«ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ»

(Αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 17/2/2013)

Τραγουδώντας την αθλιότητα και την ελπίδα

miserΤου Στράτου Κερσανίδη

Ουδέποτε συμπάθησα ιδιαίτερα τα μιούζικαλ. Και κυρίως εκείνα, τα απόλυτα μιούζικαλ που οι διάλογοι, σε ποσοστό 100% γίνονται τραγουδιστά. Δεν ξέρω αλλά δεν μου πάει ο τραγουδιστός διάλογος, με ενοχλεί, νομίζω πως στερεί την αληθοφάνεια, το ρεαλισμό, μου μοιάζει κάτι απόμακρο. Κάποιος φίλος μου είπε πως μάλλον δε μου αρέσουν επειδή είμαι κακόφωνος αλλά δεν έδωσα συνέχεια στην κουβέντα.

Έτσι όταν ήρθε η ώρα να παρακολουθήσω την ταινία, «Οι άθλιοι» (Les miserables), του Τομ Χούπερ, ήμουν άκρως επιφυλακλτικός. Λάτρης του θαυμάσιου βιβλίου του Βίκτωρα Ουγκό, αλλά και έχοντας δει διάφορες κινηματογραφικές και τηλεοπτικές μεταφορές, «ξύνισα» όταν έμαθα πως η νέα κινηματογραφική εκδοχή του λογοτεχνικού αυτού αριστουργήματος ήταν ένα μιούζικαλ! Για το πότε όμως η ξυνίλα γλύκανε ούτε που το κατάλαβα! Δε χρειάστηκε πολύ, παρά μόνο μερικά δευτερόλεπτα –κυριολεκτώ!- για να με μαγνητίσει η εικόνα. Από την πρώτη σεκάνς, με τον Γιάννη Αγιάννη στα κάτεργα και τους καταδίκους να τραβούν τα σχοινιά τραγουδώντας, τα μάτια μου καρφώθηκαν στην οθόνη. Και η συνέχεια ήταν ακόμη καλύτερη.

Η ιστορία δεν αρχίζει με τον κλασικό τρόπο, δηλαδή με τον Αγιάννη να κλέβει ένα καρβέλι ψωμί, να δικάζεται και να καταδικάζεται. Αρχίζει με τον Αγιάννη στα κάτεργα και την αποφυλάκισή του με αναστολή. Από κει κει πέρα παρακολουθούμε τη γνωστή ιστορία. Πως κλέβει τα κηροπήγια, πως ο παπάς δεν τον προδίδει, πως γίνεται ευϋπόληπτος πολίτης και δήμαρχος, πως τον ανακαλύπτει ο επιθεωρητής Ιαβέρης που τον κυνηγά, πως γνωρίζει τη Φαντίνα, πως μεγαλώνει την κόρη της την Τιτίκα (Κοζέτ), όταν εκείνη πεθαίνει και η συνέχεια με το Μάριο που ερωτεύεται την Τιτίκα, τους επαναστάτες στα οδοφράγματα, τον τραυματισμό και τη σωτηρία του Μάριου από τον Αγιάννη μέσα στους υπονόμους του Παρισιού και το φινάλε της λύτρωσης.

Επανέρχομαι όμως σε όσα έγραφα λίγο παραπάνω. Η ταινία προχωρά και κάθε στιγμή που περνά, κάθε λεπτό με γοητεύει ακόμη περισσότερο. Η κάμερα κινείται ανάμεσα στους ανθρώπους, παρατηρεί τα πρόσωπά τους, τις γκριμάτσες τους. Και εκεί που στριφογυρίζει, τραβιέται μακριά, κάνει γενικό, ανυψώνεται, κάνει πανοραμικό κι ύστερα κατεβαίνει ξανά στους ανθρώπους, στα στενά δρομάκια, στην άθλια καθημερινότητα των φτωχών. Ο σκηνοθέτης χρησιμοποιεί συχνά ευρυγώνιο φακό, φιλμάρει από διάφορες γωνίες λήψης, αλλάζει φίλτρα στο φακό. Οι εικόνες του είναι εξαίσιας ομορφιάς και σε αυτό βοηθούν και τα εμπνευσμένα σκηνικά και τα κουστούμια. Το Παρίσι δεν είναι η Πόλη του Φωτός, όπως άλλωστε δείχνει και ο Ουγκό, αλλά μια πόλη μιζέριας, αθλιότητας και φτωχών ανθρώπων. Μια πόλη όπου κυριαρχεί η αδικία, η ανισότητα και η κρατική βία, αλλά και μια πόλη που υπογείως βράζει, που οι άνθρωποι νιώθουν πως πρέπει να εξεγερθούν για να κερδίσουν τα δικαιώματά τους. Κι εκεί ο Τομ Χούπερ δίνει πανέμορφες εικόνες, με τα οδοφράγματα, τις κόκκινες και τις γαλλικές σημαίες, τα αποφασισμένα πρόσωπα, την ελπίδα να προσπαθεί να νικήσει την αθλιότητα. Κι όλα αυτά γίνοντα τραγουδιστά, κι εγώ, ο αντιπαθών τα μιούζικαλ, να μην μπορώ να απομακρύνω τα μάτια από την οθόνη, να έχω κολλήσει και εν τέλει να αναγκάζομαι να παραδεχτώ πως όχι μόνο δε με ενόχλησε που οι διάλογοι γίνονται τραγουδιστά, αλλά μου αρέσει κιόλας!

Ο Χούπερ σκηνοθετεί μια εξαιρετική ταινία. Το πνεύμα του συγγραφέα διατηρείται αλώβητο. Οι απόψεις του για την κοινωνική αδικία και την ανισότητα κυριαρχούν. Η διαχρονικότητα του Ουγκό δικαιώνεται μέσα από μια ταινία με σκηνοθεσία σφιχτή, παρά την κάπως μεγάλη της διάρκεια (130 λεπτά), με εξαιρετική μουσική, αλλά και θαυμάσιες ερμηνείες από ηθοποπιούς όπως ο Χιου Τζάκμαν, ο Ράσελ Κρόου, η Αν Χαθαγουέι, η Έλενα Μπόναμ Κάρτερ, ο Σάσα Μπαρόν Κοέν, η Αμάντα Σέιφριντ, ο Έντι Ρεντμέιν, η Σαμάνθα Μπαρκς. Δράση, αίσθημα, αγωνία, χιούμορ, χρώματα, μουσική, αεικίνητη κάμερα εν πλήρη δράση και «Οι άθλιοι» κατακτούν μια εξέχουσα θέση ανάμεσα στις ταινίες της χρονιάς και -ποιος ξέρει- ίσως και κάτι παραπάνω!

strakersan@gmail.com

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s