«ΓΚΛΟΡΙΑ»

(αναδημοσίευση από την Εποχή, 6/10/2013)

Το δικαίωμα στον έρωτα

gloria

Του Στράτου Κερσανίδη

Το δικαίωμα στη ζωή ανήκει σε όλους, ανεξαρτήτως ηλικίας. Το ίδιο και το δικαίωμα στον έρωτα.

Ο χιλιανός σκηνοθέτης Σεμπαστιάν Λέλιο, με την ταινία του «Γκλόρια» (Gloria), καταπιάνεται με αυτό το θέμα, δηλαδή με την επιθυμία ανθρώπων των συνεχίσουν να ζουν αν και δε βρίσκονται πλέον στην πρώτη νεότητα.

Η Γκλόρια είναι μια χωρισμένη γυναίκα, 58 ετών, η οποία ζει μόνη, αφού τα δυο της παιδιά έχουν μεγαλώσει και έχουν φύγει από το σπίτι. Συχνάζει σε ένα κλαμπ γνωριμιών για ανήλικες, αναζητώντας συντροφιά. Εκεί γνωρίζει το Ροδόλφο, έναν άνδρα 65 ετών, για τον οποίο νιώθει ερωτική έλξη. Και ενώ όλα φαίνεται πως ξεκινούν καλά, και η Γκλόρια θεωρεί πως βρήκε αυτό που αναζητά, έρχεται αντιμέτωπη με ένα πρόβλημα που έχει ο Ροδόλφος. Αν και τα παιδιά του έχουν μεγαλώσει, ο 65χρονος διατηρεί μια σχέση εξάρτησης μαζί τους που δυσκολεύει τη σχέση του με την Γκλόρια. Αισθάνεται υπεύθυνος για τα παιδιά του και εκπληρώνει κάθε επιθυμία τους, βάζοντας τον εαυτό του και τη δική του ζωή σε δεύτερη μοίρα. Εκείνη προσπαθεί να τον βοηθήσει αλλά ο Ροδόλφος μοιάζει να αδυνατεί να ξεπεράσει την κατάστασή του. Η Γκλόρια βρίσκεται μπροστά σε ένα δίλλημα. Να συμβιβαστεί ή να συνεχίσει να ζει; Η απόφαση που θα πάρει τη λυτρώνει και ξαναφέρνει το χαμόγελο της αισιοδοξίας στα χείλη της.

Ο Σεμπαστιάν Λέλιο σκηνοθετεί μια τρυφερή ταινία ανθρωπίνων σχέσεων και οικογενειακών δεσμών. Δίνει μεγάλη προσοχή στους χαρακτήρες του, σκιαγραφώντας τα πορτρέτα τους με προσοχή. Χωρίς να επιδιώκει να εκβιάσει συναισθήματα, ο σκηνοθέτης παρακολουθεί σχεδόν αποστασιοποιημένα, περιγράφοντας τη σχέση της Γκλόριας με το Ροδόλφο, τις επιθυμίες και τις εμμονές τους. Η τελική στάση της γυναίκας δίνει μια αισιόδοξη νότα, διακηρύσσοντας κατά κάποιον τρόπο, πως τίποτε δεν έχει τελειώσει και η ζωή συνεχίζεται. Αυτό που οφείλουμε να κάνουμε, είναι να τη ζήσουμε. Η Παουλίνα Γκαρσία, στον πρωταγωνιστικό ρόλο, αποτελεί ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα της ταινίας, όχι μόνο με την εξαιρετική της ερμηνεία αλλά και με τη γοητεία της.

Η Γκαρσία τιμήθηκε με Αργυρή Άρκτο ερμηνείας στο Φεστιβάλ του Βερολίνου, ενώ η ταινία, στο ίδιο φεστιβάλ, κέρδισε το βραβείο της Οικουμενικής Επιτροπής στο διαγωνιστικό τμήμα.

                                                                                       Στράτος Κερσανίδης

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

 

«Δον Ζουάν» (Don Jon), του Τζόζεφ Γκόρντον Λέβιτ: Ο Τζον Μαρτέλο, είναι ένας γοητευτικός τύπος, παλαιών αρχών, που έχει τη δυνατότητα να αλλάζει τις γυναίκες σαν τα πουκάμισα. Για το λόγο αυτό οι φίλοι του τον αποκαλούν Δον Τζον. Ο Μαρτέλο όμως έχει και ένα «χούι». Απολαμβάνει όσο τίποτα να βλέπει πορνό στον υπολογιστή του. Η Μπάρμπαρα, είναι μια όμορφη κοπέλα, πολύ ρομαντική που αναζητά να βρει τον πρίγκιπά της, όπως στις παλιές ταινίες του Χόλιγουντ. Οι δύο αυτοί άνθρωποι, μοιάζουν να ζουν σε έναν κόσμο που δεν τους ταιριάζει και αναζητούν να βρουν κάτι αληθινό και οικείο.

