ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

 

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 29/9/2013)

 

Το απαγορευμένο ποδήλατο

Το απαγορευμένο ποδήλατο

 

του Στράτου Κερσανίδη

Το απαγορευμένο ποδήλατο

 

Στις 12 Σεπτεμβρίου 2004 η Εποχή είχε μια μεγάλη αποκλειστικότητα που τότε δεν είχε εκτιμηθεί δεόντως.

Υπήρχε μία συνέντευξη με τη Χάιφα Αλ Μανσούρ, την πρώτη και μοναδική γυναίκα σκηνοθέτη στη Σαουδική Αραβία, που την είχα συναντήσει στο Διεθνές Φεστιβάλ Γυναικείου Κινηματογράφου στην Άγκυρα. Η Αλ Μανσούρ μιλούσε για τη σχεδόν ανύπαρκτη κινηματογραφία και για τη μη ύπαρξη κινηματογραφικών αιθουσών στη χώρα της.

 

Έλεγε: «Ο κόσμος χρειάζεται να ακούσει τις γυναίκες της Σαουδικής Αραβίας για να μάθει πως σκέφτονται για την πολιτική και για άλλα κοινωνικά ζητήματα. Το να είσαι σκηνοθέτιδα στην πατρίδα μου, σημαίνει μια μεγάλη ευκαιρία να αλλάξεις τον τρόπο σκέψης του κόσμου για τις γυναίκες επειδή τα ΜΜΕ προωθούν μια στερεοτυπική εικόνα για μας».

 

Πέρασαν από τότε 9 χρόνια και ήταν ευχάριστη έκπληξη για μένα όταν είδα πως η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της Χάιφα Αλ Μανσούρ, «Το απαγορευμένο ποδήλατο» (Wadjda), προβάλλεται στη χώρα μας.

 

Η Γουάτζντα είναι ένα δεκάχρονο κορίτσι που μένει σε ένα προάστιο του Ριάντ, της πρωτεύουσας της Σαουδικής Αραβίας. Παρ’ όλο που ζει σε ένα συντηρητικό περιβάλλον, έχει αστείρευτο κέφι, είναι πολυμήχανη και συνεχώς προκαλεί τα όρια του επιτρεπτού. Έχει ερωτευτεί ένα πράσινο ποδήλατο και αποφασίζει να κάνει τα πάντα για να το αποκτήσει. Στο δρόμο της θα βρει πολλά εμπόδια, με μεγαλύτερο το ότι στη χώρα της θεωρείται ανήθικο για ένα κορίτσι να κάνει ποδήλατο!

 

Δεν έχω δει την ταινία και το μόνο που μπορώ να πω είναι πως η σκηνοθέτιδα καταπιάνεται με ένα καθημερινό θέμα. Με ένα θέμα που για εμάς, τους πολίτες του δυτικού κόσμου, μπορεί να φαντάζει απλό, αλλά δε συμβαίνει το ίδιο και με τα κορίτσια και τις γυναίκες στην αυστηρά ισλαμική Σαουδική Αραβία.

 

«Ο Παράδεισος της πίστης» (Paradies Glaube) του Ούλριχ Ζάιντλ: Η Άννα Μαρία ζει στη Βιέννη και είναι ταγμένη στο Χριστό. Πιστεύει πως η Αυστρία πρέπει να επιστρέψει στο σωστό δρόμο, που είναι κατά την άποψή της ο Καθολικισμός, και έτσι χτυπάει πόρτες και με ένα άγαλμα της Παναγίας στο χέρι, ζητά από τους ανθρώπους να προσευχηθούν μαζί της. Προσπαθεί να προσηλυτίσει τους απελπισμένους συμπολίτες της, αλλά όταν επιστρέφει μετά από χρόνια στο σπίτι ο Μουσουλμάνος και καθηλωμένος σε καροτσάκι σύζυγός της, δημιουργείται μεταξύ τους ένταση. Και υπεύθυνος γι’ αυτό δεν είναι τόσο εκείνος όσο η Άννα Μαρία με τις θρησκευτικές της εμμονές.

