«ΣΤΗ ΒΟΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑΣ» (Key Largo)

Οι μυστηριώδεις ένοικοι…

Στα νότια της Φλόριντας των ΗΠΑ, υπάρχει μια συστάδα κοραλλιογενών νησιών τα οποία συνδέονται μεταξύ τους με γέφυρες. Το μεγαλύτερο από αυτά είναι το Κι Λάργκο (Key Largo), από το οποίο πήρε τον τίτλο της η θαυμάσια αυτή ταινία που γύρισε ο μέγας Τζον Χιούστον το 1948.

Ο ελληνικός τίτλος «Στη βοή της καταιγίδας» θεωρώ πως είναι αρκετά πετυχημένος, αφού το μεγαλύτερο μέρος της δράσης εκτυλίσσεται κατά τη διάρκεια ενός τυφώνα που πλήττει την περιοχή.

Ο απόστρατος ταγματάρχης Φρανκ ΜακΚλάουντ, επισκέπτεται το Κι Λάργκο για να συναντήσει τον Τζέιμς Τέμπλ και τη Νόρα, πατέρα και σύζυγο ενός στρατιώτη που πολέμησαν μαζί και σκοτώθηκε στην Ιταλία. Οι Τεμπλ διατηρούν ένα μικρό ξενοδοχείο εκεί, το οποίο είναι κατειλημμένο από κάποιους παράξενους ενοίκους. Βέβαια οι παράξενοι δεν είναι απλά τέτοιοι αλλά πρόκειται, όπως μαθαίνουμε στη συνέχεια. Για μια συμμορία κακοποιών, της οποία ηγείται ο αρχιγκάγκστερ, Τζόνι Ρόκο. Όταν πέφτουν οι μάσκες και αποκαλύπτεται ποιοι είναι, αρχίζει ένα παιχνίδι για γερά νεύρα. Ο Φρανκ και οι Τεμπλ βρίσκονται απέναντι στον επικίνδυνο μαφιόζο, ο οποίος δε δίστασε να σκοτώσει έναν αστυνομικό, και τους αδίστακτους άνδρες του. Και ενώ ο Ρόκο περιμένει κάποιους για μια παράνομη συναλλαγή, ξεσπά η καταιγίδα. Τα νεύρα τεντώνονται ακόμη πιο πολύ, η αναμονή είναι βασανιστική, ο τυφώνας εντείνει τη νευρικότητα και όλο το σκηνικό γίνεται ακόμη πιο επικίνδυνο καθώς οι γκάγκστερ κρατούν πιστόλια στα χέρια.

Η ταινία είναι βασισμένη σε θεατρικό έργο του Μάξγουελ Άντερσον. Ο Τζον Χιούστον το μετέφερε με τεράστια επιτυχία στον κινηματογράφο, φτιάχνοντας μια ταινία σταθμό, που εκτός από το βασικό στόρι έχει και πολλά άλλα να μας πει. Όπως για το ρατσισμό ή για τη διαπλοκή μεταξύ πολιτικών και μαφίας. Η σκηνοθεσία είναι υποδειγματική καθώς ο κλειστός χώρος λειτουργεί καταλυτικά στη δράση, εντείνοντας την αγωνία. Κι ακόμη πιο καταλυτικά λειτουργεί η καταιγίδα η οποία αποκαλύπτει πίσω από τη φαινομενική σκληράδα του Τζόνι Ρόκο, έναν φοβητσιάρη άνθρωπο ο οποίος νιώθει δυνατός μόνο με το πιστόλι στο χέρι και με τα τσιράκια του γύρω. Αποκαλύπτει και έναν Φρανκ ΜακΚλάουντ, μυστηριώδη, αλλά ψύχραιμο και γενναίο στις δύσκολες στιγμές.

Το κλειστοφοβικό ντεκόρ του ξενοδοχείου μεταφέρεται στο φινάλε σε ένα αντίστοιχο, μέσα σε ένα σκάφος. Εκεί θα δοθεί και η τελική λύση του δράματος, σε ένα σκάφος με το οποίο οι κακοποιοί προσπαθούν να διαφύγουν στην Κούβα και έχουν πάρει μαζί τους τον Φρανκ για καπετάνιο.

Πρόκειται για μια μεγάλη ταινία με μια αξέχαστη ερμηνεία από τον Έντουαρντ Τζέι Ρόμπινσον στο ρόλο του, Τζόνι Ρόκο. Βέβαια δεν πάει πίσω η μυθική φιγούρα του Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ στο ρόλο του Φρανκ, ούτε η εύθραυστη ομορφιά της Λορίν Μπακόλ στο ρόλο της Νόρας Τεμπλ.

Μια απολαυστική ταινία που ο χρόνος όχι μόνο δεν της αφήρεσε αλλά μάλλον της πρόσθεσε γοητεία.

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s