«ΟΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ»

Οι ψεύτικες αναμνήσεις

Οι ταινίες επιστημονικής φαντασίας έχουν το δικό τους φανατικό κοινό. Και η αλήθεια είναι πως σε πολλές περιπτώσεις, οι ταινίες αυτές διαθέτουν αρκετή δόση αληθοφανούς επιστημονικής προσέγγισης των θεμάτων τους. Όταν δε, βασίζονται και σε στέρεες ιδεολογικές αναφορές που έχουν να κάνουν με ένα ζοφερό μέλλον κοινωνικού εκφασισμού, απόλυτου ελέγχου των ανθρώπων, καταστροφής του περιβάλλοντος κλπ., τότε αποκτούν ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον και διευρύνουν το κοινό τους.

Στην κατηγορία αυτών των ταινιών ανήκει και η «Ολική επαναφορά» που σκηνοθέτησε το 1990 ο Πολ Βερχόφεν και είχε για πρωταγωνιστές τον Άρνολντ Σβαρτσενέγκες και τη Σάρον Στόουν. Και μην στέκεστε στο όνομα του κυβερνήτη της Καλιφόρνιας, έτοιμοι να ασκήσετε κριτική από πολιτική θέση, γιατί θα βγείτε χαμένοι! Κι αυτό επειδή πρόκειται για μια συγκλονιστική ταινία, ένα μελλοντολογικό θρίλερ που, πέρα από το όνομα του πρωταγωνιστή, έχει πολλά να μας πει.

Η ταινία είναι βασισμένη στο διήγημα «Μπορούμε να το θυμηθούμε για σένα σε χονδρική πώληση» (We can remember  it for you wholesale- αν το μεταφράζω σωστά) του Φίλιπ Ντικ. Ο Ντικ, για να ξέρουμε περί τίνος πρόκειται, έχει εμπνεύσει και άλλες φορές με τα βοβλία του τον κινηματογράφο, με ταινίες όπως το «Blade runner» και το «Minority report».

Και φτάσαμε στο 2012 με τον Λεν Γουάιζμαν να επιχειρεί και να σκηνοθετεί το ριμέικ της θαυμάσιας ταινίας του Βερχόφεν. Έτσι η κατά Γουάιζμαν «Ολική επαναφορά» (Total recall) προβάλλεται τις μέρες αυτές στους κινηματογράφους και προκαλεί το έντονο ενδιαφέρον των φίλων της επιστημονικής φαντασίας αλλά και των σοβαρών, άνευ στεγανών και παρωπίδων, κινηματογραφόφιλων.

Ο Ντάγκλας Κουέιντ –ο Κόλιν Φάρελ στο ρόλο που είχε ερμηνεύσει το 1990 ο Σβαρτσενέγκερ- είναι παντρεμένος με τη Λόρι (Κέιτ Μπεκινσέιλ), μια όμορφη γυναίκα. Εκτός από τη Λόρι, την οποία αγαπάει πολύ, η ζωή του είναι μια καθημερινή βαρετή ρουτίνα. Έτσι αποφασίζει να κάτι που θα τον βοηθήσει να ξεφύγει από την ανιαρή καθημερινότητα της δουλειάς του. Και καταλήγει να ζητήσει βοήθεια από την εταιρία Rekall η οποία μετατρέπει τα όνειρα των ανθρώπων σε πραγματικές αναμνήσεις. Ο Κουέιντ θέλει να ζήσει ως μυστικός πράκτορας και η εταιρία είναι έτοιμη να κάνει πραγματοποιήσει την επιθυμία του. Και ενώ όλα φαίνεται να πηγαίνουν κατ’ ευχήν, στην πορεία κάτι δεν πηγαίνει καλά και ο Κουέιντ μπαίνει σε μια περιπέτεια όπου τα σύνορα μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας γίνονται όλο και πιο θολά. Τον κυνηγά η αστυνομία, μια γυναίκα, η Μελίνα, τον βοηθά και η τύχη του κόσμου κρέμεται από τα χέρια του! Κάπως έτσι το όνειρο του Κουέιντ μετατρέπεται σε πραγματικό εφιάλτη. Και όλα αυτά σε μια μελλοντική (;) κοινωνία, σε έναν κόσμο ζόφου, όπου ακόμη και τα όνειρα έχουν γίνει εμπορεύματα προς πώληση.

Ο σκηνοθέτης Λεν Γουάιζμαν, μπορεί να εμπνεύστηκε από την  αρχική ταινία, αλλά η επιθυμία του δεν ήταν να κάνει μια αντιγραφή, αλλά να διαφοροποιηθεί από εκείνη. Έτσι έδωσε περισσότερη βάση στον κεντρικό χαρακτήρα του Κουέιντ, δίνοντας στοιχεία ψυχολογικού θρίλερ, παράλληλα με την έντονη δράση. Κι ακόμη, σε αντίθεση με την ταινία του Βερχόφεν, όπου ένα μέρος της ιστορία εκτυλίσσεται στον Άρη, ο Γουάιζμαν παραμένει… προσγειωμένος. Όλα συμβαίνουν στη Γη, σε ένα μέλλον σκοτεινό και τρομακτικό, όπου έχουν κυριαρχήσει δύο αντίπαλα κράτη.

