«TEDDY BEAR»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 16/12/2012)

Φοβισμένος άνθρωπος σε τερατώδες κορμί

bearΣτην ταινία «Teddybear» του δανού Μαντς Ματιέσεν παρακολουθούμε την ιστορία του 38χρονου Ντένις, ενός αγαθού γίγαντα, ο οποίος ζει υπό τον ασφυκτικό κλοιό της καταπιεστικής μητέρας του.

Ο Ντένις είναι μποντιμπιλντεράς, η ζωή του κινείται μεταξύ του σπιτιού και του γυμναστηρίου με αποτέλεσμα η ερωτική του ζωή να είναι ανύπαρκτη. Μέσα όμως στο τερατώδες κορμί, μέσα στους καλοσχηματισμένους από τη γυμναστική και τα διατροφικά συμπληρώματα μύες, είναι κρυμμένη μια αγαθή ψυχή, ένας άνθρωπος ο οποίος αποζητά την αγάπη και τη συντροφικότητα. Όμως η μητέρα του δεν του αφήνει περιθώρια να ασχοληθεί με τον εαυτό του, τον θέλει συνεχώς κοντά της, να της δίνει λογαριασμό τι κάνει και που πάει.

Ξαφνικά ανάβει ένα πράσινο φως για τον Ντένις. Ο θείος του έχει παντρευτεί μια Ταϊλανδέζα, μετά από ένα ταξίδι στη χώρα της Άπω Ανατολής και συμβουλεύει τον ανιψιό του να κάνει το ίδιο. Ο 38χρονος λέει ψέματα στη μητέρα του ότι θα πάει για αγώνες στη Γερμανία αλλά αυτός παίρνει το αεροπλάνο για την Πατάγια. Αρχικά θα απογοητευτεί από τη συμπεριφορά των κοριτσιών που προσφέρουν πληρωμένο σεξ. Αυτός δε θέλει κάτι τέτοιο. Και ενώ φαίνεται απογοητευμένος γνωρίζει την Τόι, μια γυναίκα που τον συγκινεί και αποφασίζει να ζήσει μαζί της.

Ο Ματιέσεν με κάμερα στο χέρι σκηνοθετεί αργά. Δε φαίνεται να βιάζεται αλλά αυτό καμιά φορά τον βγάζει από το ρυθμό, δίνοντας την εντύπωση –δικαίως- πως η ταινία τραβάει λίγο παραπάνω σε χρόνο. Από εκεί και πέρα όμως μας παρουσιάζει εξαιρετικούς χαρακτήρες, ιδίως αυτόν του Ντένις. Ενός ανθρώπου που υπομένει μια ζωή που δεν την έχει επιλέξει ενώ δίνει την εντύπωση πως ανά πάσα στιγμή μπορεί να εκραγεί και να τα κάνει όλα λίμπα. Αυτός όμως παραμένει δειλός, λιγομίλητος, χαμογελάει αμήχανα και κάπως έτσι αναιρείται η σωματική του δύναμη, η οποία περνά σε δεύτερη μοίρα, γίνεται αόρατη. Αντίθετα η μικροκαμωμένη μητέρα του αποκτά τεράστιες διαστάσεις εξαιτίας της επιρροής που ασκεί στο γιο της. Ο Ντένις αγωνίζεται να αποκοπεί από τον ομφάλιο λώρο της μητέρας του, αμφιταλαντεύεται, δυσκολεύεται να έρθει σε ρήξη.

Η ταινία είναι συγκινητική κι ανθρώπινη με πολλά στοιχεία ρεαλισμού. Ο Ματιέσεν ακολουθεί σωστά με τη μυθοπλασία του συγκεκριμένες ανθρώπινες συμπεριφορές και μέσα από αυτές βγάζει το σπαραγμό ενός ανθρώπου που άργησε να ενηλικιωθεί.

Η ταινία τιμήθηκε με το βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ του Σάντανς και με το βραβείο κοινού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας-Νύχτες Πρεμιέρας.

Στράτος Κερσανίδης

 

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s