«Η ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΟΝΗ»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 7/7/2013)

Ο έρωτας υπάρχει παντού!

amour

Μπορεί να πρόκειται για αυταπάτη, αλλά όπως όλες οι αυταπάτες, διαχέεται παντού, τον συναντάμε σε κάθε μας βήμα και συχνά πέφτουμε στην παγίδα του. Την πιο γλυκιά παγίδα!

Σε μια τέτοια πιάστηκε κι ο Σάσα, ο μουσικός ήρωας στην ταινία του Τζέιμς Χιουθ «Η αγάπη δεν έρχεται μόνη» (Un bonheur n’arrive jamais seul). Ο Σάσα δεν παίρνει τίποτε στα σοβαρά, ζει για την κάθε μέρα χωρίς να φαίνεται να ενδιαφέρεται να δημιουργήσει κάποια σοβαρή σχέση στη ζωή του. Κάποια μέρα όμως, όπως όλοι αυτοί οι τύποι, θα πέσει στην παγίδα του έρωτα. Θα γνωρίσει τυχαία τη Σαρλότ, μια γοητευτική 40χρονη γυναίκα η οποία έχει τρία παιδιά από δύο προηγούμενους γάμους. Μάλιστα με το δεύτερο σύζυγό της, αν και έχουν χωρίσει, δεν έχει πάρει διαζύγιο.

Αυτό είναι σε γενικές γραμμές το στόρι με τον Τζέιμς Χιουθ θα σκηνοθετεί μια γλυκύτατη αισθηματικό κομεντί με χαρακτηριστικό της τη γαλλική φινέτσα. Ο σκηνοθέτης αριστεύει στον τομέα που ονομάζουμε διασκέδαση. Γιατί η ταινία είναι ανάλαφρη, γλυκιά, παίζει με τα ανθρώπινα συναισθήματα και λέει αλήθειες. Δεν υπάρχει ούτε στιγμή που ο θεατής να κοιτάξει το ρολόι του. Γιατί ο χρόνος κυλά ανάλαφρα, το μελόδραμα αναμιγνύεται με την κωμωδία, τα διάφορα επεισόδια που συμβαίνουν είναι αποτέλεσμα ενός εξαίρετου σεναρίου που εξυπηρετείται τέλεια από τη σκηνοθεσία. Οι ήρωές μας ερωτεύονται, αντιμετωπίζουν δυσκολίες, χωρίζουν και τελικά ξαναβρίσκονται σε ένα αναμενόμενο –και γιατί όχι- φινάλε.

Πως όμως να γράψει κάποιος για αυτήν την ταινία εάν δεν πει δυο λόγια και το απολαυστικό πρωταγωνιστικό ζευγάρι! Τη Σοφί Μαρσό και τον Γκαντ Ελμαλέχ. Στ’ αλήθεια δυσκολεύομαι να περιγράψω με λόγια τη μοναδική χημεία που υπάρχει ανάμεσά τους. Θα μπορούσε κάποιος να πει, πως η ταινία «χτίστηκε» επάνω τους και δε θα είχε άδικο. Η Μαρσό γοητευτική όσο ποτέ. Ο Ελμαλέχ εξίσου γοητευτικός αν και όχι, αντικειμενικά, όμορφος. Σε δύο ρόλους που τους υπηρετούν με τον καλύτερο τρόπο, οι πρωταγωνιστές δίνουν στον έρωτα μια ιδιαίτερη διάσταση συνδυάζοντας το χιούμορ με τον ερωτισμό χωρίς ούτε ο ερωτισμός να γελοιοποιείται ούτε το χιούμορ να εκχυδαΐζεται. Βέβαια αυτό οφείλεται και στη σκηνοθεσία αλλά και στο σενάριο που συνυπογράφει ο σκηνοθέτης με τη Σόνια Σιλίτο.

