54ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

 (αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 13/10/2013)

20 χρόνια, Ματιές στα Βαλκάνια

Όταν βραδιάζει στο Βουκουρέστι

Όταν βραδιάζει στο Βουκουρέστι


Του Στράτου Κερσανίδη

Ένα από τα πιο πετυχημένα τμήματα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και προσωπικά το αγαπημένο μου, γίνεται φέτος 20 ετών.

Με την ευκαιρία αυτή θα προβληθούν φέτος, εν είδει αφιερώματος, 17 από τις πιο σημαντικές ταινίες που προβλήθηκαν από το 1994 έως σήμερα οι οποίες αγαπήθηκαν, τιμήθηκαν με πολλά βραβεία και έδωσαν το ιδιαίτερο στίγμα του κινηματογράφου των χωρών της Βαλκανικής.

Ανάμεσά τους θα έχουμε την ευκαιρία να ξαναδούμε ταινίες όπως:

«Η βελανιδιά» (1992), του βετεράνου Λουτσιάν Πιντιλίε, ενός από τους εκπρόσωπους της παλαιότερης γενιάς των ρουμάνων σκηνοθετών, με τη Μάγια Μόργκενστερν σε πρωταγωνιστικό ρόλο.

«Μην κρέμεστε από το παράθυρο» (1993), του Νάε Καρανφίλ, από τους πρωτοπόρους αυτού που στη συνέχεια ονομάστηκε νέο κύμα στο ρουμάνικο κινηματογράφο και έφερε την παγκόσμια αναγνώριση.

«Αθωότητα» (1997), του Ζεκί Ντεμικουμπούζ, ενός από τους κορυφαίους τούρκους σκηνοθέτες, που πραγματεύεται τις διαφορετικές πλευρές της ανθρώπινης φύσης.

«Το χωριό» (1998), του πολυβραβευμένου και ενός από τους πιο σημαντικούς ευρωπαίους σκηνοθέτες, Νουρί Μπιλγκέ Τζεϊλαν που έφερε την Τουρκία στο προσκήνιο του παγκόσμιου κινηματογράφου. Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του σκηνοθέτη, που περιγράφει τη ζωή μια οικογένειας σε μια μικρή τουρκική πόλη.

«Συνθήματα» (2001), του Γκιέργκι Τζουβάνι, του πρώτου σκηνοθέτη που «έβγαλε» το αλβανικό σινεμά από τα σύνορα της πατρίδας του. Μια ιστορία στην Αλβανία του Ενβέρ Χότζα που κέρδισε το Βραβελίο Νεότητας στις Κάνες.

«Όνειρο χειμωνιάτικης νύχτας» (2004), του Γκόραν Πασκάλιεβιτς, ενός σκηνοθέτη που το όνομά του αποτελεί σημείο αναφοράς για το σινεμά της Σερβίας.

«Η οδύσσεια του κυρίου Λαζαρέσκου» (2005), μια δραματική καθημερινή ιστορία στη σύγχρονη Ρουμανία, με την οποία ο σκηνοθέτης Κρίστι Πούιου κέρδισε στις Κάνες το Βραβαίο του τμήματος Ένα Κάποιο Βλέμμα.

«Σεράγιεβο, σ’ αγαπώ» (2006), η ιστορία μιας ανύπαντρης μητέρας και της 11χρονης κόρης της στην πολύπαθη πρωτεύουσα της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης, που χάρισε στην Γιασμίλα Ζμπάνιτς τη Χρυσή Αρκούδα στο Βερολίνο.

«California dreamin’» (2007), του αδικοχαμένου Κριστιάν Νεμέσκου, ακόμη ένα βραβείο για τη Ρουμανία στο Ένα Κάποιο Βλέμμα των Κανών.

«Γάλα» (2008), Το δεύτερο μέρος της αριστουργηματικής τριλογίας (Αυγό-Γάλα-Μέλι) του τούρκου Σεμίχ Καπλάνογλου.

