Γράμμα στην Ηλέκτρα – 2

(Από το περιοδικό Φιλμ Νουάρ, Πέμπτη 1/11/2012)

Αγαπημένη μου Ηλέκτρα,

Σου γράφω πάλι μετά από 4 χρόνια και 5 μήνες περίπου. Ήταν στις 8 Μαΐου 2008, στην πρώτη σελίδα του Εξώστη και προσπάθησα τότε να σου πω μερικά πράγματα για να τα ξέρεις μεγαλώνοντας. Βέβαια εσύ τότε ακόμη δεν ήξερες να διαβάζεις αλλά είχα νιώσει την ανάγκη να σου μιλήσω για τον κόσμο, επειδή σ’ αγαπώ πολύ και νόμισα πως έτσι θα σε βοηθήσω μεγαλώνοντας να κατανοήσεις τα ακατανόητα. Από τότε πέρασε καιρός, έμαθες να διαβάζεις και να γράφεις αλλά και να αντιλαμβάνεσαι κάμποσα πράγματα από αυτά που συμβαίνουν γύρω σου.

Θα ήθελα να σου ζητήσω συγνώμη επειδή εμείς, ο κόσμος των μεγάλων και ώριμων, όπως θέλουμε να νομίζουμε πως είμαστε, δεν καταφέραμε να παραδώσουμε σε σένα και στα άλλα παιδιά έναν κόσμο καλύτερο. Η αλήθεια είναι πως κάποιοι από μας προσπαθήσαμε και προσπαθούμε ακόμη, αλλά δυστυχώς στην πραγματική ζωή δεν υπάρχουν καλές μάγισσες για να νικήσουν τους κακούς δράκους. Κι έτσι οι κακοί δράκοι έχουν καταλάβει τον κόσμο σκορπώντας τον πόνο και τη δυστυχία οικοδομώντας ένα μέλλον ανασφάλειας, ένα μέλλον χωρίς όμορφα παραμύθια και παιδικά όνειρα. Αλλά πως μπορεί ένα παιδί να ονειρευτεί, πως μπορεί να μάθει τα όσα θαυμαστά θέλουν οι δάσκαλοι να του διδάξουν, όταν πηγαίνει σε ένα σχολείο που δεν υπάρχουν βιβλία και υπάρχει ο κίνδυνος το χειμώνα να μην υπάρχει θέρμανση; Πως μπορεί ένα παιδί να χαρεί, να παίξει, να κοινωνικοποιηθεί όταν όλοι οι ελεύθεροι χώροι θυσιάζονται στο βωμό της αναπτυξιολαγνείας και της ιδιωτικοποίησης;

Υπάρχουν λέξεις που δεν καταλαβαίνεις, ε; Ρώτησε τη μαμά και τον μπαμπά να σου τις εξηγήσουν. Βέβαια κάποιες λέξεις όπως δημοκρατία και ελευθερία τις γνωρίζεις. Μάθε λοιπόν πως κι αυτές ακόμη σε λίγο θα υπάρχουν μόνο στα λεξικά για να μας θυμίζουν ένα άπιαστο όνειρο που κάποτε το αγγίξαμε. Αλλά οι κακοί δράκοι αποφάσισαν πως δεν είναι της μόδας. Τώρα ζούμε για τις αγορές, τις τράπεζες, και τους ισολογισμένους προϋπολογισμούς. Ζούμε ως σκλάβοι ενός συστήματος χωρίς αξίες που αδιαφορεί για τα παιδιά και το μέλλον τους.

Σήμερα, γλυκιά μου, είμαστε θύματα ενός εγκλήματος. Οι εγκληματίες κυκλοφορούν ελεύθεροι και σα να μη φτάνει αυτό, παριστάνουν τους εγγυητές της «δημοκρατίας» και της σωτηρίας της πατρίδας. Είναι οι κακοί δράκοι που ζουν ανάμεσά μας μεταμφιεσμένοι σε καθωσπρέπει κυρίους και κυρίες με κουστούμια και ταγιέρ. Η πατρίδα τους ονομάζεται ευρώ, ιδεολογία τους είναι η δημοσιονομική σταθερότητα και στόχος τους η καταστροφή των δικαιωμάτων και της ανθρώπινης ευτυχίας. Είναι αυτοί που δε σταματούν να μειώνουν τη σύνταξη της γιαγιάς σου, που βυθίζουν τους γονείς σου στην επαγγελματική ανασφάλεια, που σου στερούν το δικαίωμα στη μόρφωση και την αξιοπρέπεια.

Λοιπόν, κοριτσάκι μου, σου αρέσουν όλα αυτά; Ξέρω πως δε σου αρέσουν και είμαι σίγουρος πως εσύ θα τα καταφέρεις καλύτερα από εμάς. Ξέρω πως η οργή σου θα γίνει δημιουργία και ο θυμός σου όραμα. Κι αν οι κακοί δράκοι φυσούν φωτιές εσύ έχεις το λαμπερό σου χαμόγελο που θα τους συντρίψει και θα τους στείλει στον αγύριστο.

Κι αν κάποιοι θεωρούν αφελή τα όσα γράφω, προσκυνημένοι κι άβουλοι, σημάδι πως έχουν απωλέσει οποιαδήποτε ίχνη ανθρώπινης τρυφερότητας, δεν έχουν αντικρίσει το χαμόγελο της Ηλέκτρας!

                                                                                Στράτος Κερσανίδης     

Advertisements

1 σχόλιο

  1. γεια σου Στράτο. Μου άρεσε πολύ αυτό που έγραψες. Σε φιλώ και σε αγαπώ πολύ, Ηλέκτρα.

    Μου αρέσει!


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s