3ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΧΑΛΚΙΔΑΣ
Στα τρελά νερά του Νεγκρεπόντε
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής Σταύρος Ιωάννου με το Θόδωρο Αγγελόπουλο
Έξι ώρες πάνω έξι κάτω. Εξ ου και η ονομασία «τρελά νερά» για τα νερά του Ευβοϊκού κόλπου που πηγαινοέρχονται εξαιτίας του φαινομένου της παλίρροιας και τρελαίνουν και τους ανθρώπους. Κάτι τέτοιο έπαθαν οι φίλοι μου, που μαζί παρακολουθήσαμε το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Χαλκίδας και ξεσάλωσαν εντελώς. Ευτυχώς που η Κατερίνα, ως χαλκιδαία, κάτι ήξερε και δεν τους πέταξε μέσα στα τρελά νερά, μαζί τους κι εμένα, καθότι ούτε κι εγώ κατάφερα να διατηρηθώ στα όρια της ευπρέπειας. Ήμασταν μια παρέα, ταμάμ για ντοκιμαντέρ! Τίτλος του «Τα ρεμάλια και η δυστυχής δεσποσύνη», ένας καλός σκηνοθέτης και το βραβείο το είχαμε σίγουρο. Αλλά επειδή όλα αυτά δεν σας ενδιαφέρουν –και δικαίως- πάμε στο ζουμί της υπόθεσης.
Αντάρτικο βραβείο
Ο Σταύρος Ψυλλάκης είναι ένας πολύ σεμνός άνθρωπος. Προσηνής και ευγενής, καταχειροκροτήθηκε όταν ανέβηκε στη σκηνή για να παραλάβει το πρώτο βραβείο για την ταινία «Άλλος δρόμος δεν υπήρχε». Μια ταινία που μιλά για τους αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού που κρυβόταν στα βουνά της Κρήτης πολλά χρόνια μετά τη λήξη του Εμφυλίου, κυνηγημένοι από τους «νικητές». Προσωπικές μαρτυρίες και στοιχεία της εποχής δένουν έξοχα σε έναν ντοκιμαντέρ που μιλά για την άλλη Ιστορία, εκείνη που κρύβουν τα επίσημα βιβλία.
Μέσα σε ένα πλούσιο πρόγραμμα που περιελάμβανε πάνω από 100 ταινίες σε όλα του τμήματα, το 3ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Χαλκίδας, αποτελεί κατά γενική ομολογία, έναν θεσμό αναντικατάστατο για το ελληνικό ντοκιμαντέρ. Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο οποίος τιμήθηκε από το φεστιβάλ, στον χαιρετισμό του, παραφράζοντας τα λόγια του Βίκτωρα Ουγκό, πως «όταν ανοίγει έναν σχολείο κλείνει μία φυλακή», είπε πως «όταν ανοίγει ένας κινηματογράφος κλείνουν τρεις τηλεοράσεις» και καταχειροκροτήθηκε. Άρα, συμπληρώνω εγώ, πως «όταν δημιουργείται ένας κινηματογραφικός θεσμός, τότε κλείνουν πολλές τηλεοράσεις».
Η δυστυχής νεαρά με το αρχιρεμάλι (δυστυχώς, φίλο μου)
Επειδή όμως η καρδιά ενός φεστιβάλ είναι οι ταινίες, θα κάνω μία σύντομη αναφορά σε κάποιες ταινίες που προβλήθηκαν στη Χαλκίδα.
Για το ντοκιμαντέρ του Φώτου Λαμπρινού, «Καπετάν Κεμάλ, ο σύντροφος», είχα ξαναγράψει στο παρελθόν. Είναι η προσωπογραφία ενός τούρκου, ο οποίος πολέμησε στον Εμφύλιο στο πλάι του Ελληνικού Δημοκρατικού Στρατού. Ο Λαμπρινός, έμπειρος ντοκιμαντερίστας, δε χρειάζεται να πούμε πως έκανε μια έξοχη δουλειά.
Άρεσε στο κοινό, και δικαίως, η ταινία «Μάνος Χατζιδάκις – είδωλο στον καθρέφτη» του Δημήτρη Βερνίκου, στο οποίο παρουσιάζεται πλήθος άγνωστων ως τώρα ντοκουμέντων για το μεγάλο μας μουσικοσυνθέτη.
Στο «Μιντέλο-Πίσω από τον ορίζοντα», ο Αλέξης Τσάφας δίνει με εύστοχο τρόπο την καθημερινή πραγματικότητα σε μια μικρή πόλη στο Πράσινο Ακρωτήριο.
Με εξαιρετικό ενδιαφέρον είδα την ταινία του Μιχάλη Αγραφιώτη «Μπάλα από τον τόπο σου». Μία προσέγγιση του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου στη Θεσσαλονίκη μέσα από τα μάτια ενός αθλητικογράφου, του Κώστα Σαμαρά. Ισορροπημένη σκηνοθεσία, με ρυθμό και χωρίς αφηγηματικά χάσματα.
Η Πανελλήνια Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου (ΠΕΚΚ), μέλος της οποίας είναι και ο υποφαινόμενος, βράβευσε την ταινία του Ανδρέα Θωμόπουλου «Στη Γάζα». Μια δυνατή καταγραφή των πρόσφατων βομβαρδισμών στη Λωρίδα της Γάζας, που άφησαν πίσω τους 1.500 νεκρούς, 5.500 τραυματίες και 100.000 άστεγους. Ταινία – γροθιά, με ένα σύγχρονο θέμα παγκόσμιου ενδιαφέροντος.
Αυτά εν συντομία από το 3ο Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ της Χαλκίδας. Ένα θεσμό που προωθεί το ιδιαίτερο αυτό είδος και από ό,τι φαίνεται οι κάτοικοι της πόλης έχουν αγκαλιάσει για τα καλά.
Φινάλε με μία εγκυκλοπαιδική πληροφορία, καθότι η στήλη έχει ΚΑΙ επιμορφωτικό χαρακτήρα. Η Χαλκίδα ονομάστηκε παλιότερα Νεγκρεπόντε από το κάστρο της. Κάστρο του Νεγκροπόντε, το είπαν οι Βενετσιάνοι κατακτητές, που από τον Εύριπο πόντο (που χωρίζει το νησί από τη στεριά) —και Έγριπο πόντο τον έλεγαν οι άνθρωποι— ένωσαν πρώτα τις λέξεις (Εγκριπόντε) και μετά, νομίζοντας ότι έχει σχέση με τα σκούρα νερά του, τον έκαναν Νεγκροπόντε και από εκεί είπαν έτσι και τη Χαλκίδα. Αυτά!
Η ΕΠΟΧΗ 18 Οκτωβρίου 2009
No Comments Yet
Κανένα σχόλιο ακόμα.
Σχόλια RSS TrackBack Identifier URI
Γράψτε ένα σχόλιο