Νέες παραγωγές των Βαλκανίων

Ανάμεσα στις φετινές βαλκανικές παραγωγές που θα έχουν την ευκαιρία να δουν οι θεατές του 54ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, είναι:

«Όταν βραδιάζει στο Βουκουρέστι» ή «Μεταβολισμός», του Κορνέλιου Πορουμπόιου (Ρουμανία): Ένας σκηνοθέτης γυρίζει μια ταινία. Τίποτε όμως δεν εκτυλίσσεται μέσα στο πλατό, όλα πηγάζουν από τον ψυχισμό των ηρώων και την εμπειρία του Πορουμπόιου. Στυλιζαρισμένο, αποδραματοποιημένο και ακριβές σινεμά.

«Φωτίζεις τη νύχτα» του Ονούρ Ινλί (Τουρκία): Ξεφεύγοντας από κάθε συνηθισμένη αφηγηματική φόρμα, μιλά για τους απλούς ανθρώπους. Για τη ζωή που στον πυρήνα της βρίσκεται η λύπη και τα βάσανα, ακόμη κι όταν αυτοί οι άνθρωποι διαθέτουν κάποιες ιδιαίτερες ικανότητες. Πικρή, παράδοξη, πρωτότυπη και ευαίσθητη, η ταινία καταδεικνύει τις αναζητήσεις και τις τάσεις στον τουρκικό κινηματογράφο με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο.

«Τζιν» του Ρεχά Ερντέμ (Τουρκία): Η νεαρή Τζιν δραπετεύει από μια ομάδα Κούρδων ανταρτών. Μια ιστορία που συνδυάζει την αναζήτηση της ελευθερίας με τις καταστροφικές συνέπειες της ανθρώπινης επέμβασης στη φύση.

«Σπίτι κανενός» του Ντενίζ Ακτσάι (Τουρκία): Μια μητέρα και τα τρία της παιδιά. Μετά το θάνατο του πατέρα οι οικογενειακές ισορροπίες ανατρέπονται. Έλλειψη επικοινωνίας, ενοχές και αναζήτηση της ελευθερίας από έναν πρωτοεμφανιζόμενο και πολλά υποσχόμενο σκηνοθέτη.

«Εξαφάνιση» του Μίλος Πούσιτς (Σερβία): Ένας κόσμος που χάνεται, η σύγκρουση των γενεών όπως καταγράφονται μέσα από τη σχέση μια μητέρας με το γιό της.

«Ο ιαπωνικός σκύλος» του Τουντόρ Κριστιάν Γκεοργκίου (Ρουμανία): Το νέο αίμα του συνεχώς αυτοτροφοδοτούμενου ρουμάνικου κινηματογράφου. Μια λυρική και τρυφερή ματιά, με μινιμαλιστική γραφή που καταγράφει τη μοναξιά των ανθρώπων.

«Αγρυπνία» της Άννας – Φελίτσια Σκουτέλνικου (Μολδαβία): Με αφορμή την κηδεία μιας ηλικιωμένης γυναίκας, η σκηνοθέτιδα μιλά για τον αέναο κύκλο της ζωής και του θανάτου.

«Τα παιδιά του ιερέα» του Βίνκο Μπρέσαν (Κροατία-Σερβία): Ευαίσθητα, θέματα ταμπού, όπως η θρησκεία και η ηθική της καθώς και οι σεξουαλικές συμπεριφορές, θίγονται μέσα από την κάμερα του σκηνοθέτη.

Το πρόγραμμα συμπληρώνεται και από μια σειρά αξιόλογων ταινιών μικρού μήκους.

Προσκεκλημένοι του φεστιβάλ θα είναι οι σκηνοθέτες Κορνέλιου Πορουμπόιου και Κρτίστι Πουιου από τη Ρουμανία, Ρεχά Ερντέμ από την Τουρκία, Βίνκο Μπρέσαν από την Κροατία και Λιουντμίλ Τοντόροφ από τη Βουλγαρία.

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s