«KISMET: Η ΖΩΗ ΣΑΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΑΠΟΥΝΟΠΕΡΑ», και άλλες νές ταινίες, έως 2/4/2014

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 30/3/2014

Ένα φαινόμενο

kismet

Οπωσδήποτε η επιτυχία των τουρκικών σίριαλ που προβάλλονται στην ελληνική τηλεόραση τα τελευταία χρόνια, αποτελεί ένα φαινόμενο που χρήση κοινωνιολογικής προσέγγισης.
Η Νίνα Μαρία Πασχαλίδου, με το ντοκιμαντέρ «Kismet: Η ζωή σαν τούρκικη σαπουνόπερα», το οποίο προβλήθηκε πριν από μερικές μέρες στο 16ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, έχει κάνει μια πολύ καλή δουλειά.
Η σκηνοθέτιδα βέβαια δε μένει στην Ελλάδα, αλλά εξετάζει την επιτυχία αλλά και τις επιπτώσεις των τουρκικών σειρών και σε άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής, των Βαλκανίων, της Βόρειας Αφρικής και της Ασίας. Η Πασχαλίδου εκτός από την Αθήνα, ταξιδεύει στο Κάιρο, το Αμπού Ντάμπι, την Κωνσταντινούπολη, τη Σόφια, το Μόσταρ. Και αυτό που ανακαλύπτει –και είναι ιδιαίτερα σημαντικό- είναι το πώς αυτές οι σειρές σπάνε προκαταλήψεις αιώνων και ενθαρρύνουν τις γυναίκες της περιοχής –ιδίως στις μουσουλμανικές χώρες- να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους και να αλλάξουν τις ζωές τους.
Η ταινία δίνει πολύ σημαντικές πληροφορίες, αφού η κάμερα της σκηνοθέτιδας συναντά παραγωγούς και ηθοποιούς αλλά καταδεικνύει και τη δύναμη επιρροής της εικόνας στους ανθρώπους που παρακολουθούν αυτές τις σειρές. Κι αν στη χώρα μας δεν επηρεάζει ιδιαίτερα, αφού δεν ανήκουμε στο λεγόμενο μουσουλμανικό τόξο, εν τούτοις αξίζει να διερευνηθούν οι λόγοι της επιτυχίας τους.
Πρόκειται για πολύ σημαντική δουλειά, για ένα ντοκιμαντέρ που αξίζει να το δει κανείς, να πληροφορηθεί από αυτό αλλά και να αναρωτηθεί. Κι αυτό επειδή τα πράγματα συνήθως έχουν δύο όψεις και η μονομέρεια δε βοηθά.
Η ταινία αποκαλύπτει πώς αυτές οι δραματικές σειρές ‘αιχμαλωτίζουν’ το μουσουλμανικό κοινό δείχνοντας ένα μοντέρνο και απελευθερωμένο τρόπο ζωής. Προβάλλοντας πρωτόγνωρες ελευθερίες -εξωσυζυγικές σχέσεις, διαζύγια, γυναίκες που εργάζονται-  σε μια περιοχή που επικρατεί η βία και η ανισότητα στις σχέσεις ανδρών και γυναικών, οι σειρές ενθαρρύνουν τις γυναίκες να μιλήσουν ανοιχτά για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους.
Όπως αναφέρει και η Σαμίρα, μια ακτιβίστρια από το Κάιρο, που συμμετείχε στην επανάσταση και υπέστη σεξουαλική παρενόχληση, “χρειαζόμαστε τουρκικές σειρές σαν τη ‘Φατμαγκιούλ’ οι οποίες προβάλλουν τα δικαιώματα των γυναικών, σπάνε ταμπού και παροτρύνουν τις γυναίκες να μιλούν ανοιχτά”. Η Σαμίρα μήνυσε τον Αιγυπτιακό Στρατό και κατάφερε να σταματήσει τα τεστ παρθενίας.
Σ.Κ.
ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

