ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (19/7 έως 25/7/2012)

Προβάλλονται ακόμη οι ταινίες:

«Ο δικτάτορας» του Λαρι Τσαρλς: Ο στρατηγός ναύαρχος Αλαντίν κυβερνά τη Γουντίγια, όχι και με τόσο δημοκρατικό τρόπο. Είναι ένας στυγνός δικτάτορας σε κάποια χώρα στη Βόρεια Αφρική ο οποίος έχει μπει στο στόχαστρο της κυβέρνησης των ΗΠΑ που θέλει να τον ανατρέψει, όχι φυσικά επειδή νοιάζεται για τις δημοκρατικές ελευθερίες των Γουαντιγιανών. Κάποια στιγμή ο ΟΗΕ απειλεί να αποβάλει από τις τάξεις του τη Γουαντίγια και ο στρατηγός ναύαρχος Αλαντίν μεταβαίνει στη Νέα Υόρκη για να μιλήσει στη γενική συνέλευση. Εκεί όμως θα βρεθεί μόνος στους δρόμους της μεγαλούπολης με ένα σωσία του, που έχουν βάλει οι αντίπαλοί του, να έχει πάρει το ρόλο του και να ετοιμάζεται να ανακηρύξει τη Γουαντίγια σε …δημοκρατία!!! Όμως ο Αλαντίς κάνει το παν για να επανακτήσει τον έλεγχο της κατάστασης.

Μια κωμωδία που ξεπερνά τα εσκεμμένα. Ο ταλαντούχος βρετανός κωμικός Σάσα Μπαρόν Κοέν δεν αφήνει τίποτε όρθιο, ξεφτιλίζοντας στην κυριολεξία την έννοια της πολιτικής ορθότητας. Όμως αν και θα μπορούσα να συμφωνήσω σε αυτό, έχω πολλές διαφωνίες όσον αφορά την ίδια την ταινία. Σεναριακές αυθαιρεσίες, σαχλό χιούμορ σε πολλές περιπτώσεις, σκηνοθεσία καθηλωμένη ενώ θα μπορούσε να απογειωθεί. Μια ταινία που θα σας διασκεδάσει αλλά μπορεί και να σας εκνευρίσει αφάνταστα.

«Ο προστάτης» του Μπόαζ Γιακίν: Ο Λουκ Ράιτ, πρώην αστυνομικός και νυν παλαιστής σε στημένους αγώνες μπλέκει σε μια θανάσιμη περιπέτεια. Όλα ξεκινούν όταν κερδίζει ένα αγώνα, με αποτέλεσμα η ρώσικη μαφία να σκοτώσει τη γυναίκα του και να τον μετατρέψει σε άστεγο που περιφέρεται στην πόλη. Μια μέρα θα σώσει μια 12χρονη κινέζα, τη Μέι, από τα χέρια της ρώσικης μαφίας η οποία θέλει να την πάρει από την κινέζικη μαφία. Η Μέι έχει μια μοναδική ικανότητα να αποτυπώνει αριθμούς και γνωρίζει κάτι που και οι δύο μαφίες το χρειάζονται. Ο Λουκ αναλαμβάνει να σώσει το κορίτσι και έτσι γίνεται θήραμα των κινέζων, των ρώσων αλλά και των πρώην συναδέλφων του αστυνομικών που συναλλάσσονται με τη μαφία. Μια θανάσιμη μάχη αρχίζει.

Ταινία έντονης δράσης και σασπένς.

«Ο σεφ μια ο σεφ του» του Ντανιέλ Κοέν: Ο Τζάκι είναι λάτρης της υψηλής κουζίνας. Ο διάσημος σεφ Αλεξάντρ Λαγκάρντ είναι σε διαμάχη με τον Στάνισλας Μάτερ, τον νέο διευθυντή του ομίλου που διευθύνει το εστιατόριό του. Ο Μάτερ δολοπλοκεί προκειμένου να τον κάνει να χάσει ένα αστέρι στον επόμενο Οδηγό Εστιατορίων, ώστε να τον αντικαταστήσει με κάποιον νεότερο και πιο «σύγχρονο» σεφ, ο οποίος ασπάζεται τη χημική και τη μοριακή κουζίνα που αποφέρει πολύ περισσότερα χρήματα. Ο Στάνισλας Μάτερ ξεκινά απολύοντας ένα-ένα τα μέλη της ομάδας του Λαγκάρντ. Το χειρότερο όμως, είναι ότι ο Λαγκάρντ αρχίζει να ξεμένει από ιδέες για το νέο του μενού, το οποίο πολύ σύντομα θα έρθουν να δοκιμάσουν και να αξιολογήσουν οι κριτές του Οδηγού… Ο Αλεξάντρ αναζητά απεγνωσμένα έναν και τότε, σε μια περίεργη στροφή της τύχης, θα γνωρίσει τον Τζάκι.

«Αρσενικό και παλιά δαντέλα» του Φρανκ Κάπρα: Ο κριτικός θεάτρου Μόρτιμερ Μπρούστερ πρέπει να επισκεφθεί τις δυο γεροντοκόρες θείες του, για να τους ανακοινώσει πως πρόκειται να παντρευτεί.. Μόνο που θ’ ανακαλύψει ότι αυτές οι γλυκές γριούλες έχουν ένα μακάβριο χόμπι: να δηλητηριάζουν ηλικιωμένους, μοναχικούς κυρίους κι ύστερα να τους θάβουν στο υπόγειο του σπιτιού τους. Αθάνατη κωμωδία του 1944.

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s