Τα τρένα του αποχωρισμού

ΜΙΑ «ΣΥΝΤΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ» ΚΑΙ ΜΙΑ «ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ»

Τα τρένα του αποχωρισμού

train1.jpg

Τα τρένα φεύγουν και παίρνουν μαζί τους, μακριά, τους αγαπημένους μας. «Η ώρα πέρασε, έξι ώρες πέρασαν, η παρένθεση έκλεισε. Τελειώσαμε… Συμφωνήσαμε να μην έρθεις στο σταθμό να με συνοδεύσεις. Θα ήταν έτσι πιο δύσκολο. Κι ύστερα είπες μια μοναδική λέξη: Αντίο». Ένας άνδρας τρέχει, το τρένο έχει ξεκινήσει παίρνοντας μαζί την αγαπημένη του… Το μόνο που κάνει καθώς απομακρύνεται, είναι να σηκώσει το χέρι σε έναν τελευταίο αποχαιρετισμό. Συνέχεια

Μια τόσο μακρινή απουσία

Μια τόσο μακρινή απουσία

Αχνοφαίνονται τα περιγράμματα των ανθρώπων. Θύματα της καταχνιάς οι φιγούρες τους. Κινούνται σιωπηλά στην πόλη, πλήθος φαντασμάτων, δοκιμασία για την όραση και την ακοή μου. Βλέπω περιγράμματα, ακούω ψιθύρους κι εκείνο το σφίξιμο στο στομάχι δε λέει να μ’ αφήσει… Άνθρωποι, σαν μακρινές απουσίες, κάτω από έναν αρρωστιάρη ήλιο… Συνέχεια