«CALIFORNIA DREAMIN’»

Σε μια γωνιά των Βαλκανίων

Ο Κριστιάν Νεμέσκου έφυγε από το μάταιο τούτο κόσμο στις 24 Αυγούστου 2006. Ένα ταξί παραβίασε το κόκκινο και έπεσε πάνω στο αυτοκίνητό του σκοτώνοντας αυτόν και έναν στενό του συνεργάτη. Ο Κριστιάν ήταν μόλις 27 χρονών και ο ρουμάνικος κινηματογράφος θρήνησε έναν ανερχόμενο σκηνοθέτη.

Όταν συνέβη το τραγικό γεγονός, ο Νεμέσκου είχε τελειώσει τα γυρίσματα αλλά δεν είχε προλάβει να ολοκληρώσει το μοντάζ της ταινίας «California dreamin’». Ήταν η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία αφού είχαν προηγηθεί τέσσερις μικρού μήκους από τις οποίες είχε διαφανεί το ταλέντο του νεαρού σκηνοθέτη. Οι δύο από αυτές μάλιστα «C block story» και «Για τη Μαριλένα» είχαν προβληθεί το 2004 και το 2006 στο Φεστιβάλ Κινηματογράγφου Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο του τμήματος Ματιές στα Βαλκάνια.

Στο «California dreamin;» ο Νεμέσκου επιχειρεί μια πολιτικο-κοινωνική σάτιρα με επίκεντρο τα Βαλκάνια. Βρισκόμαστε στα 1999 την εποχή που μαίνεται ο πόλεμος στο Κοσσυφοπέδιο. Ένα τρένο με αμερικανούς στρατιώτες του ΝΑΤΟ σταματά σε κάποιο σταθμό ενός ρουμάνικου χωριού. Ο σταθμάρχης δεν επιτρέπει τη διέλευση του τρένου προφασιζόμενος διάφορα γραφειοκρατικά προβλήματα. Επί της ουσίας κάνει το καθήκον του επειδή οι Αμερικανοί δε διαθέτουνν τα απαραίτητα έγγραφα διέλευσης παρά μόνο μιαν προφορική έγκριση της ρουμάνικης κυβέρνησης. Ο σταθμάρχης δε συμπαθεί ιδιαίτερα τους Αμερικανούς και βρίσκει την ευκαιρία να τους κάνει καψώνια. Από την άλλη ο δήμαρχος του χωριού προσπαθεί να εκμεταλλευτεί το γεγονός και διοργανώνει παραδοσιακές γιορτές προς τιμή των στρατιωτών. Οι στρατιώτες φαίνεται να το διασκεδάζουν ενώ οι κοπέλες του χωριού χαριεντίζονται μαζί τους αναζητώντας την ευκαιρία να φύγουν στη Δύση.

Ο σκηνοθέτης δημιουργεί μια εξαιρετική σάτιρα βάζοντας στο στόχαστρο τόσο τη δυτική αντίληψη όσο και τη νοοτροπία των νέων στην μετασταλινική Ρουμανία. Ούτε στιγμή δεν ωραιοποιεί τη Δύση αλλά ούτε δαιμονοποιεί το προηγούμενο καθεστώς της χώρας του. Βλέπει με κριτικό μάτι τη νέα γενιά που γοητεύεται από το λαμπερό όνειρο της Δύσης και με τρυφερότητα τη γενιά των μεγαλύτερων οι οποίοι έζησαν στο προηγούμενο καθεστώς και βίωσαν την απότομη και βίαιη αλλαγή. Μέσα από μια χιουμοριστική οπτική, χωρίς όμως να διακωμωδεί τους χαρακτήρες του, ο Κριστιάν Νεμέσκου δίνει μια παιχνιδιάρικη εκδοχή της βαλκανικής τραγωδίας. Μεστός, κριτικός, σατιρικός ο σκηνοθέτης δημιουργεί ένα σύμπαν ανθρώπων που ζει για μερικές μέρες κάτω από το βάρος των παγκόσμιων εξελίξεων. Με λίγα λόγια, οι μέρες που οι στρατιώτες θα μείνουν εκεί, είναι μέρες γιορτής, ονείρων και προσδοκιών, το αμερικάνικο όνειρο μεταφέρεται σε μια γωνιά των Βαλκανίων. Και όπως συμβαίνει, η μικρή αυτή τελίτσα στο χάρτη θα γίνει μπάχαλο, καθώς ο επικεφαλής λοχαγός καταφέρνει με διάφορες γαλιφιές να δημιουργήσει εμφύλιο πόλεμο στο χωριό! Θαυμάσιο και διακριτικό χιούμορ, αλλά και έξυπνη πολιτική σάτιρα, συναντιούνται μέσα σε ένα πολύ καλά δουλεμένο σενάριο και μια νευρώδη και ρυθμική σκηνοθεσία, δίνοντας ένα αποτέλεσμα που ενθουσιάζει.

Η διάρκεια της ταινίας είναι 155 λεπτά και αυτό είναι το μόνο της μειονέκτημα, το οποίο οφείλεται στο θιάνατο του Κριστιοάν Νεμέσκου, ο οποίος δεν είχε τον τελικό έλεγχο του μοντάζ.

Η ΕΠΟΧΗ 28 Οκτωβρίου 2012

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s