ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 15/3 έως 21/3/2012)

Καταιγισμός νέων ταινιών αυτήν την εβδομάδα, καθώς δέκα συνολικά έκαναν την έξοδό τους στις κινηματογραφικές αίθουσες. Εκτός από τη «Δεμένη κόκκινη κλωστή» και την «Πηγή των γυναικών», προβάλλονται ακόμη:

«Κωλόπαιδα» του Στέλιου Καμμίτση: Μια πολύ ευχάριστη έκπληξη, σκηνοθετημένη με νεανική ορμή χωρίς όμως να είναι χαζοχαρούμενη. Ο Καμμίτσης σκιαγραφεί τα πορτρέτα τριών φίλων, οι οποίοι ζουν στα Εξάρχεια και περνούν την τελευταία τους νύχτα πριν φύγουν την επόμενη για το Βερολίνο. Αυτό είχαν αποφασίσει ένα χρόνο πριν, θέλοντας να αλλάξουν ζωή. Στη διάρκεια της βραδιάς όμως πολλά αλλάζουν και ανατρέπονται συνεχώς. Και κάπου στο φινάλε καραδοκεί το αναπάντεχο, μια τραγική στιγμή που απογειώνει την ταινία. Θαυμάσιοι διάλογοι συμπληρώνουν το δυνατό σενάριο και την εξίσου δυνατή σκηνοθεσία. Ο Στέλιος Καλλίτσης κρατά το ρυθμό, διατηρεί χαμηλούς τόνους με μικρές εξάρσεις και καταλήγει στην «έκρηξη» του τέλους. Που βλέποντάς το σου έρχεται να φωνάξεις το γνωστό σύνθημα που δονεί τις διαδηλώσεις μόλις οι δυνάμεις καταστολής κάνουν την εμφάνισή τους. Δείτε το και θα με θυμηθείτε!
«Πρώτη Ύλη» του Χρήστου Καρακέπελη: Ένα θαυμάσιο ντοκιμαντέρ που παρακολουθεί επτά ανθρώπους οι οποίοι εξοικονομούν τα προς το ζην συλλέγοντας μεταλλικά αντικείμενα από τα σκουπίδια τα οποία και πουλούν. Βέβαια ο Καρακέπελης δε μένει στην απλή καταγραφή της δουλειάς αυτών των ανθρώπων αλλά προχωρά βαθύτερα αποκαλύπτοντας ένα κύκλωμα μεσαζόντων που πλουτίζει αλλά και πίσω από αυτούς μια κοινωνία ανεξέλεγκτης κατανάλωσης. Ο κόσμος πίσω από τη βιτρίνα.

«Το τελικό χτύπημα» του Μπαλτάσαρ Κορμαρούκ: Ριμέικ του ισλανδικού θρίλερ «Ρέικιαβικ-Ρότερνταμ» μεταφερμένο στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Ένας πρώην λαθρέμπορος έχει αποφασίσει να αποσυρθεί και να ζήσει ήσυχα με την οικογένειά του. Έχει μάλιστα ανοίξει και μια εταιρία σεκιούριτι. Όμως θα αναγκαστεί να ξαναμπεί στο κόλπο, για μια φορά και να μεταφέρει ένα παράνομο φορτίο από τον Παναμά.

Καταιγιστική δράση, μοντάζ που σε ζαλίζει, ένα φιλμ δράσης χολιγουντιανής αισθητικής που χαραμίζει τους χαρακτήρες και τους θυσιάζει στο βωμό της σκοπιμότητας που λέγεται δράση.

«Άσπρος, Άσπρος Κόσμος – Η όπερα του μεταλλωρύχου» του Όλεγκ Νόβκοβιτς
Μια γυναίκα αποφυλακίζεται αφού εξέτισε ποινή για τη δολοφονία του συζύγου της. Επιστρέφει στον εραστή της, ο οποίος είναι ιδιοκτήτης ενός μπαρ. Εκείνος όμως αφήνει έγκυο την κόρη της χωρίς να γνωρίζει το φοβερό μυστικό της. Σερβικό μελόδραμα, βουτηγμένο στη μελαγχολία, με τους ηθοποιούς να αποδίδουν τα λόγια τους τραγουδώντας. Η ταινία είχε διχάσει το κοινό στο Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης, έχοντας φανατικούς φίλους και φανατικούς εχθρούς.

«W.Eτης Μαντόνας: Μέσα από τη ζωή της Γουόλις Γουίνθποπρτ, μιας γυναίκας εγκλωβισμένης σε έναν δυστυχισμένο γάμο, η Μαντόνα σκηνοθετεί ένα δράμα εποχής. Η Γουίνθπορτ ζει στη σύγχρονη εποχή αλλά έχει έμμονη με την ιστορία του Εδουάρδου Η΄ ο οποίος παράτησε το βρετανικό θρόνο για να παντρευτεί την αγαπημένη του Γουόλις Σίμπσον, μια διαζευγμένη αμερικανίδα.

«Η πεντάμορφη και το τέρας» των Γκάρι Τρασντέιλ, Κερκ Γουάιζ: Κινούμενο σχέδιο

«Ταξίδι 2: Το μυστηριώδες νησί» του Μπραντ Πέιτον: Περιπέτεια φαντασίας

«Κολλητοί με παιδί» της Τζένιφερ Γουέστφελντ: Αισθηματική κομεντί

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s