Μια πολύ καλή ταινία που θα την ευχαριστηθείτε κι ας μη διεκδικεί δάφνες αριστουργήματος. Γιατί, όπως έχω ξαναγράψει, το σινεμά είναι πρωτίστως διασκέδαση, αρκεί να σέβεται το θεατή. Και στην προκειμένη περίπτωση, όχι μόνο δε θα νιώσετε προσβολή αλλά χαρείτε τη θερινή κινηματογραφική σας έξοδο.

                                                                                       Στράτος Κερσανίδης        

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

Προβάλλονται επίσης:

«Ζούσε τη ζωή της» (Vivre sa vie: Film en douze tableaux), του Ζαν Λικ Γκοντάρ: Αριστούργημα της νουβέλ βαγκ που γυρίστηκε το 1962.

Η Νανά, πωλήτρια σε κατάστημα δίσκων στο Παρίσι, αντιμετωπίζοντας οικονομικά προβλήματα, εγκαταλείπει τόσο τον σύντροφό της όσο και τη δουλειά της και αρχίζει να εκπορνεύεται. Αναζητώντας την ευτυχία μακριά από το σύζυγο και το παιδί της, βρίσκει μια ψευδαίσθηση ελευθερίας στα πεζοδρόμια της γαλλικής πρωτεύουσας..
Έχοντας εκδιωχθεί από το διαμέρισμά της, η Νανά («γκόμενα» στη γαλλική αργκό, αλλά και αναφορά στον Εμίλ Ζολά) θέλει αρχικά να γίνει ηθοποιός. Ωστόσο η αποτυχία της στο χώρο του σινεμά τη στρέφει στην «εύκολη λύση» της πορνείας.
Πιστεύοντας ότι μπορεί να «δανείζει» το κορμί τους στους άλλους χωρίς να χάσει την ψυχή της, η Νανά διεκδικεί, μέσα από την εκπόρνευση, να κερδίσει την ελευθερία της. Η πραγματικότητα, όμως, θα τη διαψεύσει όταν πέφτει στα χέρια ενός προαγωγού, ενώ παράλληλα γνωρίζει και έναν άντρα που θα την ερωτευθεί.

Η μεγάλη ταινία της εβδομάδας που ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να χάσετε!

«Ο μοναχικός καβαλάρης» (The Lone Ranger), του Γκορ Βερμπίνσκι: Ο εκκεντρικός, περιπλανώμενος Κομάντσι Τόντο διηγείται την ιστορία που μεταμόρφωσε το δικηγόρο Τζον Ράιντ, σε αινιγματικό μασκοφόρο και θρύλο της δικαιοσύνης. Θαυμάσια ταινία δράσης με δύο δημοφιλείς ήρωες στις ΗΠΑ.

«Ανοιχτοί λογαριασμοί» (HitandRun), των Ντέιβιντ Πάλμερ, Νταξ Σέπαρντ: Ο Τσάρλι Μπρόνσον, ένας συμπαθητικός τύπος με αμφιλεγόμενο παρελθόν θέτει σε κίνδυνο τα πάντα όταν παρεκκλίνει από το πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων που συμμετέχει για να πάει την αρραβωνιαστικιά του στο Λος Άντζελες. Το ταξίδι τους περιπλέκεται, όταν το Εφ Μπι Άι τους κυνηγά, και γίνεται πιο επικίνδυνο, όταν η πρώην συμμορία του Τσάρλι, τους ανακαλύπτει και αποφασίζει να τους εξοντώσει. Καλή περιπέτεια που επηρεασμένη από τις ταινίες των αδελφών Κοέν.

«Είναι τρελοί αυτοί οι Γάλλοι» (Vive La France), του Μίκαελ Γιουν: Ο πρόεδρος του Ταμπουλιστάν, προκειμένου να κάνει γνωστή τη χώρα του στον κόσμο, αναθέτει σε δύο αγαθούς βοσκούς να διαπράξουν μια τρομοκρατική ενέργεια. Να καταστρέψουν τον Πύργο του Άιφελ. Αφελέστατη κωμωδία τα όρια της κακογουστιάς.

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s