ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 22/3 έως 27/3/20130

Μαθήματα ζωής

Μαθήματα ζωής

«Μαθήματα ζωής» (Detachment) του Τόνι Κέι: Ο Χένρι Μπαρθς είναι αναπληρωτής καθηγητής ο οποίος κουβαλά ένα βαρύ προσωπικό τραυματικό παρελθόν. Πιάνει δουλειά σε ένα σχολείο που τα παιδιά δε δείχνουν ιδιαίτερη έφεση για τα γράμματα. Είναι παιδιά αγριεμένα, θυμωμένα, αγενή, αδιάφορα για το σχολείο. Ο Χένρι προσπαθεί να τα πλησιάσει, να δει πίσω από το προφανές, να αναζητήσει τις κρυμμένες αρετές τους. Την ίδια ώρα όμως, έχει να αντιμετωπίσει τα δικά του προβλήματα, τα οποία ξεκινούν μόλις φύγει από το σχολείο.

Μια συγκλονιστική ταινία, μια ταινία «γεμάτη», αληθινή χωρίς συναισθηματικά στολίδια. Μια ταινία που εξετάζει ένα κοινωνικό φαινόμενο, όπως αυτά που συμβαίνουν στο σχολείο, αλλά και διεισδύει στους χαρακτήρες, κυρίως σε αυτόν του Χένρι. Το δέσιμο, η σχέση ανάμεσα σε άτομα και κοινωνικές συνθήκες είναι εμφανές. Οι δυσκολίες απεγκλωβισμού σχεδόν ανυπέρβλητες. Αλλά πάντοτε υπάρχει κάποια διέξοδος, με ακριβό τίμημα καμιά φορά, αλλά αξίζει ο άνθρωπος να προσπαθεί. Θαυμάσια ταινία, ένα ακόμη δείγμα δυναμικού αμερικάνικου ανεξαρτήτου κινηματογράφου.

«Δεν κρατιέμαι» (Los amantes pesajeros) του Πέδρο Αλμοδόβαρ: Αεροσυνοδοί και πιλότοι σε ένα αεροπλάνο που, εν πτήσει,  αντιμετωπίζει τεχνικά προβλήματα. Και οι επιβάτες της πρώτης θέσης που μαθαίνουν πως, μπορεί, και να συντριβούν κατά την προσγείωση. Ετερόκλητοι χαρακτήρες, σε προσωπικές εξομολογήσεις μπροστά στην πιθανότητα του θανάτου.

Το πολύχρωμο, σουρεαλιστικό και τρελιάρικο σύμπαν του Πέδρο Αλμοδόβαρ, μέσα στον κλειστό χώρο ενός αεροπλάνου. Κωμικές καταστάσεις, ανθρώπινες εξομολογήσεις, κάποιες ανθρώπινες τρυφερές στιγμές και ένα σχετικό σασπένς. Τολμηρός και προκλητικός ο Αλμοδόβαρ, νομίζω πως τούτη τη φορά το παράκανε με τους γκέι χαρακτήρες. Η ταινία έχει ένα καλό ρυθμό, βλέπετε ευχάριστα αλλά νομίζω πως αυτή τη φορά ο μεγάλος ισπανός σκηνοθέτης δεν βρίσκεται σε ιδιαίτερη φόρμα και προφανώς κατώτερος των προσδοκιών με βάση τις προηγούμενες ταινίες του.

«Passion» του Μπράιαν ντε Πάλμα: Η Κρισττίν και η Ιζαμπέλ συνεργάζονται. Η πρώτη όμως είναι εκείνη που έχει την εξουσία και την ασκεί χωρίς ενδοιασμούς επάνω στη συνεργάτιδά της. Η έκρηξη θα έρθει όταν η Ιζαμπέλ θα «τολμήσει» να κάνει έρωτα με έναν εραστή της Κριστίν. Είναι η ώρα του φόνου.

Το μυστήριο περιπλέκεται, ο Μπράινα ντε Πάλμα σε μεγάλες στιγμές δικαιώνει τον τίτλο που τον ακολουθεί, ως διαδόχου του Χίτσκοκ. Αγωνία και σασπένς μέχρι το τελευταίο λεπτό, με τη μαγική κάμερα του ντε Πάλμα να κάνει θαύματα και με το θεατή να παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα.

«Ο Όλυμπος έπεσε» (Olympus has fallen) του Αντουάν Φουκουά: Δράση πολύ δράση με ήρωα τον πράκτορα Μάικ Μπάνινγκ. Ο Μπάνινγκ, λοιπόν, έσωσε κάποτε τον Πρόεδρο όταν η λιμουζίνα του έπεσε από μια γέφυρα. Τώρα καλείται να τον σώσει πάλι, αφού ο Πρόεδρος, μετά από μία τρομοκρατική επίθεση, έπεσε θύμα απαγωγής των τρομοκρατών.

«Άνεμος ψυχής» (Csak a szel) του Μπένεντεκ Φλίγκαουφ: Μια ταινία για το ρατσισμό που υφίστανται η Ρομά στην Ευρώπη, βασιαμένη σε πραγματικά γεγονότα. Ο ούγγρος σκηνοθέτης αφηγείται την ιστορία της Μαρί, η οποία ζει με τον πατέρα της που είναι ανάπηρος και τα δυο της παιδιά σε μια καλύβα. Η γυναίκα ζει μέσα στο φόβο όπως και όλοι σχεδόν οι ομόφυλοί της καθώς έχουν δολοφονηθεί στην περιοχή πέντε οικογένειες. Η Μαρί αγωνίζεται για την καθημερινή επιβίωση ενώ τα παιδιά της φαίνεται να παίρνουν το καθένα το δικό του δρόμο.

Μια ενδιαφέρουσα ταινία που πατάει γερά στην πλούσια παράδοση του μαγυάρικου κινηματογράφου.

«Ο Ρόμπερτ Μίτσαμ είναι νεκρός» (Robert Mitchum est mort) των Ολιβιέ Μπαμπινέτ και Φρεντ Κιν: Κάπου στον Αρκτικό Κύκλο ο Αρσέν αναζητά την επιτυχία και την αναγνώριση μαζί με το φίλο του Φράνκι. Ο Αρσέν είναι αλκοολικός σεναριογράφος που βλέπει συνεχώς τα σχέδιά του να αποτυγχάνουν. Ο Φράνκι είναι ένας καταθλιπτικός ηθοποιός. Ξεκινούν, λοιπόν, για να φτάσουν σε ένα μυστηριώδες φεστιβάλ που γίνεται στον παγωμένο Βορά, και στο δρόμο συναντούν διάφορους μυστήριους τύπους. Μια ταινία «φευγάτη» με μαύρο χιούμορ.

«Μπιγκ Χιτ» του Κάρολου Ζωναρά: Συμπαθής ελληνική ταινία που είδαμε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης τον περασμένο Δεκέμβριο. Ο υπαστυνόμος Αριστείδης Κορμάς προσπαθεί να εξιχνιάσει το φόνο ενός συναδέλφου του. Νουάρ ατμόσφαιρα και σινεφιλικές αναφορές.

«Νεοναζί: Το ολοκαύτωμα της μνήμης» του Στέλιου Κούλογλου: Αναφορά στην ταινία γίνεται στο διπλανό κείμενο για το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s