52ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Οι «Ανήσυχοι» Ανοιχτοί Ορίζοντες

Η ζωή μας

Οι πιο ανήσυχες φωνές της σύγχρονης κινηματογραφίας, συναντιούνται στο τμήμα Ανοιχτοί Ορίζοντες του 52ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης που θα γίνει από τις 4 έως τις 13 Νοεμβρίου. Με σταθερό προσανατολισμό στην ανεξάρτητη σκηνή, οι ταινίες του τμήματος συνθέτουν ένα εκρηκτικό μείγμα με θέματα που αναφέρονται στο εύθραυστο των ανθρώπινων σχέσεων, στις κοινωνικές αντιφάσεις, στον πολιτικό αναβρασμό. Οι ταινίες των Ανοιχτών Οριζόντων είναι:

«Ιστορίες της νύχτας» του Μισέλ Οσελό: Κινούμενο σχέδιο. Ένα παραμύθι με φόντο έναν εγκαταλελειμμένο κινηματογράφο.

«Κοτόπουλο με δαμάσκηνα» των Μαρζάν Σατρατπί και Βενσάν Παρονό: Ο απολογισμός της ζωής ενός παθιασμένου βιολιστή.

«Ηπειρωτική χώρα» του Εμανουέλε Κριαλέζε: Οι λεπτές ισορροπίες σε ένα μικρό νησί μετά την άφιξη μιας ομάδας «παράνομων» μεταναστών. Υποψηφιότητα της Ιταλίας στα Όσκαρ.

«Θηρίο» του Κρίστοφερ Μπόε: Το αυτοκαταστροφικό πάθος ενός παντρεμένου άνδρα.

«Τυραννόσαυρος» του Πάντι Κονσιντάιν: Μια οδυνηρή και λυτρωτική ελεγεία για τη βία. Βραβευμένη στο Φεστιβάλ του Σάντανς.

«Παιχνίδι» του Ρούμπεν Όστλουντ: Βασισμένο σε αληθινό περιστατικό που συνέβη στο Γκέτεμποργκ. Η κοινωνική και ρατσιστική όψη της βίας.

«Πίθηκοι» της Λίζα Ασάν: Δύο έφηβες εξερευνούν τη σεξουαλικότητά τους και επιδίδονται σε ψυχολογικά παιχνίδια δύναμης.

«Αόρατος» της Μιχάλ Αβιάντ: Βασισμένο σε αληθινή ιστορία χαρτογραφεί το επιμύθιο ενός βιασμού.

«Μίκαελ» του Μάρκους Σλάινζερ: Η σκιαγράφηση του πορτρέτου ενός παιδόφιλου.

«Πόλη του χιονιού» του Τζάστιν Κούρτζελ: Ψυχολογικό θρίλερ με ήρωα έναν βίαιο έφηβο. Βραβείο Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου στις Κάνες.

«Οι ακακίες» του Πάμπλο Τζορτζέλι: Ταινία δρόμου με έναν άνδρα, μία γυναίκα και ένα βρέφος που έρχονται κοντά. Χρυσή Κάμερα στις Κάνες.

«Σαββατοκύριακο» του Άντριου Χέιγκ: Μια σύντομη ερωτική συνάντηση ανάμεσα σε δύο άνδρες.

«Μια νεανική αγάπη» της Μία Χάνσεν-Λαβ: Η εφηβική αγάπη μιας γυναίκας η οποία πρέπει να ξεπεράσει ένα δύσκολο δίλημμα.

«Αν όχι εμείς, ποιος;» του Αντρές Βίελ: Έρωτας και πολιτική σε μια πραγματική ιστορία με ήρωες τους Μπέρναρντ Βέσπερ και Γκούντρουν Έσλιν, πριν την προσχώρηση της δεύτερης στη Φράξια Κόκκινος Στρατός (RAF).

«Άνθη του κακού» του Νταβίντ Ντούσα: Η πολιτική κρίση στο Ιράν μέσα από τα μάτια δύο ερωτευμένων νέων.

«Δράμα» του Ματίας Λίρα: Το χρονικό ενός ερωτικού τριγώνου.

«Ο φοιτητής» του Σαντιάγο Μίτρε: Ένας φοιτητής οραματίζεται την πολιτική του ανέλιξη.

«Μαύρο αίμα» του Μιογιάν Ζανγκ: Για τους απόκληρους μιας φτωχής κοινωνίας.

«Ιπτάμενο ψάρι» του Σανζίβα Πουσπακουμάρα: Για τη φρίκη του πολέμου.

«Το πιάνο στο εργοστάσιο» του Μενγκ Ζανγκ: Η πατρική αγάπη κόντρα στην ανέχεια.

«Ρωμαίος έντεκα» του Ιβάν Γκρμπόβιτς: Οικογενειακή καταπίεση για έναν νεαρό στη λιβανέζικη κοινότητα του Μόντρεαλ.

«Εντάξει, αρκετά, αντίο» των Ράνια Ατιέ και Ντανιέλ Γκαρσία: Ένας 4οχρονος αναγκάζεται να ανεξαρτητοποιηθεί.

«Η ζωή μας» του Ντενιέλε Λουκέτι: Ένα πορτρέτο ιταλικού προλεταριάτου.

«Καλοκαιριάτικα παιχνίδια» του Ρολάντο Κόλα: Μια μοιραία καλοκαιρινή συνάντηση. Υποψηφιότητα της Ελβετίας στα Όσκαρ.

«Κάπου απόψε» του Μάικλ Ντι Τζιάκομο: Η γέννηση μιας ιδιόρρυθμης ερωτικής ιστορίας.

                                                                                 Η ΕΠΟΧΗ 16 Σεπτεμβρίου 2011

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s