ΣΤΡΑΤΟΣ ΚΕΡΣΑΝΙΔΗΣ, κριτικός αποτιμητής ελληνικού τμήματος
Ένα φεστιβάλ καθιερώθηκε, κάποιοι άνθρωποι δικαιώθηκαν…
Συνέντευξη στη Σούλα Νακοπούλου (για το γραφείο Τύπου του Φεστιβάλ Δράμας. 20-9-2008))
Για το Φεστιβάλ της Δράμας, τις ταινίες που προβλήθηκαν, τις νέες τεχνολογίες αλλά και για τον ελληνικό κινηματογράφο μας μίλησε ο κριτικός κινηματογράφου Στράτος Κερσανίδης, ο οποίος βρίσκεται στη Δράμα ως κριτικός αποτιμητής (grande temoin) του ελληνικού τμήματος.
Ο Στράτος Κερσανίδης που τον γνωρίσαμε τα προηγούμενα ως αρχισυντάκτη των Υποτίτλων, της καθημερινής εφημερίδας του φεστιβάλ, φέτος άλλαξε ρόλο, αλλά δηλώνει πάντοτε φίλος του θεσμού, τον οποίο παρακολουθεί από το 1985.
Ποιες είναι οι εντυπώσεις σας από το Φεστιβάλ της Δράμας;
Παρακολουθώ το φεστιβάλ από το 1985 και όχι απλά ως θεατής ή ως δημοσιογράφος, αλλά και ως αρχισυντάκτης των Υποτίτλων. Αυτό που μπορώ να σας διαβεβαιώσω είναι, πως το Φεστιβάλ της Δράμας, έχει απογειωθεί. Μέσα σε αυτά τα χρόνια, καθιερώθηκε, καταξιώθηκε, θεσμοθετήθηκε. Κατάφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη των ελλήνων μικρομηκάδων και να τους πείσει, να εγκαταλείψουν τη Θεσσαλονίκη, όπου φιλοξενούνταν στο περιθώριο του μεγάλου φεστιβάλ και να προτιμήσουν τη Δράμα. Με απόλυτη σιγουριά μπορώ να πως, πως το φεστιβάλ πηγαίνει πολύ καλά και αξίζουν συγχαρητήρια στους ανθρώπους εκείνους από την Κινηματογραφική Λέσχη της πόλης οι οποίοι τόλμησαν το 1978 να κάνουν το μεγάλο βήμα. Η ιστορία τους δικαίωσε.
Ένα πρόβλημα που πρέπει να λυθεί άμεσα είναι η αίθουσα προβολών. Η πολύ όμορφη αίθουσα του κινηματογράφου ΟΛΥΜΠΙΑ, δεν αρκεί για να καλύψει τις ανάγκες του φεστιβάλ, μετά από το κλείσιμο του κινηματογράφου ΑΣΤΕΡΙΑ. Η αίθουσα του Ωδείου δεν είναι κατάλληλη, αφού ούτε για προβολές είναι φτιαγμένη, ούτε χωροταξικά εξυπηρετεί.
Ποια είναι η εντύπωσή σας από τις ταινίες που προβλήθηκαν φέτος;
Θα μιλήσω για τις ελληνικές, και όχι για τις ξένες, αφού βρίσκομαι στη Δράμα ως κριτικός σχολιαστής του ελληνικού τμήματος. Σε γενικές γραμμές η εντύπωση που αποκόμισα είναι προς θετική κατεύθυνση. Υπάρχουν διαφορετικές θεματικές και είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα η ανθρωποκεντρική προσέγγιση. Σε αρκετές ταινίες είδαμε ικανοποιητικά δομημένους χαρακτήρες, αλλά θα ήθελα να σταθώ ιδιαίτερα σε κάτι άλλο. Στο σενάριο. Εδώ και πολλά χρόνια υπάρχει μία κριτική ην οποία υποστηρίζει πως υπάρχει πρόβλημα στο σενάριο. Φέτος είδα μία τάση βελτίωσης, είδα σενάρια σφιχτοδεμένα και ολοκληρωμένα. Αν κάτι έλειπε, όχι από όλες τις περιπτώσεις, ήταν η πρωτοτυπία. Κάτι που υπήρχε στις ταινίες των ελλήνων του εξωτερικού, στο τμήμα Έλληνες του Κόσμου.