«Επικίνδυνο κύκλωμα»  (Closed circuit), του Τζον Κρόουλι: Ο Φαρούκ Ερντογάν είναι ο μοναδικός επιζών μιας τρομοκρατικής οργάνωσης. Ο Ερντογάν συνελήφθη μετά από ανθρωποκυνηγητό το οποίο ακολούθησε μια βομβιστική επίθεση που αποδεκάτισε μια κεντρική αγορά στο Λονδίνο. Η δίκη που πρόκειται να ακολουθήσει αναμένεται να είναι η πιο σημαντική του αιώνα. Σε αυτήν θα συναντηθούν δύο δικηγόροι –πρώην εραστές- που ανήκουν στην ίδια ομάδα υπεράσπισης. Ένα θρίλερ με μπόλικο σασπένς.

«2 guns», του Μπαλτάσαρ Κορμακιούρ: Δύο αστυνομικοί, ένας της δίωξης ναρκωτικών και ένας της μυστικής υπηρεσίας του αμερικανικού ναυτικού, έχουν εισχωρήσει σε ένα καρτέλ ναρκωτικών. Το ενδιαφέρον είναι πως δεν γνωρίζει κανείς την ταυτότητα του άλλου. Έτσι δεν υπάρχει εμπιστοσύνη ανάμεσά τους και τα πράγματα περιπλέκονται όταν στο ίδιο καρτέλ έχουν εισχωρήσει και πράκτορες της Σι Άι Έι. Όταν θα βρεθούν αντιμέτωποι με τις μυστικές υπηρεσίες αλλά και με τους μεξικάνους μαφιόζους, θα αναγκαστούν να συνεργαστούν για να σώσουν τα τομάρια τους. Και ενώ όλοι τους θέλουν νεκρούς αυτοί αξιοποιούν τα κόλπα που έχουν μάθει δουλεύοντας μέσα στον υπόκοσμο. Μπόλικη δράση, αμέτρητοι πυροβολισμοί, εκρήξεις και κυνηγητά, σε μια ταινία με σασπένς που ανεβάζει την αδρεναλίνη.

«Metallica troght the never» του Νίμροντ Αντάλ: Ο βραβευμένος σκηνοθέτης Nιμρόντ Αντάλ (“Predators”) δημιουργεί μια πρωτοποριακή τρισδιάστατη ταινία για το θρυλικό συγκρότημα Metallica. Η μουσική αυτή ταινία συνδυάζει μια τολμηρή αφήγηση και παράλληλα πλάνα από τις θεαματικές ζωντανές εμφανίσεις ενός εκ των πιο δημοφιλών και εμβληματικών συγκροτημάτων στην ιστορία της ροκ μουσικής.

«September», της Πέννυς Παναγιωτοπούλου: Η Άννα ζει με το Μανού, το σκύλο της. Όταν εκείνος πεθαίνει, ζητά να τον θάψει στον κήπο της οικογένειας που ζει στο απέναντι σπίτι. Η Άννα γοητεύεται από τη γυναίκα που ζει απέναντι, τα παιδιά της και τη ζωή τους. Μόνο που εκείνοι δε φαίνεται να συμμαρίζονται τα συναισθήματά της. Μετριότατη ταινία. Ερώτηση προς τους παραγωγούς της ταινίας: γιατί September και όχι Σεπτέμβριος;

«Οικόπεδο 12», του Κυριάκου Τοφαρίδη: Στην Κύπρο, βρετανικοί δορυφόροι ανακαλύπτουν μεγάλα κοιτάσματα πετρελαίου σε μια περιοχή που ανήκει στον Κωνσταντά Ριζίτη, μέρος της οποίας είχε αγοράσει από τον τουρκοκύπριο Αχμέτ Μπέϊογλου. Μια σειρά κωμικές (;) καταστάσεις ξεκινούν. Κακόγουστο!

Σινεμά στην ΕΡΤ-3: Προβάλλεται η ταινία «Τι έκανες στον πόλεμο μπαμπά;» του Μπλέιν Έντουαρντς, από τους εργαζομένους της ΕΡΤ-3, τη Δευτέρα στις 8 μ.μ., Αγγελάκη 14, Θεσσαλονίκη.

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s