«ΚΑΤΑΣΤΡΟΪΚΑ»

Ένα ελεύθερο ντοκιμαντέρ για την κρίση

Ημέρα κρίσιμων εκλογών η σημερινή, από τις οποίες μπορεί να ανατραπεί ολόκληρο το πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα αλλά και την Ευρώπη. Ένα σκηνικό που έχει «εγκατασταθεί» εξαιτίας της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής οικονομίας, έχει διαλύσει και έχει βυθίσει την κοινωνία στη φτώχια, την ανεργία, την αβεβαιότητα.

Φαντάζομαι πως είναι γνωστό στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ (Εποχή), το ντοκιμαντέρ «Χρεοκρατία» («Debtocracy»» που είχε ως θέμα την κρίση του χρέους στην Ελλάδα και άλλες χώρες. . Οι δημιουργοί του δημοσιογράφοι Άρης Χατζηστεφάνου και Κατερίνα Κιτίδη, δεν έμεινα εκεί και συνέχισαν με τη δημιουργία ενός επόμενου ντοκιμαντέρ με τίτλο «Καταστρόικα» («Catastroica»), που έχει ως θέμα την καταστροφική πορεία για τους λαούς που ακολουθεί την πολιτική του νεοφιλελευθερισμού και των ιδιωτικοποιήσεων. Η χρηματοδότηση του ντοκιμαντέρ έγινε με τον ίδιο τρόπο που επιλέχτηκε και για τη «Χρεοκρατία». Ζητήθηκε, μέσω διαδικτύου, ελάχιστη χρηματική συμβολή από τον κόσμο, ο οποίος ανταποκρίθηκε θετικά. Έτσι φτάσαμε και στην ολοκλήρωση του «Καταστρόικα» το οποίο ήδη διακινείται ελεύθερα στο διαδίκτυο.

Στο στόχαστρο της ταινίας βρίσκεται η πολιτική ιδιωτικοποιήσεων και τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής. Άλλωστε ο όρος «καταστρόικα» αναφέρεται σε ένα από τα πιο αποτυχημένα πειράματα ιδιωτικοποιήσεων, μαζικών μάλιστα, εκείνο που επιχείρησε ο ανεκδιήγητος πρόεδρος της Ρωσίας Γιέλτσιν. Βέβαια ο όρος είχε επινοηθεί το 1989 από το γάλλο ακαδημαϊκό Ζακ Ρουπνίκ, ο οποίος με τον όρο αυτό προσπάθησε να περιγράψει το τέλος της Σοβιετικής Ένωσης που ξεκινούσε με τις μεταρρυθμίσεις του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ. Αλλά μερικά χρόνια αργότερα οι δημοσιογράφοι του Γκάρντιαν το χρησιμοποίησαν για να περιγράψουν την καταστροφή η οποία επήλθε από την πολιτική του Γιέλτσιν θεωρώντας πως η λέξη, που είναι σύνθετη από τις λέξεις καταστροφή και περεστρόικα, ταιριάζει καλύτερα στην περίσταση. Έτσι η καταστρόικα έγινε συνώνυμο της διάλυσης μιας χώρας η οποία δέχτηκε την επίθεση της διαβόητης «αγοράς» ξεπουλώντας τη δημόσια περιουσία της με δραματικά αποτελέσματα επάνω στο βιοτικό επίπεδο των πολιτών. Εκείνες οι μαζικές ιδιωτικοποιήσεις του Γιέλτσιν δημιούργησαν μια νέα τάξη πλουσίων στη χώρα, με την πλειοψηφία του πληθυσμού να βυθίζεται στη φτώχια, την ανεργία και την εξαθλίωση. Η ίδια πολιτική εφαρμόστηκε μερικά χρόνια στην ενωμένη πλέον Γερμανία, με τα ίδια αποτελέσματα στο ανατολικό της τμήμα, μια πολιτική που θεωρείται από τους εγχώριους φωστήρες ως η πλέον κατάλληλη, ως πρότυπο, για να εφαρμοστεί στην Ελλάδα.

Κατερίνα Κιτίδη – Άρης Χατζηστεφάνου

Όπως λένε οι δημιουργοί της ταινίας, ο όρος  «καταστρόικα» επιλέχτηκε ως τίτλος για την ταινία επειδή συνδύαζε τις λέξεις καταστροφή και τρόικα.

Αντίστοιχα πειράματα αποτυχημένων ιδιωτικοποιήσεων έχουμε και σε άλλες χώρες όπως στη θατσερική Μεγάλη Βρετανία με τους σιδηροδρόμους, στην Ολλανδία με τα ταχυδρομεία, στην Καλιφόρτνια με το ηλεκτρικό και στο Παρίσι με το νερό. Όμως οι επιπτώσεις είναι πού πιο οδυνηρές για χώρες που μπαίνουν κάτω από διεθνή οικονομικό έλεγχο, όπως είναι σήμερα η δική μας. Οι «ειδικοί», καταφθάνουν στη χώρα και βάζουν σε ενέργεια το σχέδιό τους, το οποίο ακολουθεί παντού τα ίδια μεθοδικά βήματα.