Μιλώντας για το ρόλο του, ο Κόλιν Φάρελ, λέει: «Είναι μια συνηθισμένη ιστορία. Ένας άντρας αισθάνεται ότι δεν κάνει τη ζωή που θα ήθελε. Είναι απογοητευμένος από πολλά πράγματα στη ζωή του. Αλλά ξυπνάει απότομα. Ο Κουέιντ δεν έχει ιδέα ποιος είναι. Όλη η ταινία είναι η προσπάθειά του να καταλάβει ποιος είναι πραγματικά».

Από τη μεριά του, ο σκηνοθέτης προσθέτει: «Ήθελα να εμπλακώ με την εμπειρία του Κουέιντ. Φαντάσου να ξυπνάς, να κάνεις τη ζωή σου και γενικά να νιώθεις ότι είσαι ένας καλός άνθρωπος. Και ξαφνικά, όλοι γύρω σου να λένε ότι είσαι ο κακός. Τι κάνεις;».

Η Κέιτ Μπεκινσέιλ, η οποία ερμηνεύει τη Λόρι, χαρακτήρα με διπλή υπόσταση στην ταινία, λέει: «Δεν έχω υποδυθεί την κακιά μέχρι τώρα. Πάντα ήμουν με την πλευρά της δικαιοσύνης και της αλήθειας. Το θέμα είναι ότι ο χαρακτήρας μου νομίζει ότι είναι με την πλευρά της δικαιοσύνης και της αλήθειας. Αυτό είναι το σπουδαίο με την ταινία, ότι ποτέ δεν ξέρεις ποιος έχει δίκιο. Επίσης, έχει και κάτι μανιώδες στον χαρακτήρα της. Είναι ελαφρώς ανεξέλεγκτη, κι αυτό έχει πάντα πλάκα για έναν ηθοποιό».

Ένα μεγάλο μέρος των σκηνικών είναι φτιαγμένα σε ηλεκτρονικό υπολογιστή αλλά ο χώρος όπου εκτυλίσσεται η δράση, δηλαδή η Αποικία, σχεδιάστηκε με μεγάλη προσοχή. Όπως λέει ο σχεδιαστής της παραγωγής, Πάτρικ Τατόπουλος, η Αποικία «είναι μεγάλη σαν πραγματική πόλη. Οπότε έπρεπε να σχεδιάσουμε ένα σκηνικό που θα επέτρεπε στον σκηνοθέτη να τραβήξει διαφορετικές γωνίες, χωρίς να δημιουργείται η εντύπωση ότι βρισκόμαστε συνέχεια στον ίδιο δρόμο». ‘Ετις και έγινε με αποτέλεσμα εντυπωσιακά σκηνικά τα οποία έκαναν τον Κόιν Φάρελ να πει γι’ αυτά: «Είναι από τα πιο καλοδουλεμένα και ραφιναρισμένα σκηνικά που έχω δει. Είναι απλά καταπληκτικά. Μπορείς να πλησιάσεις όσο θέλεις σε οποιοδήποτε αντικείμενο που είναι στο φόντο ενός πλάνου και φαίνεται αληθινό. Θεωρώ ότι αυτή η αρτιότητα αποδίδει, έχει μια ενέργεια που είναι διαπεραστική. Κάνει το φιλμ πιο αληθοφανές».

 Όσο για την διεύθυνση φωτογραφίας, ο Πολ Κάμερον χρειάστηκε να δημιουργήσει δύο διαφορετικές αισθήσεις για τους δύο διακριτούς κόσμους, την Αποικία και την Ομοσπονδία της Βρετανίας. Στην περίπτωση της Ομοσπονδίας, ο ήλιος λάμπει και το φως είναι μαλακό, ενώ στην Αποικία επικρατεί η σέπια ή μια πρασινωπή απόχρωση. Οι δύο περιοχές διαφοροποιήθηκαν κι από την ιδέα του Γουάιζμαν να βρέχει συνεχώς πάνω από την Αποικία, ως ένα στοιχείο που θα πρόσθετε αληθοφάνεια στην ταινία.

Προφανώς το εγχείρημα του Λεν Γουάιζμαν να «αναμετρηθεί» με την ταινία του Πολ Βερχόφεν, εμπεριέχει κινδύνους. Το κοινό που λάτρεψε την πρώτη ταινία, θα είναι πολύ αυστηρό μαζί του. Όμως, όπως και να’ χει, η «Ολική επαναφορά» έχει στον πυρήνα της μια πολύ δυνατή ιστορία, η οποία αποτελεί ένα πρώτο βασικό και θετικό στοιχείο για το θεατή.

Τέλος, ο θεατής από την πλευρά του οφείλει να μη μείνει απλά στη θέαση της ταινίας αλλά να έχει το νου του και να φροντίσει ώστε να μη φτάσουμε στο σημείο να αγοράζουμε τα όνειρά μας. Δεν είναι δίδαγμα, είναι προτροπή!

       Η ΕΠΟΧΗ 9 Σεπτεμβρίου 2012

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s