32ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 21/4/2013)

Η τελική ματιά

Εσείς φωτίζετε τη νύχτα

Εσείς φωτίζετε τη νύχτα

Γράφει ο Στράτος Κερσανίδης

Κατά γενική ομολογία, η ταινία «Εσείς φωτίζετε τη νύχτα» (SenaydinlatirsingeceyiThougildsttheeven) του Ονούρ Ονλιού, ήταν η καλύτερη στο τουρκικό διαγωνιστικό τμήμα, οπότε η βράβευσή της με τη Χρυσή Τουλίπα, μόνον έκπληξη δεν ήταν. Ξεφεύγοντας από κάθε συνηθισμένη αφηγηματική φόρμα, μιλά για τους απλούς ανθρώπους. Για τη ζωή που στον πυρήνα της βρίσκεται η λύπη και τα βάσανα, ακόμη κι όταν αυτοί οι άνθρωποι διαθέτουν κάποιες ιδιαίτερες ικανότητες. Πικρή, παράδοξη, πρωτότυπη και ευαίσθητη, η ταινία καταδεικνύει τις αναζητήσεις και τις τάσεις στον τουρκικό κινηματογράφο με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο.

Το Ειδικό βραβείο της κριτικής επιτροπής πήγε στην ταινία «Ο κύκλος» (DevirThecycle) του Ντερβίς Ζαΐμ. Ο σκηνοθέτης καταγράφει την καθημερινή ζωή και τα έθιμα των τσομπάνηδων σε ένα απομακρυσμένο χωριό. Με αργό ρυθμό και έντονα τα στοιχεία του ντοκιμαντέρ, η ταινία δείχνει το πώς η ανάπτυξη –εν προκειμένω μια εταιρία εξόρυξης μαρμάρου- καταστρέφει το περιβάλλον, τις συνήθειες και τις παραδόσεις των ανθρώπων.

Τα βραβεία διεκδίκησαν συνολικά 10 ταινίες. Από τις υπόλοιπες ξεχώρισε «Η γη του Σαρογιάν» της Λουσίν Ντινκ, ένα ντοκιμαντέρ που καταπιάνεται με το θέμα ταμπού της γενοκτονίας των Αρμενίων μέσα από αφηγήσεις του αρμενικής καταγωγής αμερικανού συγγραφέα Γουίλιαμ Σαρογιάν, το «Κρύο» του Ουγούρ Γιουτζέλ, που προσεγγίζει τη ζωή των ανθρώπων της επαρχίας και τις αρχές που διέπουν οικογενειακές τους σχέσεις, μέσα από την ιστορία ενός εγκλήματος και η «Κανείς δεν είναι στο σπίτι» της  Ντενίζ Ακτσάι Κατουκσούζ, για τη ζωή μιας μητέρας που μεγαλώνει μόνη τα τρία της παιδιά και ισορροπεί ανάμεσα στη λογική και την παράνοια. Προβλήθηκε και «Το όνειρο της πεταλούδας» του Γιλμάζ Ερντογάν, ταινία εποχής, εξαιρετική παραγωγή, πλούσια και προσεγμένα σκηνικά και κουστούμια, δακρύβρεκτο σενάριο και τίποτε περισσότερο. Ίσως να κερδίσει το πλατύ κοινό.

Τα στοιχεία που κυριάρχησαν στις περισσότερες τουρκικές ταινίες ήταν εκείνο των οικογενειακών σχέσεων και της μοναξιάς. Ισορροπίες που ανατρέπονται, θλίψη και αναζήτηση, καθημερινότητα στην πόλη και την επαρχία.

Θα μπορούσα να αναφερθώ σε μερικά ακόμη στοιχεία και ταινίες αλλά το περιορισμένο του χώρου δεν μου το επιτρέπει.

Στο διεθνές διαγωνιστικό τμήμα, στο οποίο συμμετείχαν 13 ταινίες, τη Χρυσή Τουλίπα κέρδισε η ταινία «Τι έκανε ο Ρίτσαρντ» (WhatRicharddid) του Λένι Αμπραάμσον. ΤοΕιδικόΒραβείοτηςκριτικήςεπιτροπής, πήγεστηνταινίατουΜπρουνόΝτιμόντ «ΚαμίλΚλοντέλ 1915» (CamilleClaudel 1915).

Συνολικά, σε όλα τα τμήματα του φεστιβάλ, προβλήθηκαν 235 ταινίες. Γεμάτες αίθουσες, πολλές και καλές ταινίες, εξαιρετική διοργάνωση και το 32ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Κωνσταντινούπολης πίστωσε ακόμη μια επιτυχημένη διοργάνωση στο ενεργητικό του.

Δύσκολη η επιστροφή στην πατρίδα. Πώς να ξεφύγεις από τη γοητεία που σου ασκεί η Πόλη;

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s