Πρώτος στόχος είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι. Τα καθεστωτικά ΜΜΕ αναλαμβάνουν τη «βρόμικη» δουλειά για λογαριασμό των κυβερνήσεων και έτσι ξεκινά η εκστρατεία εναντίον αυτών οι οποίοι θεωρούνται ως οι υπεύθυνοι για όλα τα κακά της μοίρας της χώρας σε συνδυασμό, φυσικά, με το μύθο περί υπερδιογκωμένου δημόσιου τομέα. Αυτή την προπαγάνδα τη βλέπουμε να επαναλαμβάνεται με πανομοιότυπο τρόπο από Αργεντινή μέχρι Ιρλανδία, απ’ όπου πέρασε το ΔΝΤ και σε μας ακόμα χειρότερα γιατί έχουμε και την Ε.Ε.. Στη συνέχεια κάποιοι δημόσιοι οργανισμοί σαμποτάρονται συνειδητά, λειτουργούν με κακό τρόπο και οι πολίτες εξοργίζονται. Τώρα πλέον, σε συνδυασμό με την προπαγάνδα που έχει προηγηθεί, οι πολίτες είναι έτοιμοι να δεχτούν την ιδιωτικοποίησή τους, πιστεύοντας πως έτσι θα έχουν καλύτερες υπηρεσίες. Και κάπως έτσι μεγάλοι και κερδοφόροι συχνά δημόσιοι οργανισμοί πουλιούνται σε τιμές πολύ χαμηλότερες της πραγματικής τους αξίας στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Το σχέδιο έχει ολοκληρωθεί, κι αν σας θυμίζει κάτι, ορθώς σας το θυμίζει.

Οι δημιουργοί του ντοκιμαντέρ ταξίδεψαν σε πολλές χώρες του κόσμου όπου εφαρμόστηκε αυτή η πολιτική. Μίλησαν με ανθρώπους και μεταφέρουν μέσα από τις εικόνες τη ζωντανή εμπειρία τους.

Στην ταινία μιλά η Ναόμι Κλάιν, συγγραφέας του βιβλίου «Το δόγμα του σοκ», ο ντοκιμαντερίστας Γκρέγκ Πάλαστ, ο οικονομολόγος Ντάνι Ρόντρικ ο οποίος υποστηρίζει έξοδο της Ελλάδας από την Ε.Ε., ο ρώσος Μπόρις Γκαγκαρλίτσκι, ο οποίος φυλακίστηκε το 1993 με το πραξικόπημα του Γιέλτσιν. Ενδιαφέρον έχουν τα γυρίσματα στη Γερμανία όπου συστάθηκε η εταιρία Τρόιχαντ, η οποία ανέλαβε να ξεπουλήσει όλο το δημόσιο πλούτο της Ανατολικής Γερμανίας, επειδή κάτι παρόμοιο σχεδιάζεται και για τη χώρα μας. Μιλούν ακόμη άνθρωποι από την Φράνς Τέλεκομς, για τις αυτοκτονίες που ακολούθησαν την ιδιωτικοποίηση της εταιρίας.

Η ταινία, λοιπόν, ανιχνεύει γεγονότα και μας δίνει μια εξαιρετική εικόνα για το τι έχει συμβεί σε διάφορες χώρες του κόσμου. Αποκαλύπτει τα σχέδια για την παγκόσμια επικράτηση των αγορών επάνω στους ανθρώπους αλλά ταυτόχρονα διαθέτει και ένα θετικό μήνυμα. Γιατί δε μένει στην καταστροφή, δε θεωρεί πως όλα τελείωσαν αλλά μέσα από τις απόψεις που φιλοξενεί και τα συμπεράσματα που βγαίνουν προτείνει έναν άλλο δρόμο. Ένα δρόμο εναλλακτικό στην κυριαρχία της αγοράς που μπορεί να είναι η επανεθνικοποιήσεις των ιδιωτικοποιημένων επιχειρήσεων (έγινε στο Παρίσι με το νερό) και οι κοινωνικοποιήσεις.

Οι συντελεστές αυτού του εξαιρετικού, εναλλακτικού ντοκιμαντέρ είναι: ο Άρης Χατζηστεφάνου και η Κατερίνα Κιτήδη στις αποστολές και ο Λεωνίδας Βατικιώτης στην επιστημονική επιμέλεια. Στην παραγωγή ο Θάνος Τσάντας και ο Κώστας Εφήμερος από το Press Project. Στη μουσική οι Active Member, οι οποίοι προσφέρθηκαν να τη γράψουν, και ο Ερμής Γεωργιάδης.

Η χρηματοδότηση της ταινίας, έγινε όπως και στην περίπτωση της «Χρεοκρατίας», από τον κόσμο. Οι παραγωγοί ζήτησαν από τους ανθρώπους και από εργατικές και φοιτητικές οργανώσεις την οικονομική συνδρομή. Βέβαια τώρα τα πράγματα ήταν κάπως πιο δύσκολα λόγω της κρίσης, αφού, όπως ειπώθηκε, πολλοί που έδιναν πριν ένα ποσό, τώρα έδινα το ένα πέμπτο. Παρά το γεγονός πως ο αριθμός των συνδρομητών δε μειώθηκε, μειώθηκαν έσοδα.

Το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ «Καταστρόικα» μπορείτε να το δείτε ελεύθερα στο διαδίκτυο, να το κατεβάσετε, να το αντιγράψετε, να το προβάλλεται.

Η εναλλακτική πληροφόρηση είναι παρούσα και οι δημιουργοί της «Χρεοκρατίας» και της «Καταστρόικα» αποδεικνύουν πως όλα γίνονται αρκεί να υπάρχουν ιδέες και διάθεση να υλοποιηθούν. Φαίνεται πως, τελικά, μπορούμε να τους νικήσουμε!

Η ΕΠΟΧΗ 6 Μαϊου 2012

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s