«ΤΑ ΧΙΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΙΛΙΜΑΝΤΖΑΡΟ»

Επανάσταση κι αλληλεγγύη στο σύγχρονο κόσμο

Η επανάσταση δεν τελειώνει ποτέ. Μπορεί να αποκτά νέες μορφές κι εκφράσεις, να δημιουργεί εσωτερικές συγκρούσεις κι αντιφάσεις, αλλά ο άνθρωπος ο οποίος την έχει κάνει κτήμα του και δεν φλέρταρε μαζί της λόγω μόδας ή από συμφέρον, παραμένει επαναστάτης. Και καμιά φορά χωρίς κραυγές και συνθήματα αλλά με ανοιχτό πνεύμα, ανθρωπιά και έμπρακτη αλληλεγγύη.

Ο Ρομπέρ Γκεντιγκιάν με την ταινία του «Τα χιόνια του Κιλιμάντζαρο» («Les neiges du Kilimandjaro») –καμία σχέση με την κλασική ομώνυμη ταινία που γύρισε το 1952 ο Χένρι Κινγκ με τον Γκρέκορι Πεκ, τη Σούζαν Χέιγουορθ και την Άβα Γκάρντνερ- αφηγείται μια τέτοια ιστορία.

Ο Μισέλ, μαχητικός συνδικαλιστής ο οποίος εργάζεται στο λιμάνι της Μασσαλίας, απολύεται μαζί με άλλους 19 συναδέλφους του. Παρόλο που μένει χωρίς δουλειά συνεχίζει να ζει ευτυχισμένος με τη γυναίκα του Μαρί Κλερ με την οποία είναι παντρεμένος 30 ολόκληρα χρόνια. Τα παιδιά, τα εγγόνια και οι φίλοι τους, τους κάνουν να νιώθουν ευτυχισμένοι. Στην επέτειο του γάμου τους κάνουν ένα πάρτι και οι φίλοι τους χαρίζουν δύο εισιτήρια και χρήματα για ένα ταξίδι στο Κιλιμάντζαρο. Όμως μετά από μερικές μέρες δύο κουκουλοφόροι ληστές εφορμούν στο σπίτι τους, όπου βρίσκονται μαζί με το φιλικό του ζευγάρι το Ραούλ και την Ντενίς, και τους ζητούν το κουτί με τα χρήματα. Ο Μισέλ θα ανακαλύψει πως ένας από τους ληστές είναι ο Κριστόφ, ένας νεαρός συνάδελφός του που απολύθηκαν την ίδια μέρα. Τον καταγγέλλει στην αστυνομία και ο νεαρός συλλαμβάνεται. Και τότε αρχίζουν τα ηθικά διλήμματα για το Μισέλ και τη Μαρί Κλερ. Ο Κριστόφ μεγαλώνει μόνος τα δύο μικρότερα αδέλφια του ενώ η μητέρα του έχει εγκαταλείψει τα απιδιά της. Ο Μισέλ και η Μαρί Κλέρ, άνθρωποι πολιτικοποιημένοι και με δράση περνούν στην πράξη και με μια γενναία πράξη ανθρώπινης αλληλεγγύης αποδεικνύουν πως η επανάσταση μπορεί να είναι και μια καθημερινή πρακτική, ένας αγώνας μικρών αλλά εντέλει πολύ μεγάλων πραγμάτων.

Μια ξεκάθαρη, χωρίς υπονοούμενα και σημεία προς διευκρίνιση πολιτική ταινία. Μια ταινία αληθινή και αισιόδοξη. Που μπαίνει στην καρδιά των σύγχρονων προβλημάτων, της ανεργίας και της φτώχιας. Που δε διστάζει να κοιτάξει κατάματα τα πράγματα και να μπαίνει στον κόπο να εξηγήσει ακόμη και τη θέση του ανθρώπου που γίνεται ληστής. Ταινία που συγκινεί με την ανθρωπιά της, που κυλάει και ρουφιέται από το θεατή. Που μιλά για τα μεγάλα ζητήματα της εποχής χωρίς όμως μεγαλοστομίες. Και ούτε προσπαθεί να υποδείξει σε κανέναν το τι είναι σωστό. Η έννοια του σωστού και του ηθικού προκύπτουν μέσα από την ίδια τη αφήγηση. Η οποία είναι στρωτή, συχνά με χιούμορ αλλά πάνω απ’ όλα γεμάτη ελπίδα για τον άνθρωπο. Για αυτό το ον που είναι ικανό για το χειρότερο αλλά και για το καλύτερο. Ο Γκεντιγκιάν βλέπει την καλή πλευρά του ανθρώπου, εκείνου που έχει ηθικές αξίες, που αγωνίζεται όχι μόνο για τον εαυτό του αλλά για το σύνολο, που γνωρίζει πώς να επιδείξει την αλληλεγγύη του. Μια ταινία με ξεκάθαρη ταξική ματιά, που τολμά να κοιτάξει χωρίς φόβο ακόμη και μέσα στις διαφοροποιήσεις της ίδιας της εργατικής τάξης.

Η ταινία είναι εμπνευσμένη από το ποίημα του Βίκτορα Ουγκό «Καλοί που είναι οι φτωχοί». Ο σκηνοθέτης λέει γι’ αυτό: «Το 2005, καθώς έγραφα ένα κείμενο που καλούσε τον κόσμο να ψηφίσει κατά του Ευρωπαϊκού Συντάγματος, έκανα μια αναφορά στους φτωχούς ανθρώπους στο ποίημα του Ουγκό για να δείξω γενικά μια εικόνα ‘της διαμόρφωσης της εργατικής τάξης’. Αυτή ήταν η αφορμή για να ξαναδιαβάσω το ποίημα. Το τέλος του ποιήματος, το σημείο δηλαδή που ο φτωχός ψαράς αποφασίζει να υιοθετήσει τα παιδιά του πεθαμένου γείτονα και μετά ανακαλύπτει ότι η γυναίκα του πήρε την πρωτοβουλία και είχε ήδη μαζέψει τα παιδιά στο σπίτι, σου σπαράζει την καρδιά. Τόση καλοσύνη, τόση μεγαλοψυχία είναι παραδειγματικές. Και ακόμα, υπάρχει αυτή η αμοιβαία κατανόηση, αυτή η τρυφερή χειρονομία ανάμεσα στους δύο χαρακτήρες, τον άνδρα και τη γυναίκα που είναι εξίσου γενναιόδωροι».

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s