Σημαδέψτε στο δόξα πατρί και καλό βόλι, ωρέ πατριώτες!

Μέσα στο μαύρο το κακό μύρισε άνοιξη και ευφράνθη η ταλαιπωρημένη μας ψυχούλα. Και ευφράνθη ακόμη περισσότερο που εξελέγη ο κυρ Βαγγέλης νέος πρόεδρος  στο πάλαι ποτέ σοσιαλιστικό κίνημα και περίπου στήσαμε πάρτι που ο κυρ Αντώνης προσβλέπει με αισιοδοξία στην αυτοδυναμία. Ω, τι χαρά μεγάλη και δέκα παπαγάλοι! Οι έμπειροι κυβερνήτες είναι εδώ, παρόντες και είναι έτοιμοι να μας ξανακυβερνήσουν, αφού αυτοί μόνο ξέρουν, έχουν το νόου χάου της καταστροφής!

Μήπως έχω άδικο; Οι μνημονιολάτρες βαδίζουν εν πλήρη ομοψυχία, κι όσο κι αν προσπαθούν να δείξουν πως διαφέρουν δεν πείθουν ούτε τις μανάδες τους. Ναι, μεν αλλά, όμως όταν φθάνει η ώρα της ταμπακιέρας, υποστηρίζουν μετά πάθους το μνημονιακό μονόδρομο. Και βέβαια, ομού αντιμετωπίζουν τον κοινό εχθρό. Αυτόν που ξεμυτάει από τις δημοσκοπήσεις των τελευταίων μηνών και προέρχεται εξ ευωνύμων του πολιτικού φάσματος. Τι να κάνει το κακόμοιρο το σύστημα, πρέπει να επιβιώσει και ως εκ τούτου πρέπει να βρει έναν στόχο, να μεταθέσει την ατζέντα εκεί που θέλει. Και κάπως έτσι, ακολουθώντας την καρατζαφέρεια αντίληψη, οι μνημνονιολάτρες, νεοφιλελεύθεροι σωτήρες –κακόχρονο νάχουν- ξέθαψαν από τα αζήτητα της Ιστορίας τον αντικομουνισμό! Μας λένε με λίγα λόγια, πως για ό,τι κακό, στραβό κι ανάποδο έχει πάθει η χώρα όλα αυτά τα χρόνια που κυβερνούσαν εναλλάξ, φταέι η αριστερά και η νοοτροπία της. Έλα μ*** στον τόπο σου δηλαδή, και σόρι για τις χυδαιολογίες αλλά τι να σου κάνω ο έρημος. Έχω απηυδήσει. Τους βλέπεις στην τηλεόραση, με ύφος στην καλύτερη περίπτωση, γυμνασιάρχη επαρχιώτικου γυμνασίου της δεκαετίας του 1960 ή, στη χειρότερη, στρατοδίκη της μετεμφυλιακής εποχής, να κατηγορούν την αριστερά για όσα δεινά μας έχουν βρει. Και ταυτόχρονα να υποστηρίζουν μετά πάθους την ανόητη θεωρία τους περί του μνημονιακού μονόδρομου και κατηγορώντας τους έχοντες αντίθετη άποψη πως θέλουν να κάνουν την Ελλάδα Βόρεια Κορέα, πως θέλουν να καταργήσουν τη δημοκρατία, πως θέλουν να επαναφέρουν τη δραχμή και διάφορα άλλα που βγάζουν από τοα κλούβια τους μυαλά. Κι ύστερα ζητούν προτάσεις για διέξοδο, αυτοί που με τις προτάσεις του μας έφεραν ως εδώ και θέλουν να μας πάνε ακόμη παραπέρα: στον καιάδα!

