53ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ – 1η ημέρα

Αναδημοσίευση από το www.alterthess.gr

Ξεκίνησε ο μαραθώνιος των εικόνων

Νύχτα Σιωπής

Γράφει ο Στράτος Κερσανίδης

Με μία λιτή τελετή έναρξης, ξεκίνησαν χθες Παρασκευή, οι εκδηλώσεις του 53ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Μετά από μια σύντομη ομιλία του καλλιτεχνικού διευθυντή, Δημήτρη Εϊπίδη, το λόγο πήρε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης και πρόεδρος του φεστιβάλ. Γιάννης Μπουτάρης ο οποίος κήρυξε την επίσημη έναρξη.

Στη συνέχεις προβλήθηκε η ταινία του Λεό Καράξ, «Holly motors».

Ο γάλλος σκηνοθέτης αφηγείται μια παράξενη ιστορία με ήρωα τον μυστηριώδη κύριο Όσκαρ. Έναν άνδρα ο οποίος κυκλοφορεί με μία τεράστια λιμουζίνα μέσα στην οποία μεταμφιέζεται και πηγαίνει –ανάλογα μεταμφιεσμένος- σε διάφορα ραντεβού. Ποιος είναι τελικά ο κύριος Όσκαρ; Για ποιους δουλεύει; Ποιοι είναι οι πελάτες του;

Ο Λεό Καράξ έχει στιλ. Αυτό είναι γνωστό. Όπως είναι γνωστή και η ιδιορρυθμία του κινηματογράφου του. Με το «Holly motors» θέλει να μας μιλήσει για το σινεμά και τη ζωή. Μας λέει πως όλα είναι ρόλοι, ακόμη και η ίδια η ζωή. Και εν τέλει μας οδηγεί μέσα σε έναν παράδοξο κόσμο που εκτός από το στιλ και την ιδιορρυθμία, συνοδεύεται και από δυσφορία. Η ταινία στερούμενη αφηγηματικότητας, κουράζει αφόρητα, δυσκολεύεται να αρθρώσει λόγο και όσα επιχειρεί να μας πει, τα λέει διά της τεθλασμένης, η οποία όμως διαρκώς βρίσκεται εκτός στόχου.

Η προβολή της στις Κάνες προκάλεσε διφορούμενα σχόλια. Η ίδια αίσθηση υπήρχε και στη Θεσσαλονίκη, με την πλειοψηφία του κοινού πάντως, να εξέρχεται απορημένο και δυσαρεστημένο.

Στο πλαίσιο του τμήματος Ματιές στα Βαλκάνια, προβλήθηκε η ταινία του Ρείς Τσελίκ, «Νύχτα σιωπής».

Ένας άνδρας γύρω στα 60 επιστρέφει στο χωριό του αφού έχει μείνει πολλά χρόνια στη φυλακή καταδικασμένος για έγκλημα τιμής. Εκεί τοι συγγενείς του, του έχουν ετοιμάσει έναν γάμο με μια 14χρονη κοπέλα. Μετά το γάμο ο άνδρας και το κορίτσι βρίσκονται μόνοι στο δωμάτιο. Ολόκληρη η ταινία είναι γυρισμένη μέσα στο χώρο του δωματίου και παρακολουθούμε τις συζητήσεις ανάμεσα στο ζευγάρι, την προσπάθεια του άνδρα να πλησιάσει την κοπέλα και την αγωνία της τελευταίας. Τελικά κανείς από τους δύο δεν ήθελε αυτόν το γάμο τον οποίον τον προετοίμασαν οι οικογένειές τους, χωρίς να τους ρωτήσουν.

Ο Τσελίκ καταπιάνεται με ένα θέμα όχι και τόσο ασυνήθιστο στην Τουρκία: τους γάμους μικρών κοριτσιών με μεγαλύτερους άνδρες, τα εγκλήματα τιμής, τη δύναμη της οικογένειας. Σκηνοθετεί με μαεστρία μέσα στο μικρό χώρο, δημιουργεί εντάσεις, αναδεικνύει  στην τραγικότητα των χαρακτήρων του. Ιδιαίτερα εκείνη του άνδρα, ο οποίος φυλακίστηκε για ένα έγκλημα τιμής που διατάχθηκε να κάνει εξ ονόματος της οικογένειας και αφού έκατσε 20 χρόνια στη φυλακή, διατάχθηκε να διαπράξει κι άλλο έγκλημα μόλις αποφυλακίστηκε, με αποτέλεσμα να ξαναφυλακιστεί. Κι ο κουρασμένος αυτός άνθρωπος, μετά από μια ολόκληρη ζωή πίσω από τα σίδερα βρίσκεται παντρεμένος με ένα κοριτσάκι που θα μπορούσε να είναι εγγονή του. Το φινάλε ελλειπτικό, υπονοεί την τραγωδία που συντελείται μόλις αρχίσει να ξημερώνει.

Μια θαυμάσια ταινία που θα μπορούσε να είναι θεατρικό έργο αλλά ο Τσελίκ τολμά και το μεταφέρει στο σινεμά, εκμεταλλευόμενος την κάθε σπιθαμή του χώρου και το κάθε αντικείμενο που βρίσκεται εκεί. Το αποτέλεσμα τον δικαιώνει απόλυτα.

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s