«ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΣΤΗΝ ΟΠΕΡΑ»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 2/6/2013)

Μαρξιστές για πάντα!

nightΕίμαστε ιδεολογικά αλλά και κινηματογραφικά μαρξιστές! Από τη μια ο παππούς Κάρολος κι από την άλλη οι τρεις –που αρχικά ήταν τέσσερις- αδελφοί Μαρξ. Ο Γκράουτσο, ο Τσίκο και ο Χάρπο. Αυτές οι χαρακτηριστικές φιγούρες της σουρεαλιστικής κωμωδίας που πρόσφεραν απλόχερα το γέλιο σε εκατομμύρια θεατές σε ολόκληρο τον κόσμο, «επανακάμπτουν» με την επανέκδοση της κλασικής –και μιας από τις καλύτερές τους- ταινίες «Μια νύχτα στην Όπερα» (A night at the Opera).

Εδώ ο Γκράουτσο ερμηνεύει τον Ότις Ντρίφτγουντ. Ο εν λόγω Ντρίφτγουντ προσπαθεί να πείσει μία πλούσια κυρία ονόματι Κλέιπουλ Ντιμόντ να επενδύσει χρήματα σε μια όπερα. Την ίδια στιγμή ο Τομάσο, που τον ερμηνεύει ο Χάρπο και ο Φιορέλο, που τον ερμηνεύει ο Τσίκο, προσπαθούν να πείσουν τον Ότις να προσλάβει στην όπερα ένα ζευγάρι νεαρών τραγουδιστών στη θέση ενός ιταλού τενόρου.

Αυτό είναι πάνω κάτω το στόρι μονάχα που από μόνο του δε λέει τίποτα αφού όλη η ουσία βρίσκεται στην εξέλιξη, στη δράση της ταινίας η οποία αποτελεί την αποθέωση του σουρεαλισμού και του ανατρεπτικού χιούμορ. Οι αδελφοί Μαρξ δε σέβονται τίποτα. Ισοπεδώνουν τα πάντα με έναν δαιμονικά τρελό ρυθμό. Το δε φινάλε είναι εξοντωτικά αστείο όταν οι τρεις Μαρξ αναστατώνουν στην κυριολεξία την Όπερα με αλλεπάλληλα γκαγκ που προσφέρουν τρελό γέλιο μέσα από κυριολεκτικά ανεξέλεγκτες καταστάσεις.

Τι να πει κάποιος για την ταινία και πώς να τη χαρακτηρίσει. Πρόκειται για μια κωμωδία η οποία κονιορτοποιεί τις συμβάσεις, δεν αφήνει τίποτε όρθιο, γελοιοποιεί τα πάντα. Και ως εκ τούτου ορθώς το χιούμορ των αδελφών Μαρξ χαρακτηρίζεται ως «αναρχικό», αφού δε συμβιβάζεται με το κοινωνικό στάτους και τη μυθολογία του αμερικάνικου ονείρου.

Η ταινία «Μια νύχτα στην Όπερα», γυρίστηκε το 1935 και είναι η έκτη από τις 13 ταινίες των αδελφών Μαρξ. Επί πλέον, μαζί με τη «Σούπα από πάπια» (Duck soup) θεωρείται μία από τις καλύτερές τους.

Υπάρχει ένα λογοπαίγνιο αναφορικά με τους Μαρξ που λέει πως ήταν τέσσερις, αλλά έμεινα τρεις, οι εξής δύο: ο Γκράουτσο! Ο Γκράουτσο με μουστάκι, σβησμένο πούρο και πολυλογάς, είναι το «πρώτο βιολί» των αδελφών. Αντίθετα ο Χάρπο, με τη ξανθιά περούκα, είναι εντελώς αμίλητος. Ο Τσίκο είναι ο αλητάκος, ο μποέμ που αγαπά τον ιππόδρομο και τα τυχερά παιχνίδια. Τέλος, ο Ζέπο, εγκατέλειψε νωρίς αποθαρρυμένος από την κακή υποδοχή που του έκαναν οι κριτικοί.

Την ταινία σκηνοθέτησε ο Σαμ Γουντ, ο οποίος γύρισε στο Χόλιγουντ 35 βουβές και πάνω από 100 ομιλούσες ταινίες. Για τους αδελφούς Μαρξ σκηνοθέτησε ακόμη την ταινία «Ένα σκάνδαλό στις κούρσες» (A day at the races), το 1937.

Στράτος Κερσανίδης   

 

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s