«ΧΑΡΑ»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 13/4/2014)

Μια απούσα παρουσία

hara

Η Χαρά Νικολάου, μια γυναίκα γύρω στα 45, μπαίνει σε ένα μαιευτήριο και φεύγει κρατώντας στην αγκαλιά ένα μωρό. Μόνο που το μωρό δεν είναι δικό της, αφού η γυναίκα το έχει αρπάξει, σπρωγμένη από μία εσωτερική παρόρμηση. Στη συνέχεια τη βλέπουμε με το μωρό το οποίο το φροντίζει και δείχνει να το αγαπά σα να είναι δικό της. Όταν κάποιος κακοποιός την υποψιάζεται και προσπαθεί να της πάρει το μωρό και να το πουλήσει, η Χαρά αντιστέκεται και μετά από συμπλοκή τον σκοτώνει χτυπώντας τον με μία πέτρα στο κεφάλι. Όμως η αστυνομία τη συλλαμβάνει και εκτός από την απαγωγή του βρέφους κατηγορείται και τη δολοφονία του άνδρα ο οποίος θεωρείται συνεργός της. Κατά τη διάρκεια της δίκης η Χαρά δε βγάζει μιλιά. Ενώ με την πράξη της έχει συγκλονίσει την κοινή γνώμη εκείνη μοιάζει απούσα από τα όσα συμβαίνουν. Καθ’ όλη τη διάρκεια της δίκης παραμένει σιωπηλή και μιλά μόνη της, μόνο μέσα στο κελί της. Μιλά στο μωρό και σχολιάζει τα όσα συμβαίνουν.

Η «Χαρά» είναι μια θαυμάσια ελληνική ταινία, που είδαμε στο 53ο φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, σκηνοθετημένη από τον Ηλία Γιαννακάκη. Ένα ψυχολογικό δράμα με πρωταγωνίστρια μία γυναίκα η οποία διεκδικεί το δικαίωμα της μητρότητας διαπράττοντας μία ύβρη: κλέβει το μωρό μιας άλλης γυναίκας. Η ψυχικά διαταραγμένη αυτή γυναίκα, θύμα και μιας κοινωνικής σύμβασης που θέλει τη γυναίκα να γίνεται μητέρα, βιώνει το μεγαλείο της μητρότητας μέσα σε δύο μέρες. Και αυτό φαίνεται πως είναι αρκετό για να γεμίσει την υπόλοιπη ζωή της. Έτσι ώστε να μη νοιάζεται για τον εαυτό της, ούτε για την τιμωρία που την περιμένει. Η Χαρά έχει αποκτήσει μόνη της το δικαίωμα στην αγάπη, έχει γίνει «μάνα» κι αυτό της αρκεί. Αποστασιοποιημένη από όλα, ανθρώπους και καταστάσεις, ζει μέσα στον εαυτό της, κρατώντας για πάντα το διήμερο που είναι όλη της η ζωή.

Με ασπρόμαυρη φωτογραφία και σκηνοθεσία μεστή και ουσιαστική, ο Γιαννακάκης ακολουθεί τη δραματική πορεία της ηρωίδας του χρησιμοποιώντας μια αφηγηματική φόρμα που αποφεύγει κρίσεις και διδακτισμούς.

Βέβαια, το μεγάλο όπλο της ταινίας είναι η συγκλονιστική ερμηνεία της Αμαλίας Μουτούση, η οποία για μια ακόμη φορά αποδεικνύει πως είναι μια από τις πιο σημαντικές ελληνίδες ηθοποιούς. Η Μουτούση για το ρόλο της Χαράς τιμήθηκε με το Α΄ Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας στα Βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, με βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ της Αλεξάνδρειας και με ειδική μνεία στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου.

                                                               Στράτος Κερσανίδης

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s