52ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ – Z’

Από τη Ρωσία με αγάπη

Για το www.alterthess.gr  

Μια ματιά στη σύγχρονη ρωσική κοινωνία είναι το «Πορτρέτο στο λυκόφως» της Αγγελίνας Νικόνοβα.

Η Μαρίνα είναι παντρεμένη, πλούσια και όμορφη. Ο άνδρας είναι επιχειρηματίας και η ίδια εργάζεται ως κοινωνική λειτουργός, μια δουλειά που αγαπά και την παίρνει πολύ σοβαρά. Μια μέρα ο εραστής της (που είναι άνδρας φίλης της), την παρατά σε μια κακόφημη συνοικία όπου αφού πρώτα σπάει το τακούνι της, πέφτει θύμα ληστείας και βιασμού από τρεις αστυνομικούς. Ωστόσο επιστρέφει στο σπίτι της προσπαθώντας να παραμείνει αξιοπρεπής. Όταν ανακαλύπτει έναν από τους αστυνομικούς που τη βίασαν μπαίνει στη ζωή του.

Η ταινία είναι μια κατά μέτωπο κριτική στην κρατική μηχανή της Ρωσίας και στη διαφθορά του δημόσιου συστήματος. Κι ακόμη μια σκληρή κριτική στην αδιαφορία και την υποκρισία των ανθρώπων αλλά και μια ματιά στις μεγάλες κοινωνικές διαφορές οι οποίες ευνοούν τέτοιες συμπεριφορές. Η Νικόνοβα πλάθει μια ταινία με στοιχεία ψυχολογικού θρίλερ, ατμοσφαιρική και καλοδουλεμένη. (ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ)

Μεταξύ μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ κινείται η ταινία «Πορφίριο» του Αλεχάντρο Λάντες.

Ο Πορφίριο Ραμίρεζ ζει σε μια μικρή πόλη στην Κολομβία, ανάπηρος από τη μέση και από την αδέσποτη σφαίρα ενός αστυνομικού που τον πέτυχε στη σπονδυλική στήλη. Το κράτος του έχει υποσχεθεί αποζημίωση η οποία ποτέ δεν δίδεται και ο Πορφίριο αποφασίζει να κάνει αεροπειρατεία για να τα διεκδικήσει. Η αεροπειρατεία αποτυγχάνει και ο δράστης καταδικάζεται σε 8ετή κατ’ οίκον περιορισμό.

Μια ταινία παρακολουθούμε την καθημερινότητα του Πορφίριο Ραμίρεζ. Με αξιοπρέπεια και συχνά με χιούμορ αφηγείται την κατάστασή του και αναπαριστά, ως μυθοπλασία μέσα στην ταινία, την προετοιμασία της αεροπειρατείας. Πρωταγωνιστεί ο ίδιος ο Ραμίρεζ και η σύντροφός του, κάτι που κάνει την ταινία ακόμη πιο δυνατή κι ακόμη πιο αληθινή. (ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ)

Το συγκινητικό πορτρέτο του Μαρσέλ, ενός πωλητή αυτοκινήτων ο οποίος ζει σε μια μικρή πόλη του Κεμπέκ, μας παρουσιάζει ο Σεμπαστιάν Πιλότ στον «Πωλητή».  Χήρος ο ίδιος διατηρεί μια τρυφερή σχέση με την κόρη του και τον εγγονό του και όλη του η ζωή περιστρέφεται γύρω από τη δουλειά του, που είναι πωλητής αυτοκίνητων, και μάλιστα πολύ πετυχημένος. Παράλληλα το τροπικό εργοστάσιο χαρτιού, που είναι ουσιαστικά ο οικονομικός αιμοδότης της πόλης, αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα μέχρι που κλείνει και πολλοί άνθρωποι μένουν άνεργοι. Η ηρεμία της πόλης αλλά και του Μαρσέλ αρχίζει να σπάει. Το δράμα των ανθρώπων δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο από τον άνδρα και όταν έρχεται και η προσωπική του τραγωδία νιώθει όλα να γκρεμίζονται. Μόνη του διέξοδος η δουλειά του.

Με μια διακριτική σκηνοθεσία η οποία οδηγεί αργόσυρτα στην κορύφωση του δράματος, ο Πιλότ δημιουργεί αληθινή συγκίνηση. Χωρίς υστερίες και μελοδραματικές εξάρσεις φέρνει την ιστορία του εκεί που θέλει έχοντας πάντοτε στο επίκεντρο τον άνθρωπο και τα προσωπικά του συναισθήματα. Πως δηλαδή αντιμετωπίζει το κοινωνικό και το προσωπικό του δράμα. (ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ)

Στην ταινία «Punk’s not dead» ο Βλαντιμίρ Μπλαζέβσκι από την ΠΓΔΜ αφηγείται την ιστορία επανένωσης ενός πανκ συγκροτήματος.

Ο Μίρσα ήταν κάποτε αρχηγός ενός πανκ συγκροτήματος το οποίο διαλύθηκε πριν από 17 χρόνια. Ζει στα Σκόπια προσπαθώντας να επιβιώσει κάνοντας, όχι πάντα νόμιμες δουλειές. Όταν ένας αλβανός φίλος του προτείνει την επανένωση του παλιού συγκροτήματος για να παίξει σε μια πολυπολιτισμική εκδήλωση στο Ντέμπαρ, ο Μίρσα μαζί με την κοπέλα του και ένα φίλο και μέλος του γκρουπ, ταξιδεύουν στη νότια Σερβία και το Σεράγεβο για να βρουν τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας. Τελικά τα καταφέρνουν, στη μπάντα προστίθενται ακόμη ένας αλβανός και ένας τσιγγάνος και η συναυλία πραγματοποιείται. Αλλά δεν τελειώνει ποτέ…

Η ταινία είναι μια πολύ καλή μαύρη κωμωδία που θα θυμίζει αντίστοιχες βρετανικές αλλά με κυρίαρχο το βαλκανικό άρωμα. Ο Μπλαζέβσκι δίνει μια εικόνα της σύγχρονης κοινωνικής και οικονομικής πραγματικότητας στη χώρα του. Κι ακόμη μια εικόνα των εθνικιστικών διαφορών που υπάρχουν και που συχνά κινούνται σε τεντωμένο σχοινί. Παράλληλα με την επανένωση της πολυπολιτισμικής μπάντας, μας δίνει τη δική του άποψη για την κατάσταση και, ίσως, το όραμά του. Μας λέει πως τα πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα αλλά εάν έχουμε όραμα και επιμονή μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα. (ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ)

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s