Θρασύτατοι, ζητούν την ψήφο σας πατριώτες, για να ολοκληρώσουν την καταστροφή! Τι να σας πω; Δεν ξέρω, δε θέλω να σας κάνω το δάσκαλο. Ξέρετε τι πρέπει να κάνετε. Οι εκλογές έρχονται και έχετε στο χέρι σας μια μεγάλη ευκαιρία να τους στείλετε στον αγύριστο. Υπάρχει βέβαια και ένα κομμάτι της αριστεράς που δε θέλει να δει πέρα από τα εικονίσματά του και αρνείται οποιαδήποτε συνεργασία. Μια θέση για την οποία θα πρέπει κάποτε να απολογηθεί. Εκτός κι αν η ίδια η πραγματικότητα τους αναγκάσει να δουν πέρα από τη μύτη τους κι αλλάξουν έστω και μετά τις εκλογές τακτική. Γιατί, εάν η αριστερά συγκεντρώσει συνολικά τα ποσοστά που της δίνουν οι δημοσκοπήσεις, τότε ο κάθε κατεργάρης θα μπει στον πάγκο του και θα πρέπει να δώσει απαντήσεις, γιατί ενώ έχει την ευκαιρία να τους στείλει στον αγύριστο την αφήνει να πάει χαμένη. Η τρόικα τρέμει με την προοπτική να πάρει η αριστερά μεγάλα ποσοστά στις εκλογές και από τη μια το εγχώριο δόγμα μεταθέτει τον παράδεισο στο άγνωστο μέλλον, η δε καθώς πρέπει κουβέλεια αριστεροκάτι, αφού μάζεψε όλους τους πασόκους που διαφώνησαν την τελευταία στιγμή, προσδοκά στην κεντροαριστερή προοπτική. Γι’ αυτό λέει και επαναλαμβάνει, πως οι συμβάσεεις που υπογράφει η χώρα, δηλαδή τα μνημόνια, πρέπει να είναι δεσμευτικές όποια κυβέρνηση κι αν έρθει. Μωρέ τι μας λες! Συμβάσεις είναι κι αν ο λαός με την ψήφο του δείξει πως δεν τις γουστάρει, καταγγέλλονται, ανατρέπονται και επαναδιαπραγματεύονται. Για να γίνει όμως αυτό χρειάζεται μια αριστερή πλειοψηφία με κυβερνητικό πρόγραμμα. Και το πρόγραμμα αυτό υπάρχει και είναι κυβερνητικό. Μόνο που κινείται σε μια διαφορετική λογική από εκείνη του συστήματος. Μια λογική που λοιδορείται από τις δυνάμεις του δικομματισμού επειδή ακριβώς τη φοβούνται. Γιατί, μάγκες μου, όσες φορές άλλαξε κάτι στην Ιστορία και η ανθρωπότητα πήγε μπροστά, αυτό συνέβη επειδή κάποια θέσφατα αμφισβητήθηκαν κι ανατράπηκαν. Γκέγκε;

Λοιπόν, πατριώτες, «η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα», όπως λέει το γνωστό κι αγαπημένο λαϊκό τραγούδι.  Ώρα των εκλογών έφτασε. Βλέπω τη σχισμή της κάλπης, οπλίζω και πυροβολώ. Στο δόξα πατρί! Κι όταν ανοίξει η κάλπη και καταμετρηθούν τα κουκιά τότε θα δούμε πόσα απίδια βάνει ο σάκος. Τότε θα είναι η ώρα να κάνει ο καθένας την αυτοκριτική του. Γιατί καλή είναι η αγανάκτηση, αλλά δεν αρκεί. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι να τους νικήσουμε δημοκρατικά και να δώσουμε μια άλλη προοπτική στη χώρα και την Ευρώπη. Άντε, ωρέ πατριώτες! Όλοι μαζί να τους στείλουμε στα αζήτητα της Ιστορίας. Για να μας φοβούνται στ’ αλήθεια, να μας τρέμουν. Διαφορετικά δεν έχουμε μέλλον και η μελαγχολία των παιδιών θα μας στοιχειώνει. Κάτι να κάνουμε μωρέ! Και να δούμε πως το άθλιο αυτό πολιτικό σύστημα οδηγεί τη Χρυσή Αυγή στο κοινοβούλιο. Κανείς δε φταίει γι’ αυτό; Μήπως φταίει πάλι η αριστερά; Άντε να χαθείτε, κοπρίτες!

                                                                        εφημερίδα Χορτιάτης Απρίλιος 2012

 

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s