Πως κρίνετε τις ελληνικές ταινίες σε σχέση με τις ξένες;
Η σύγκριση που γίνεται κάθε χρόνο μεταξύ των ταινιών του ελληνικού τμήματος και του διεθνούς, αδικεί τις εγχώριες παραγωγές. Κι αυτό επειδή, οι ταινίες οι οποίες προβάλλονται στο διεθνές τμήμα, είναι επιλεγμένες και έχουν βραβευτεί ή διακριθεί σε ξένα φεστιβάλ. Αντίθετα οι ελληνικές, είναι ταινίες οι οποίες έχουν επιλεγεί από το σύνολο της παραγωγής της τρέχουσας χρονιάς. Δίκαιο θα ήταν εάν οι 2-3 βραβευμένες ελληνικές ταινίες έμπαιναν σε σύγκριση με τις ξένες και όχι στο σύνολό τους.
Πώς διαφαίνεται το μέλλον της δημιουργίας ταινιών μικρού μήκους; Βλέπουμε να εξελίσσονται νέες μορφές όπως πχ το ψηφιακό σινεμά.
Για να είμαστε ειλικρινείς η δυνατότητα που δίνουν οι νέες τεχνολογίες έχουν να κάνουν περισσότερο με οικονομικούς λόγους παρά μ’ αυτό καθαυτό το μέσο. Από εκεί και πέρα, το νέο μέσο δίνει και δυνατότητες διαφόρων πειραματισμών, πχ με βίντεο αρτ κτλ., το οποίο δεν μπορεί να γίνει με φιλμ. Το γεγονός ότι το Φεστιβάλ Δράμας ξεπέρασε – και είναι πολύ ευχάριστο- μια εμμονή που είχε χρόνια και δεχόταν μόνο φιλμ, ελπίζω αργότερα να ‘ανοίξει’ ακόμη παραπάνω και να μην υπάρχει μόνο το τμήμα digi.
Ποια είναι η άποψή σας για τον ελληνικό κινηματογράφο;
Υπάρχουν δύο πτυχές. Η μία αφορά την παραγωγή ελληνικών ταινιών έχει ανέβει κατακόρυφα τα τελευταία χρόνια. Έτσι από τις 5-6 ταινίες που γυριζόταν πριν από μερικά χρόνια, έχουμε φτάσει στις 30 και πλέον. Αυτό είναι καλό. Το κακό είναι πως οι περισσότερες από αυτές ακολουθούν μία τηλεοπτική λογική, στοχεύουν στο μεγάλο κοινό αποφεύγοντας να αρθρώσουν ένα διαφορετικό κινηματογραφικό λόγο. Έχω την εντύπωση πως ο ελληνικός κινηματογράφος είναι καθηλωμένος, εντελώς συμβατικός ακόμη και συμβιβασμένος. Βέβαια υπάρχουν οι εξαιρέσεις οι οποίες, όπως λέμε, απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα.
Βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε και τις ευθύνες της Πολιτείας. Να δούμε πότε θα γίνει ο νέος νόμος για τον κινηματογράφο. Ο υπουργός Πολιτισμού, κ. Λιάπης, υποσχέθηκε πως θα τον παρουσιάσει το Νοέμβριο, πριν από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης. Να δούμε εάν θα το κάνει αλλά κυρίως τι θα λέει το νομοσχέδιο. Λυπάμαι που το λέω, αλλά η μέχρι τώρα τακτική των κυβερνήσεων δεν μου επιτρέπει να είμαι αισιόδοξος. Εύχομαι να διαψευστώ.
No Comments Yet
Κανένα σχόλιο ακόμα.
Σχόλια RSS TrackBack Identifier URI
Γράψτε ένα σχόλιο
