Secret Door): Ασχολίαστη!

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s