 

Δυνατή ταινία στην οποία ο σκηνοθέτης μέσα από τον κεντρικό του χαρακτήρα προσπαθεί να ανιχνεύσει το θρησκευτικό φανατισμό. Μέσα από καθημερινές στιγμές αυτοτιμωρίας, προσηλυτισμού και προστριβών, με ψυχρό τρόπο και χωρίς καθόλου μουσική, καταδεικνύει την απώλεια της προσωπικότητας η οποία έρχεται ως αποτέλεσμα της θρησκοληψίας.

 

Ανάμεσα(InchAllah), της Αναΐς Μπαρμπό Λαβαλέ: Η Κλόε, νεαρή μαιευτήρας από το Κεμπέκ, εργάζεται σε μια κλινική σε ένα στρατόπεδο Παλαιστινίων προσφύγων. Λόγω της δουλειάς της αναπτύσσει μια ιδιαίτερη σχέση με την έγκυο Ραντ, το μεγάλο της αδελφό Φαϊζάλ και το μικρότερο, Σαφί, ποπυ ονειρεύεταιο να πετάξει επάνω από το Τείχος. Ταυτόχρονα είναι φίλη και με την Άβα, μια νεραή ισραηλινή στρατιωτίνα. Ένα τραγικό γεγονός θα πυροδοτήσει τις σχέσεις των ανθρώπων.

 

Εξαιρετική ταινία για τη ζωή στη Δυτική Όχθη. Μια καθημερινότητα αβεβαιότητας και βίας που διαπερνούν τις ανθρώπινες σχέσεις. Ρεαλιστική και σφιχτοδεμένη σκηνοθεσία, δυνατοί χαρακτήρες και μια ταινία που αντιμετωπίζει με νηφαλιότητα και ευαισθησία την κατάσταση στη Μέση Ανατολή.
«Frances Ha», του Νόα Μπάουμπαχ: Η Φράνσις ζει στη Νέα Υόρκη, αλλά δεν έχει διαμέρισμα. Βοηθάει σε μια ακαδημία χορού, αλλά δεν είναι χορεύτρια. Έχει μια καλή φιλή, τη Σόφι, αλλά δε μιλάνε πια μεταξύ τους. Η Φράνσις ονειρεύεται, θέλει πολλά από τη ζωή της αλλά δεν απογοητεύεται. Αντίθετα ζει επιδιώκοντας τη χαρά. Μια πολύ καλή κωμωδία.

 

«Ένας χρόνος είναι αρκετός» (I Give It a Year), του Νταν Μέιζερ: Αμερικάνικη κωμωδία με πρωταγωνιστές τη Νατ και τον Τζος, οι οποίοι γνωρίζονται σε ένα πάρτι, ερωετεύονται κεραυνοβόλα και παντρεύονται. Εκείνη άνθρωπος των πράξεων και εκείνος άνθρω΄πος του πνεύματος, δε φαίνεται να αποτελούν και το πιο ιδανικό ζευγάρι. Τόσο ώστε κανείς από τους φίλους και συγγενείς τους δεν πιστεύει πως ο γάμος αυτός μπορεί να κρατήσει.

 

Το κάλεσμα (The conjuring), του Τζέιμς Γουάν: Ο Εντ και η Λορέιν Γουόρεν, είναι ερευνητές μεταφυσικών γεγονότων. Μια οικογένεια ζητά τη βοήθειά τους για να απαλλαγεί από μια στοιχειωμένη παρουσία και οι Γουόρεν είναι αναγκασμένοι να πολεμήσουν μια πανίσχυρη δαιμονική παρουσία.

 

Σινεμά στην ΕΡΤ-3: Προβάλλεται «Το τέρας» του Ρομπέρτο Μπενίνι, από τους απολυμένους της ΕΡΤ-3. Δευτέρα 8 μ.μ., Αγγελάκλη 14, Θεσσαλονίκη.

 

 


 

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s