52ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ – Γ΄

Τα παιδιά των ανθρώπων

Οφείλω να ομολογήσω πως δε γνώριζα το Γιώργο Γκικαπέππα. Έτσι όταν πήγα να δω την ταινία «Η πόλη των παιδιών», ομολογώ, πως οι προσδοκίες μου ήταν περιορισμένες. Από τα πρώτα πλάνα όμως η αίσθηση πως αυτό ο κύριος ξέρει πολύ καλά το σινεμά γινόταν πεποίθηση όσο περνούσε η ώρα.

Ταινία στην οποία παρακολουθούμε τέσσερις ιστορίες ισάριθμών ζευγαριών με κοινό τους στοιχείο την εγκυμοσύνη. Ο Γκικαπέππας προσεγγίζει τις σχέσεις των ζευγαριών, τα προβλήματά τους, τις αντιφάσεις τους. Σκηνοθετεί χωρίς ίχνος μελοδραματισμού ένα σφιχτό και κακοδουλεμένο σενάριο με «αληθινούς» διαλόγους. Οι ήρωές του είναι καθημερινοί άνθρωποι, με τα καλά του και τα κακά τους, άνθρωποι σαν εμάς. Νομίζω πως «Η πόλη των παιδιών» εκτός από μία ευχάριστη έκπληξη για τον γράφοντα, είναι ακόμη ένα δείγμα πως ο κινηματογράφος μας προχωρά καλά προσθέτοντας στο ενεργητικό του ακόμη μία πολύ καλή ελληνική ταινία. (ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ)

Κι άλλο παιδί, αυτή τη φορά «Το παιδί με το ποδήλατο» η τελευταία ταινία των φοβερών και τρομερών βέλγων αδελφών Ζαν-Πιέρ και Λικ Νταρντέν. Ο Σιρίλ ζει στο ορφανοτροφείο όπου τον έχει εγκαταλείψει ο πατέρας του ο οποίος εξαφανίστηκε. Ο Σιρίλ τον αναζητά, μία νεαρή κομμώτρια τον βοηθά και γίνεται ανάδοχος του. Όμως ο οργισμένος Σιρίλ αναπτύσσει αντικοινωνική συμπεριφορά και κάποτε φτάνει στα όρια της παρανομίας.

Οι Νταρντέν επιμένουν στο κοινωνικό σινεμά, σε αυτό που βλέπει τον κόσμο όπως είναι και όχι όπως θα θέλαμε να είναι. Αρπάζουν το θέμα του χωρίς περιστροφές και χαζοσυναισθηματισμούς και ακολουθούν τις εκρήξεις του νεαρού, συστατικό μιας προσωπικότητας που έχει βιώσει την ορφάνια και την εγκατάλειψη. Κι που φοβάται να εμπιστευτεί τους ανθρώπους. Σινεμά δυναμικό, ρεαλιστικό, με νότες ανθρωπιάς μέσα σε ένα σκληρό κι απάνθρωπο περιβάλλον. (ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΡΟΒΙΟΛΕΣ)

Ο Τόμας Λούνακ από την Τσεχία σκηνοθετεί την ταινία «Αλόις Νέμπελ», φτιαγμένη με την τεχνική του ροτοσκόπινγ ανιμέισον. Πρόκειται για ένα σκοτεινό φιλμ που η υπόθεσή του εκτυλίσσεται στα τέλη του 1989 με κεντρικό ήρωα ένα επιστάτη στους σιδηροδρόμους ονόματι Αλόις Νέμπελ. Μια παλιά ιστορία στοιχειώνει το παρόν του Αλόις και τον κατατρέχει. Πολύ ενδιαφέρουσα δουλειά, ένα φιλμ συγκινητικό με πολλές νουάρ επιδράσεις. (ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ)

Το 1978 ο Ερντέν Κιράλ γύρισε «Το κανάλι». Θέμα της ταινίας είναι η σύγκρουση ενός νεοδιορισμένου νομάρχη σε μια επαρχία της Τουρκίας, ο οποίος αναγκάζεται να συγκρουστεί με τους τσιφλικάδες της περιοχής οι οποίοι θέλουν να ελέγξουν το νερό.

Σημαντική ταινία ενός σημαντικού σκηνοθέτη που, χωρίς να χάνει το ενδιαφέρον της, σήμερα μοιάζει παρωχημένη και παλιομοδίτικη. (ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ-ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΡΝΤΕΝ ΚΙΡΑΛ)

Του ιδίου σκηνοθέτη είναι και ο «Κεράτιος κόλπος» ταινία που γύρισε το 2010 με αφορμή την ανάδειξη της Κωνσταντινούπολης ως πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης. Πρόκειθται για ένα ντοκιμαντέρ με το οποίο ο Κιράλ αναδεικνύει την πολυπολιτισμικότητα της Πόλης προσπαθώντας να ανακαλύψει και να φέρει σε φως την κρυμμένη Ιστορία που έχει σκεπαστεί από τη λαίλαπα της «προόδου». Πολύ καλή δουλειά, τρυφερή και νοσταλγική που αναδεικνύει την αγάπη του σκηνοθέτη για την Κωνσταντινούπολη. Ο αφηγητής της ταινίας, σύμφωνα με το σενάριο, είναι ένας ρωμιός της Πόλης ο οποίος έφυγε κάποτε και τώρα επιστρέφει προσπαθώντας να ανακαλύψει το παρελθόν του. (ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ-ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΡΝΤΕΝ ΚΙΡΑΛ)

Πριν από δύο χρόνια ο ρουμάνος Αντριάν Σιτάρου μας είχε εντυπωσιάσει με το πολανσκικό «Κυριακάτικο ψάρεμα». Τώρα με τις «Καλύτερες προθέσεις» δεν καταφέρνει να ξεπεράσει τον εαυτό του, παρόλα αυτά παραμένει ένας σκηνοθέτης που ξέρει πολύ καλά τι θέλει. Ο 35χρονος Άλεξ, ήρωας της ταινίας επιστρέφει στην γενέτειρά του εξαιτίας ενός εγκεφαλικού που έχει πάθει η μητέρα του. Και ενώ η υγεία της γυναίκας βελτιώνεται, ο ίδιος καταντά νευρωτικός με την υγεία της. Θέλει το καλύτερο γι’ αυτή, φοβάται μήπως οι γιατροί δεν την προσέχουν, μήπως έχουν κάνει λάθος κλπ. Όλα αυτά τον φέρνουν σε σύγκρουση τόσο με τη μητέρα και τον πατέρα του αλλά και με την κοπέλα του.

Ταινία κλειστού χώρου με κοντινά πλάνα, με έντονο το στοιχείο του χιούμορ αλλά και με πολύ καλή προσέγγιση των χαρακτήρων. Ατού της ταινίας οι διάλογοι αλλά και οι ερμηνείες των ηθοποιών. (ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ)

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s