53ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Οι ταινίες των Ανοιχτών Οριζόντων

ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ του Κώστα Γαβρά

Η σύγχρονη πραγματικότητα μέσα από τη ματιά του ανεξάρτητου σινεμά είναι ο σταθερός προσανατολισμός των «Ανοιχτών Οριζόντων» στο 53ο Φεστιβάλ Κινηματογράφοπυ Θεσσαλονίκης που πραγματοποιείοται από τις 2 ως τις 11 Νοεμβρίου.

Βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Στεφάν Οσμόντ, το εξαιρετικά επίκαιρο θρίλερ «Το κεφάλαιο» του Κώστα Γαβρά, συμπυκνώνει αιχμηρά όλο το σκεπτικισμό και την αμφισβήτηση που περιβάλλει το σύγχρονο διεθνές οικονομικό σύστημα, Με φόντο τη γερμανική εισβολή στη Λευκορωσία του 1942, ο ουκρανός Σεργκέι Λοζνίτσα στο «Στην ομίχλη», πραγματοποιεί μια ήπιων τόνων, άκρως διεισδυτική μελέτη για την ηθική εν καιρώ πολέμου, με ήρωα έναν άντρα που κατηγορείται άδικα για προδοσία.

Με το γνώριμο, ακραίο στυλ του, ο προκλητικός αυστριακός Ούλριχ Ζάιντλ φιλοτεχνεί τα δύο πρώτα μέρη της τριλογίας του παραδείσου. Στον «Παράδεισο του έρωτα»εστιάζει στον ερωτικό τουρισμό με επίκεντρο ευρωπαίες γυναίκες μέσης ηλικίας που αναζητούν συντροφιά σε νεαρούς κενυάτες, ενώ στον «Παράδεισο της πίστης» καυτηριάζει το θρησκευτικό φανατισμό μιας γυναίκας με σαρκική αφοσίωση στο Θεό. Τα ανθρώπινα πάθη πρωταγωνιστούν στη νέα ταινία του Αμπάς Κιαροστάμι «Σαν κάποιον ερωτευμένο», γυρισμένο εξ ολοκλήρου στην Ιαπωνία. Μια κομψή μελέτη χαρακτήρων εστιάζοντας στη σχέση μιας νεαρής φοιτήτριας – συνοδού κυριών με έναν ηλικιωμένο ακαδημαϊκό.

Ο Αντρές Γουντ στο «Η Βιολέτα πήγε στον ουρανό» σκιαγραφεί με ευαισθησία και ζωντάνια τη συναρπαστική προσωπικότητα της διάσημης χιλιανής καλλιτέχνιδας Βιολέτα Πάρα. Η ταινία«Όχι»τουΠάμπλο Λαραΐν ολοκληρώνει την τριλογία του σκηνοθέτη για τη δικτατορία στη Χιλή. Η δοκιμασία του λαού της Ιαπωνίας, έπειτα από την τραγωδία της Φουκουσίμα το Μάρτιο του 2011, καταγράφεται μυθοπλαστικά στην ταινία «Η γη της ελπίδας»του Σίον Σόνο. Ο ελληνικής καταγωγής βρετανός σκηνοθέτης Πίτερ Στρίκλαντ επιστρέφει με το ατμοσφαιρικό «BerberianSoundStudio», όπου αποτίνει ένα φόρο τιμής στα ιταλικά φιλμ τρόμου της δεκαετίας του ’70.

Νέοι από κάθε γωνιά του κόσμου αγωνίζονται ενάντια στην απώλεια, τη μετανάστευση, τη βαρβαρότητα και τη βία, βγαίνοντας νικητές με το δικό τους τρόπο. Χαρακτηριστικά παραδείγματα, μεταξύ άλλων, οι ταινίες «Παιδί»της Φιν Τροχ, «Η ομορφιά σου δεν αξίζει τίποτα» του Χουσεΐν Ταμπάκ, «Μάγισσα του πολέμου» του Κιμ Νουέν και «Μετά τη Λουτσία» του Μισέλ Φράνκο. Ταινίες, μεταξύ άλλων, όπως η«Νεκρή Ευρώπη» του Τόνι Κράβιτς, «Νεκρή φύση» του Σεμπάστιαν Μάιζε, «Villegas» του Γκονσάλο Τομπάλ και «Φορτηγό» του Ραφαέλ Ουεγιέ καθρεφτίζουν με νατουραλισμό και ειλικρίνεια ό,τι ενώνει και ό,τι χωρίζει τα μέλη μιας οικογένειας.

Ήθη και παραδόσεις μέσα από τη σχέση των δυο φύλων θίγονται στην ταινία «Η πέτρα της υπομονής» του Ατίκ Ραχίμι, ενώ η θρησκεία και ειδικότερα τα εβραϊκά πιστεύω ορίζουν τη μοίρα μιας νεαρής κοπέλας στην ταινία «Συμπλήρωσε το κενό» της Ράμα Μπερστάιν. Σεξουαλικότητα και απαγορευμένες ερωτικές ιστορίες επανεξετάζονται με κριτική διάθεση σε φιλμ όπως, μεταξύ άλλων, τα «Στην κρεβατοκάμαρα» του Τόμας Βασιλέφσκι, «Διασχίζοντας σύνορα» του Φλόριαν Φλίκερ και «Προδοσία» του Κίριλ Σερέμπρενικοφ, που συνθέτουν το πορτρέτο του σύγχρονου ερωτισμού μέσα από μινιμαλιστικά δράματα.

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s