«ΤΟ ΔΑΣΟΣ»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 25/11/2012)
Ματιά στη σύγχρονη κοινωνία

Πρωτότυπη, αυθεντική, προκλητική. Λέξεις με τις οποίες μπορεί να χαρακτηρίσει κανείς την ταινία «Δάσος» (Rengeteg) του ούγγρου σκηνοθέτη Μπένεντεκ Φλίεγκαουφ, η οποία γυρίστηκε το 2003.

Ο σκηνοθέτης με τρόπο ελλειπτικό παρουσιάζει την καθημερινή ζωή κάποιων νέων ανθρώπων στη Βουδαπέστη. Με σειρά εμφάνισης βλέπουμε μια νεαρή γυναίκα, την Κότι, να επιστρέφει στο διαμέρισμά της και να βρίσκει τη φίλη της, Μπάρμπαρα, έναν άντρα να κοιμάται μαζί με ένα σκύλο και ένα μπιτόνι βενζίνης. Δύο άντρες συζητούν για ένα ευδιάκριτα περίεργο κατοικίδιο που όμως δεν βλέπουμε. Ένας άντρας με τη σύζυγό του συζητούν για τη συμπεριφορά και τη μεταχείρισή του προς τη δεκάχρονη κόρη τους. Δίπλα σε ένα ποτάμι δύο άντρες διηγούνται σε μία κοπέλα μία ιστορία σχετικά με ένα ατύχημα και ένα γιγάντιο γατόψαρο. Ένα φαινομενικά παντρεμένο ζευγάρι φιλονικεί για το περιεχόμενο του σακιδίου του άντρα και τον φίλο του που έχει πεθάνει. Μία νεαρή γυναίκα αφηγείται στο αγόρι της ένα ενοχλητικό όνειρο. Η Κότι και η Μπάρμπαρα ξαναεμφανίζονται σε ένα δάσος και τσακώνονται γιατί η Μπάρμπαρα έχασε το χάρτη. Το νεαρό ζευγάρι εμφανίζεται ξανά καθισμένο γύρω από μια φωτιά και φαίνεται πως υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι τριγύρω.

Ταινία παράξενη, που αφήνει κάποια αίσθηση αβεβαιότητας στο θεατ΄./η για τό τι ακριβώς βλέπει, αλλά άκρως γοητευτική. Ο σκηνοθέτης ακολουθεί την αισθητική του Δόγματος 95, του κινήματος στο οποίομ πρωτοστάτησαν οι δανού Λαρς φονν Τρίοερ και Τόμας Βίντερμπεργκ. Κάμερα στο χέρι, συνεχής κίνηση, απουσία ντεκόρ και μακιγιάζ, φυσικοί φωτισμοί, φυσικοί ήχοι, φυσικοί χώροι.

«Ήταν μια ταινία πολύ χαμηλής παραγωγής. Οι ηθοποιοί ήταν φίλοι μου …Είναι κανονικοί άνθρωποι από τα μέρη μου. Με τους μη-ηθοποιούς επικεντρώθηκα στον κάθε χαρακτήρα» δήλωσε ο σκηνοθέτης. Κι αλλού: «Συνεχώς υποδυόμαστε ρόλους, και με ενδιαφέρουν οι στιγμές που κάτι μας  εμποδίζει εντελώς  από τα να υποδυθούμε τους φυσιολογικούς μας ρόλους. Σε αυτές τις στιγμές κάνει την εμφάνισή του ο πραγματικός μας εαυτός, η αυτοπεποίθησή μας εξαφανίζεται και αόριστα συνειδητοποιούμε σιγά σιγά τι είναι αυτό που μας τρομάζει περισσότερο».

Όπως γράφει ο ΝΥ στο Τάιμ Άουτ, «Ποιητική και ελλειπτική, το  ‘Δάσος’ είναι μια ταινία πορτραίτο της μοντέρνας κοινωνίας, η οποία αν και αινιγματική είναι ποτέ λιγότερο πολύ ενδιαφέρουσα ή προσιτή. Είναι ένα κομμάτι διάθεσης που κυμαίνεται μεταξύ κωμωδίας και εφιάλτη στην οποία αβλαβείς ανταλλαγές λοξοδρομούν σε ένα ανησυχητικό και δυσοίωνο έδαφος».

Με το «Δάσος» ο Φλίεγκαουφ, κάνει ένα εντυπωσιακό ντεμπούτο από το οποίο διαφαίνεται ένα αυθεντικό κινηματογραφικό ταλέντο.

«Ο Μπάνεντεκ Φλίεγκαουφ είναι ένας από τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες της νέας γενιάς του Ουγγρικού Κινηματογράφου. Δουλεύοντας ανάμεσα στις μεταφυσικές παραδόσεις των Ταρκόφσκι και Μπέλα Ταρ είναι επίσης ένας αφοσιωμένος πειραματιστής. Ένας εξαιρετικά προσεκτικός και εμπλεκόμενος σκηνοθέτης, ο Φλίεγκαουφ συμμετέχει ενεργά στις κινηματογραφικές τεχνικές παράλληλα με την μεταφυσική δημιουργία της κινούμενης εικόνας», γράφει ο Τζον Μπράντμουμ.

Σ.Κ.

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s