«ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΨΑΡΙ»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 30/3/2014)

fish

Η διπλή ζωή του Στράτου

Επιμέλεια: Στράτος Κερσανίδης

Η πολυαναμενόμενη ταινία του Γιάννη Οικονομίδη, «Το μικρό ψάρι», που έκανε πρεμιέρα στο διαγωνιστικό τμήμα του 64ου Φεστιβάλ στο Βερολίνο, προβάλλεται από την περασμένη Πέμπτη και στη χώρα μας.
Η τέταρτη μεγάλου μήκους ταινία του σκηνοθέτη, είναι συμπαραγωγή Ελλάδας, Γερμανίας και Κύπρου.
Κεντρικός χαρακτήρας είναι ο Στράτος, ένας άνδρας που τη νύχτα εργάζεται σε ένα αρτοποιείο ενώ τη μέρα εκτελεί συμβόλαια θανάτου. Όλα αυτά μετά την αποφυλάκισή του, αφού ο Στράτος πέρασε τη μισή ζωή του στη φυλακή εξαιτίας ενός εγκλήματος πάθους που διέπραξε στα 19 του. Στη φυλακή έζησε κάτω από τη προστασία του Λεωνίδα, ενός αρχινονού του υποκόσμου, ο οποίος μάλιστα, του έσωσε και τη ζωή, σε μια συμπλοκή ανάμεσα σε αντίπαλες συμμορίες. Ο Στράτος αισθάνεται υποχρεωμένος απέναντι στο Λεωνίδα και έτσι δίνει τα χρήματα που κερδίζει, στο Γιώργο, αδελφό του σωτήρα και προστάτη του. Όταν ο Γιώργος καταστρώνει ένα παράτολμο σχέδιο απόδρασης του Λεωνίδα από τη φυλακή, ο Στράτος τον βοηθά αφού το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να εξοφλήσει το μεγάλο του χρέος. Και έρχεται η ώρα το σχέδιο να μπει σε εφαρμογή.
Το σινεμά του Οικονομίδη έχει τις ιδιορρυθμίες του, καθώς ο σκηνοθέτης διαθέτει ένα δικό του, προσωπικό στιλ. Ένα στιλ οργισμένο, συχνά με έντονη λεκτική βία και μία υποβόσκουσα ένταση η οποία οδηγεί προς την τελική έκρηξη. Αυτόν τον τρόπο έχει επιλέξει ο σκηνοθέτης ώστε να μιλήσει για την καθημερινή κοινωνική βία, έναν τρόπο που καθ’ υπερβολήν, περιγράφει την πραγματικότητα.
«Το μικρό ψάρι», δίχασε τους κριτικούς στο Βερολίνο. Κάποιοι, κυρίως ξένοι, δυσκολεύτηκαν να προσεγγίσουν την κινηματογραφική γραφή του Γιάννη Οικονομίδη, ίσως και εξαιτίας της αδυναμίας κατανόησης της γλώσσας, σε αντίθεση με τους έλληνες που αντιμετώπισαν την ταινία πιο θετικά.
Μιλώντας γι’ αυτό ο σκηνοθέτης, είχε πει: «Όσο πιο καταρτισμένα κινηματογραφικά ήταν τα έντυπα που έγραφαν κάποιοι κριτικοί, τόσο πιο καλές έως ενθουσιώδεις ήταν οι κριτικές. Το αντίθετο συνέβη με τα πιο μέινστριμ, τα συστημικά έντυπα που οι κριτικές τους ήταν πιο μαζεμένες, αμήχανες, έως εχθρικές. Αλλά στις τρεις προβολές που έκανε η ταινία μπροστά σε κοινό, το κοινό την αποθέωσε. Δεν ξέρω τι να πω, άλλωστε όλες οι ταινίες που κάνω, ανοίγουν μια συζήτηση και αντιμετωπίζονται είτε με πολλή αγάπη είτε με πολλή εχθρότητα» (ΕΠΟΧΗ, 23 Φεβρουαρίου 2014).
Δεν φαίνεται να έχει άδικο ο Οικονομίδης στα όσα λέει, αρκεί να θυμηθούμε πως αντιμετωπίστηκε η πρώτη του ταινία, «Σπιρτόκουτο», το 2003. Και τότε το κοινό αλλά κυρίως οι κριτικοί είχαν διχαστεί.
Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στην ερμηνεία του Βαγγέλη Μουρίκη. Ο ηθοποιός διεκπεραιώνει το ρόλο του με άψογο τρόπο και αποδεικνύει πως η μέχρι τώρα αθόρυβη αλλά σημαντική παρουσία του, δεν είναι τυχαία.
Ο γεννημένος το 1967 στη Λεμεσό, Γιάννης Οικονομίδης, κατάφερε να καθιερωθεί ανάμεσα στους πλέον σημαντικούς αλλά και αγαπητούς στο κοινό, σύγχρονους έλληνες σκηνοθέτες. Ξεκινώντας το 2003 με το «Σπιρτόκουτο» (πρώτη μεγάλου μήκους ταινία), συνέχισε με τις ταινίες «Με την ψυχή στο στόμα» (2006) και «Μαχαιροβγάλτης» (2010).
Τώρα συνεχίζει με «Το μικρό ψάρι», το οποίο προβάλλεται ταυτόχρονα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s