Η ιστορία μιας παραλίας

 

(από την εφημερίδα ΧΟΡΤΙΑΤΗΣ, Δεκέμβριος 2013)

782_DSC_0142

Του Στράτου Κερσανίδη

Πανηγυρική ήταν η ατμόσφαιρα στη Θεσσαλονίκη –επίνειο το Χορτιάτη!!!- την Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013, όταν παραδόθηκε σε περιπατητές και ποδηλάτες το ανακαινισμένο κομμάτι της νέας παραλίας. Έτσι η πόλη επανέκτησε την ανάσα της προς τη θάλασσα την οποία είχε απολέσει προσωρινώς για 2,5 χρόνια, όσο διήρκεσαν τα έργα ανάπλασης.

Διάφοροι βασιλικότεροι του βασιλέως έσπευσαν να πιστώσουν την ανάπλαση στο Γιάννη Μπουτάρη, αναρτώντας φωτογραφίες στο διαδίκτυο και γράφοντας εγκωμιαστικά άρθρα υπέρ του δημάρχου. Ο ίδιος βέβαια φρόντισε να υπενθυμίσει, πως η ανάπλαση αποτελεί στοιχείο της αισθητικής της παλιάς δημοτικής αρχής. Δηλαδή εκείνης της οποίας επί χρόνια ηγήθηκε ο Βασίλης Παπαγεωργόπουλος τον οποίο οι διάφοροι «μπουταρικοί» φρόντισαν να αγνοήσουν. Δυστυχώς η πόλη απέδειξε για μια ακόμη φορά πως έχει πρόβλημα μνήμης και δε διστάζει να δαγκώσει το χέρι που κάποτε την «τάιζε».

Λοιπόν, αγαπητοί, είτε σας αρέσει είτε δε σας αρέσει, η ανάπλαση είναι όραμα Παπαγεωργόπουλου και αν μη τι άλλο οφείλουμε να το θυμόμαστε. Και το γράφω αυτό επειδή οι ίδιοι άνθρωποι οι οποίοι κάποτε κατηγορούσαν τον Παπαγεωργόπουλο για το έργο σήμερα δοξάζουν τον Μπουτάρη για το ίδιο έργο!

Και έρχομαι στο επόμενο θέμα το οποίο είναι το κόστος της ανάπλασης το οποίο ήταν 22 εκατομμύρια ευρώ. Κάπου διάβασα πως ο προϋπολογισμός ήταν περίπου διπλάσιος αλλά ο κ. Μπουτάρης κατάφερε να τον μειώσει. Βέβαια κάποιες κακές «αριστερές» γλώσσες είπαν πως αυτό επετεύχθη επειδή μειώθηκε το εργατικό κόστος, δηλαδή οι μισθοί των εργαζόμενων στο έργο. Αλλά τι περιμένεις από αριστερούς; Όλο γκρίνια και μιζέρια, ούτε ένας καλός λόγος από τα δηλητηριώδη στόματά τους ούτε μια θετική σκέψη από τα δηλητηριασμένα μυαλά τους! Όμως κι αυτοί από τη μεριά τους απαντούν, «εντάξει ρε μάγκες, αριστεροί είμαστε, εάν δε μιλήσουμε για τις αμοιβές των εργαζομένων, τότε για τι πράγμα ακριβώς θα μιλήσουμε;». Έλα ντε, δα να’ χουν δίκιο.

Τώρα υπάρχουν και κάποιοι άλλοι κακεντρεχείς οικολογοαριστέριζοντες που βλέπουν πολύ τσιμέντο και λιγότερο πράσινο. Όμως κι αυτοί γκρινιάρηδες είναι. Όπως και κάποιοι άλλοι, του ιδίου φυράματος με τους προηγούμενους, που βλέπουν πως η ανάπλαση, μέσω διάφορων διάσπαρτων κατασκευών, προετοιμάζει το έδαφος για ιδιωτική εκμετάλλευση. Λέτε;

Ο Παπαγεωργόπουλος οραματίστηκε, ο Μπουτάρης υλοποίησε και η Θεσσαλονίκη ζει το μύθο της ομορφότερης πόλης στη χώρα.

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s