52ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ-Β΄

Για τη Θεσσαλονίκη, ρε γαμώ το…

Για το www.alterthess.gr

Η Θεσσαλονίκη κινδυνεύει. Ένας μοχθηρός τύπος, γνωστός με το όνομα Φ. Ρομ απειλεί την πόλη. Μετατρέπει το σύμβολο της, το Λευκό Πύργοι σε ένα τεράστιο ποτήρι φραπέ, απειλεί δε να μετατρέψει και τον πύργο του ΟΤΕ σε ένα τεράστιο γύρο. Κι όλα αυτά τα κάνει απαιτώντας το όνομά του!. Όμως ευτυχώς για την πόλη και για τα ιερά και τα όσια της φυλής που υπάρχει ο υπέρ ήρωας που την προστατεύει. Ο Σούπερ Δημήτριος, ένας δημοσιογράφος που πίσω από τη σεμνή και δειλή του εμφάνιση κρύβεται ο σούπερ ήρωας, ο προστάτης των καταφρονεμένων, ο τιμωρός των κακών.

Ο «Σούπερ Δημήτριος» του Γιώργου Παπαϊωάννου είναι μια επιμελώς κακοφτιαγμένη ταινία που σατιρίζει χωρίς αιδώ όλη τη θεσσαλονικίλα, τη μακεδολαγνεία, το συντηρητισμό και την χαβαλεδοκατάσταση που  κυριαρχούν στη Θεσσαλονίκη. Η ταινία είναι «βλάσφημη» για τα ιερά και τα όσια, δεν αφήνει τίποτε όρθιο, έχει πλάκα. Καλτ κινηματογράφος σε όλο του το μεγαλείο και, προς θεού, μην την πάρετε στα σοβαρά, όπως ούτε και η ίδια παίρνει στα σοβαρά τον εαυτό της. (ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ)

Στο «Magic hour», ο Κώστας Καπάκας αφηγείται τις περιπέτειες ενός λούζερ διδύμου. Δύο τύποι, που γνωρίζονται τυχαία, αποφασίσουν να δραπετεύσουν με άγνωστο προορισμό ταξιδεύοντας με μία νεκροφόρα. Ένα ενδιαφέρον, αν και άνισο, ρόουντ μούβι με αρκετό χιούμορ. Μια αρκετά προσεγμένη ταινία που, δυστυχώς κάνει κάποιες κοιλιές και έχει κάποια σημεία (όπως π.χ. το θερινό σινεμά που ένας από τους ήρωες οραματίζεται να το κάνει νεκροταφείο του ελληνικού κινηματογράφου) που περισσεύουν και είναι τραβηγμένα. Ο θεατής όμως αποζημιώνεται από τις ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστών και από το τελευταίο μέρος της ταινίας, το οποίο είναι απογειωτικό… στην κυριολεξία! (ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ)

Στην ταινία «Αβέ» του βούλγαρου Κοντσταντίν Μπογιάνοφ, ένας νεαρός ταξιδεύει με οτοστόπ από τη Σόφια στο Ρούσε, στα βουλγαρορουμανικά σύνορα για την κηδεία ενός συμφοιτητή του που αυτοκτόνησε. Στο δρόμο συναντά μια κοπέλα, την Αβέ και ταξιδεύουν μαζί. Η Αβέ αναζητά τον αδελφό της και δημιουργεί συνεχή προβλήματα στο ταξίδι με τα ψέματα που λέει.

Ο Μπογιάνοφ σκηνοθετεί ένα ρόουντ μούβι στη Βουλγαρία αλλά και ένα ταξίδι στον ψυχισμό των δύο ηρώων. Ιδιαίτερα στη διαταραγμένη προσωπικότητα της Αβέ. Λιτή, προσεγμένη σκηνοθεσία, χωρίς μεγάλες ανατροπές. Ένας φιλμ επικεντρωμένο στις σχέσεις των ανθρώπων και στο πως μπορούν να πλησιάσουν ο ένας τον άλλον μέσα από αντιφάσεις και αντιξοότητες. (ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ)

Στη «Συγχώρεση του αίματος» ο αμερικανός Τζόσουα Μάρστον σκηνοθετεί μια ταινία στην Αλβανία με αλβανικό θέμα. Σε ένα χωριό της γειτονικής μας χώρας, κάποιες κτηματικές διαφορές οδηγούν σε φονικό. Έτσι ξεσπά μια βεντέτα ανάμεσα σε δύο οικογένειες. Ο σκηνοθέτης αφηγείται με ρεαλισμό μια ιστορία για ένα θέμα που επιβιώνει μέχρι σήμερα στην Αλβανία. Σκιαγραφεί τους χαρακτήρες που εμπλέκονται στο δράμα, προσεγγίζει το κοινωνικό πλαίσιο, προσπαθεί να κατανοήσει. Δε χωρίζει τους ανθρώπους που εμπλέκονται σε καλούς και σε κακούς, για τον ίδιο όλοι είναι θύματα μιας σκληρής, αιματοβαμμένης παράδοσης. Πρόκειται για μια συγκλονιστική ταινία-μαρτυρία, έναν κινηματογράφο διεισδυτικό που δεν αρκείται στην επιφάνεια των πραγμάτων, ούτε στην εκμετάλλευση ενός αβανταδόρικου θέματος. Αυτό που ενδιαφέρει το σκηνοθέτη είναι οι άνθρωποι και οι κοινωνικές συνθήκες μέσα στις οποίες ζουν. Και χωρίς να δίνει λύση, στο φινάλε είναι σα να μας λέει πως η παράδοση, ακόμη και η άγρια μορφή της, διαθέτει κάποιους κώδικες ηθικής και είναι πολύ δύσκολο να ξεριζωθεί. (ΜΑΡΤΙΕΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ).

Ένα γοητευτικό ταξίδι στο Μπουένος Άιρες πραγματοποιεί ο θεατής με την τελευταία ταινία του δανού Όλε Κρίστιαν Μάντσεν «Σούπερκλάσικο». Μια ταινία «για το ποδόσφαιρο, τον έρωτα και το κρασί», όπως είπε ο ίδιος παρουσιάζοντας την ταινία του πριν από την έναρξη.

Ένας άνδρας φεύγει από τη Δανία με το γιο του και πηγαίνει στην πρωτεύουσα της Αργεντινής για να βρει τη γυναίκα του η οποία τον εγκατέλειψε για έναν διάσημο ποδοσφαιριστή και για να την πείσει να γυρίσει πίσω. Στο ταξίδι όμως θα έρθει το πάνω, κάτω. Μια σειρά από γεγονότα και γνωριμίες με ανθρώπους θα επιδράσουν στο χαρακτήρα του με δραματικό τρόπο. Θα αρχίσει να βλέπει τη ζωή διαφορετικά. Ο Μάντσεν σκηνοθετεί με φινέτσα μια κωμωδία με χιούμορ που αναβλύζει τρυφερότητα κι αγάπη. Με θαυμάσιο ρυθμό δε μας αφήνει να βαρεθούμε, μας προκαλεί συνεχώς και μας λέει δύο πράγματα: στη ζωή αξίζει να αγωνιζόμαστε για ό,τι αγαπούμε και ακόμη πως πρέπει να ρισκάρουμε αν θέλουμε να την αλλάξουμε. (ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΜΑΝΤΣΕΝ)

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s