ΜΙΚΛΟΣ ΓΙΑΝΤΣΟ

 

CJancso-Miklos1
Ο μάγος του μονοπλάνου, ο σκηνοθέτης των μακρυνών λήψεων, της σιωπής και της διερεύνησης της Ιστορίας. Ένας από τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες που αγαπήθηκε πολύ και στη χώρα μας στη δεκαετία του 1970 και οι ταινίες του αποτέλεσαν αντικείμενο έντονων συζητήσεων εκείνα τα χρόνια. Καινοτόμος εισαστικά και αφηγηματικά, επηρέασε τη σύγχρονη αισθητική και ολόκληρο τον ευρωπαϊκό κινηματογράφο. Ένα σινεμά δύσκολο, πολυεπίπεδο και ιδεολογικοποιημένο, το σινεμά του ούγγρου σκηνοθέτη που πέθανε στα 93 του χρόνια.
«Σύντροφε, αντίο» (1964), «Οι νικημένοι» (1965), «Κόκκινοι και λευκοί» (1967), «Ο ήχος της σιωπής» (1968), «Αστραφτεροί άνεμοι» (1969), «Χειμωνιάτικος σιρόκος» (1970), «Ο αμνός του θεού» (1970), «Ο κόκκινος ψαλμός» (1972), «Ηλέκτρα» (1974), «Ιδιωτικά βίτσια, δημόσιες αρετές» (1976), «Ουγγρική ραψωδία» (1979).
Βραβείο Σκηνοθεσίας στις Κάννες για τον «Κόκκινο ψαλμό» το 1972.
Χρυσό Λιοντάρι στη Βενετία για το σύνολο του έργου του το 1990.

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s