Εκτός από τις ταινίες «Το μικρό ψάρι» και «Κισμέτ», προβάλλονται ακόμη οι:
«Νώε» (Noah), του Ντάρεν Αρονόφσκι: Η γνωστή ιστορία από τη Γένεση της Παλαιάς Διαθήκης, μεταφερμένη στο σινεμά. Η ταινία του Αρονόφσκι αποτελεί την πρώτη πραγματική κινηματογραφική απεικόνιση της βιβλικής ιστορίας, εστιάζοντας σε θέματα όπως η αδυναμία και οι αποτυχίες των ανθρώπων καθώς και η απόλυτη συγχώρεση. Ζώα, κεραυνοί, βροχές, μάχες, εντυπωσιακά (και τρισδιάστατα) εφέ και φυσικά η τεράστια ξύλινη κιβωτός πρωταγωνιστούν στην επικών προδιαγραφών περιπέτεια.
«Ο γερμανός γιατρός» (Wakolda / The German doctor), της Λουσία Πουέντα: Ο διαβόητος δόκτωρ Μένγκελε, μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου καταφεύγει στην Παταγονία, σε μια πανσιόν. Η Εύα, ο Ένζο και τα τρία τους παιδιά, δε γνωρίζουν ποιος είναι ο άνθρωπος που φιλοξενούν και του συμπεριφέρονται φιλικά. Γοητευμένοι από την ευγένεια και τη μόρφωσή του, γίνονται ακουσίως πειραματόζωά του, μέχρις ότου ανακαλύψουν πως πίσω από το πρόσωπο του ευγενικού άνδρα κρύβεται ο επονομαζόμενος Άγγελος του θανάτου, του Άουσβιτς. Μια θαυμάσια ταινία, πολυεπίπεδη και υπαινικτική, από την Αργεντινή, σκηνοθετημένη από την κόρη του σκηνοθέτη Λουίς Πουένσο, που ακολουθεί με επιτυχία τα βήματα του πατέρα της.
«Πέντε δευτερόλεπτα στο κενό» (A long way down), του Πασκάλ Σομείγ: Παραμονή Πρωτοχρονιάς και ο άλλοτε αγαπητός τηλεοπτικός παρουσιαστής, σκέφτεται να πηδήξει από έναν ουρανοξύστη. Το ίδιο σκέφτονται και ο Τζες, ένας ατίθασος νέος, η Μορίν, μια ανύπαντρη μητέρα και ο Τζέι Τζέι, μουσικός που εργάζεται ως ντελιβεράς. Δεν πηδούν, όμως, και αποφασίζουν να μείνουν ζωντανοί ως τη μέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Κωμωδία.
«Η τριλογία της απόκλισης: Οι διαφορετικοί» (Divergent), του Νιλ Μπέργκερ: Μια ακόμη επιτυχημένη σειρά βιβλίων, μεταφέρεται στην οθόνη (μόδα είναι και δε φαίνεται να περνάει!). Περιπέτεια, δράση, έρωτες και όλα αυτά σε έναν κόσμο εκτός γνωστής Ιστορίας και Γεωγραφίας.
«Μικρά όμορφα πλάσματα» (Short term 12), του Ντέστιν Ντάνιελ Κρετόν: Μια συγκινητική, και πολύ δυνατή ταινία, που συγκλονίζει. Η ενδοοιοογενειακή βία, οι έφηβοι που μεγαλώνουν σε προβληματικό περιβάλλον αποκτώντας και οι ίδιοι προβληματική συμπεριφορά.
Η Γκρέις και ο Μέισον εργάζονται σε αν ίδρυμα όπου φιλοξενούνται παιδιά με αντικοινωνική συμπεριφορά. Όταν φθάνει εκεί η Τζέιντεν ένα ταλαιπωρημένο αλλά ιδιαίτερα προικισμένο κορίτσι, η Γκρέις νιώθει πολύ κοντά της και παράλληλα έρχεται στην επιφάνεια το δικό της σκοτεινό παρελθόν.
Εξαιρετικό ψυχολογικό δράμα, απολύτως ρεαλιστικό που θα σας συγκλονίσει.
«Τα Μάπετ καταζητούνται» (Muppets most wanted), του Τζέιμς Μπόμπιν: θεότρελη κωμωδία με τα αξιαγάπητα Μάπετ, που θα λατρέψουν οι φίλοι τους. Θαυμάσια σκηνοθεσία, συνεχές γέλιο, απόλαυση πραγματική.

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s