«Ο ΚΥΝΗΓΟΣ»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 30/12/2012)

 Αναζητώντας τα ίχνη του χαμένου τίγρη

 hunter

Γράφει ο Στράτος Κερσανίδης

Αρκετά μακρύς είναι ο κατάλογος των ειδών που κινδυνεύουν με εξαφάνιση και εξίσου μακρύς είναι και εκείνος των ήδη εξαφανισμένων. Στη δεύτερη κατηγορία ανήκει και η θυλακίνη (thylacinuscynocephalus) πιο γνωστή ως τίγρης της Τασμανίας.

Ο τίγρης αυτός ο οποίος έμοιαζε με διασταύρωση λύκου και τίγρη, ήταν ένα μαρσιποφόρο, σαρκοφάγο θηλαστικό το οποίο εξαφανίστηκε από προσώπου γης εξαιτίας του ανθρώπινου παράγοντα, όπως συνήθως συμβαίνει. Από τη μια οι κτηνοτρόφοι οι οποίοι τον θεωρούσαν επικίνδυνο για τα κοπάδια τους, από την άλλη η κυβέρνηση η οποία έδινε αμοιβή στους κυνηγούς για κάθε κεφάλι τίγρη αλλά και οι συλλέκτες ταριχευμένων ζώων οδήγησαν στην εξαφάνιση του άγριου αυτού θηλαστικού.

Τελευταία φορά που κάποιος είδε στη φύση το μαρσιποφόρο αυτό λύκο, όπως επίσης ονομάζεται, ήταν το 1932, ενώ επίσημα ο τελευταίος πέθανε το 1936 σε ζωολογικό κήπο, στο Χόμπαρντ στην Τασμανία. Έτσι, σήμερα, μόνο οστά, ταριχευμένα δείγματα, απολιθώματα, μερικές φωτογραφίες και κάποια σπάνια φιλμ εξακολουθούν να θυμίζουν πως ο τίγρης της Τασμανίας έζησε κάποτε στον πλανήτη μας.

Το 1999 το Μουσείο της Αυστραλίας προσπάθησε να κλωνοποιήσει τη θυλακίνη με δείγμα Ντι Εν Έι του 1886 αλλά μετά από μερικούς μήνες το πρόγραμμα εγκαταλείφθηκε επειδή το δείγμα είχε υποστεί σημαντικές αλλοιώσεις. Μία νέα προσπάθεια ξεκίνησε το 2005 από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Ουαλίας χωρίς μέχρι στιγμής νεότερα αποτελέσματα.

Το παραπάνω σύντομο «μάθημα» Φυσικής Ιστορίας είχε ως αφορμή την ταινία «Ο κυνηγός» (Hunter)του Ντάνιελ Νέτχαιμ, η οποία είναι βασισμένη σε ένα μυστήριο αναφορικά με τον τίγρη της Τασμανίας. Σύμφωνα με κάποιες ενδείξεις το ζώο δεν εξαφανίστηκε αλλά εξακολουθεί να ζει. Έτσι –και εδώ ξεκινά η κινηματογραφική μυθοπλασία- φτάνει στην Τασμανία ο Μάρτιν Ντέιβιντ, εκ μέρους μιας μυστηριώδους εταιρίας, με σκοπό να ανακαλύψει τον τελευταίο ή τους τελευταίους τίγρεις για να πάρει δείγμα Ντι Εν Έι με σκοπό την κλωνοποίησή τους. Εκεί θα φιλοξενηθεί σε ένα αγροτόσπιτο όπου ζει μια γυναίκα με τα δύο της παιδιά, ο άνδρας της οποίας εξαφανίστηκε ένα χρόνο πριν και ήταν ένας από αυτούς που αναζητούσε τον τίγρη και λέγεται πως τον είχε δει. Όμως οι ντόπιοι δε βλέπουν με καλό μάτι την άφιξη του Μάρτιν ο οποίος θα βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα μιας διαμάχης συμφερόντων αλλά και διαπροσωπικών σχέσεων.

Ο Ντάνιελ Νέτχαιμ σκηνοθετεί ένα δυνατό δράμα με στοιχεία θρίλερ και ίντριγκας. Γιατί αφενός οι σχέσεις των ανθρώπων δεν είναι αυτές ακριβώς που φαίνονται με την πρώτη ματιά αλλά και η εταιρία που έχει στείλει τον Μάρτιν για να βρει τον τίγρη δεν έχει και τόσο αγνά κίνητρα.

Ο σκηνοθέτης φαίνεται να δίνει ιδιαίτερη σημασία στις διαπροσωπικές σχέσεις αλλά και στη σχέση ανθρώπου – φύσης. Ο μοναχικός ήρωάς του από τη μια κυνηγά τον τίγρη κι από την άλλη προσπαθεί να επιλύσει μια σειρά από μυστήρια, όπως η εξαφάνιση του άνδρα της γυναίκας που τον φιλοξενεί. Σε ολόκληρη της διάρκεια της ταινίας μια αδιόρατη απειλή βρίσκεται παρούσα. Ο Νέτχαιμ φροντίζει να διατηρήσει το μυστήριο και το καταφέρνει. Οι χαρακτήρες του ολοκληρώνονται στην πορεία με πρώτο από όλους τον κυνηγό Μάρτιν Ντέιβιντ, ο οποίος προσπαθεί να βρει απαντήσεις σε όσα τον ερωτήματα προκύπτουν αλλά και να παλέψει με τις προσωπικές του αντιφάσεις. Όλα αυτά μαζί συγκροτούν ένα θαυμάσιο σενάριο το οποίο ο σκηνοθέτης φέρνει σε πέρας με τον καλύτερο τρόπο, και όλο αυτό ολοκληρώνεται με ένα λυτρωτικό φινάλε.

Η ταινία δεν αναλώνεται σε μία γενική κι αόριστη οικολογίζουσα προσέγγιση αλλά αναδεικνύει ένα πλέγμα ανθρώπινων σχέσεων και συμφερόντων μέσα από τη μάχη του ανθρώπου να δαμάσει τη φύση αλλά και την αδυναμία του να την καθυποτάξει ολοκληρωτικά. Χωρίς να το βροντοφωνάζει, ο Ντάνιελ Νέτχαιμ υπονοεί με σαφήνεια, πως ο άνθρωπος μόνο δείχνοντας τον προσήκοντα σεβασμό προς τη φύση μπορεί να ζήσει σε ισορροπία μαζί της. Η εικόνα του μοναχικού Μάρτιν να περιπλανιέται στα απέραντα τασμανικά δάση, δείχνει αυτό ακριβώς.

Το σενάριο είναι βασισμένο στο βραβευμένο ομώνυμο μυθιστόρημα της Τζούλια Λι, η οποία εμφανίστηκε και ως σκηνοθέτιδα στο τελευταίο Φεστιβάλ των Κανών με την ταινία «Ωραία κοιμωμένη».

Καλή Χρονιά!!!

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s