14o ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
Νύχτες Πρεμιέρας Conn-X
17 – 28 Σεπτεμβρίου 2008
Πλησίασαν και φέτος οι μέρες για το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας “Νύχτες Πρεμιέρας”. Με ένα εξαιρετικά προσεγμένο πρόγραμμα και πάντοτε ανανεωμένο, το φεστιβάλ φιλοδοξεί και το 2008 να ικανοποιήσει τους φίλους του κινηματογράφου οι οποίοι μόλις έχουν επιστρέψει από τις καλοκαιρινές διακοπές και είναι “διψασμένοι” για κινηματογράφο.
Πρεμιέρα με Χρυσό Φοίνικα
«Ανάμεσα στους Τοίχους» του Λοράν Καντέ
Αφιέρωμα: Διαγωγή Μηδέν
Ψάχνοντας τις Απαντήσεις στο Μυαλό των Μαθητών
Ανατρεπτικότητα. Ανησυχία. Δράση. Αντίδραση. Αναζήτηση. Τόλμη. Αυτά είναι μερικά από τα «απαράβατα» χαρακτηριστικά του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Conn-X.
Αλλά όχι μόνο. Είναι τα βασικά στοιχεία της ταινίας Entre les Murs (Ανάμεσα στους Τοίχους), του Λοράν Καντέ (Ελεύθερος Ωραρίου), που τιμήθηκε με το Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Κανών και που θα χτυπήσει το κουδούνι της έναρξης στις φετινές Νύχτες Πρεμιέρας Conn-X. Πρεμιέρα με το Ανάμεσα στους Τοίχους, λοιπόν, θα κάνει το φετινό Φεστιβάλ, την ταινία που εκτυλίσσεται ανάμεσα στους τοίχους ενός πολυεθνικού σχολείου στο Παρίσι. Βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Φρανσουά Μπεγκοντό (που κρατά και το ρόλο του δασκάλου στην ταινία), το οποίο με τη σειρά του βασίστηκε στις πραγματικές ιστορίες και τους διαλόγους των μαθητών του, η ταινία παρακολουθεί την προσπάθεια που κάνουν τα παιδιά, με τις λέξεις, τις πράξεις, τις σκέψεις, την επιθετικότητα, την αυθάδεια ή το χιούμορ τους, ν’ απαντήσουν στην κοινωνική ανισότητα που διδάσκονται μέσα και έξω από την τάξη.
Το Ανάμεσα στους Τοίχους θέτει τον τόνο, όχι μόνο της 14ης διοργάνωσης, αλλά και των ημερών που περνάμε – μιας εποχής δύσκολης, ασφαλώς μεταβατικής, μ’ ένα συννεφιασμένο παρόν και απαιτήσεις για το μέλλον. Τα βήματα προς αυτή την κατεύθυνση δε θα τα κάνουμε εμείς – θα τα κάνουν οι τωρινοί έφηβοι, οι άνθρωποι που κάθονται από Σεπτέμβριο στα θρανία, όπως εμείς θα καθίσουμε στις θέσεις των αιθουσών και θα τρυπώσουμε στη σκέψη και τις προθέσεις τους. Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Conn-X δεν ενδιαφέρεται απλώς να δώσει στους θεατές του δείγματα σινεμά, αλλά και της σκέψεις και των τάσεων που θα χαρακτηρίσουν τα επόμενα χρόνια: ανατρεπτικότητα. Ανησυχία. Δράση. Αντίδραση. Αναζήτηση. Τόλμη. Τα δομικά υλικά των ταινιών που συνιστούν το φετινό θεματικό αφιέρωμα του Φεστιβάλ στην Εκπαίδευση: Διαγωγή Μηδέν.
Το Αφιέρωμα Διαγωγή Μηδέν είναι η επόμενη ματιά, η προσέγγιση του κόσμου των νέων από μια διαφορετική σκοπιά που υπονομεύει τα δεδομένα. Οι θέσεις αλλάζουν και οι ενήλικες είναι αυτοί που ανακαλύπτουν και μαθαίνουν τον κόσμο τους μέσα από τις σκέψεις και τις πράξεις των εφήβων του σήμερα, που θα διαμορφώσουν τους κανόνες του αύριο. Μια δεκάδα από αποκλειστικά καινούριες ταινίες, ανεξάρτητες στο πνεύμα κι εξαρτημένες από το ανεξήγητο εφηβικό φαινόμενο, αυτό που σε πρώτη ματιά μας είναι δυσνόητο και σε δεύτερη ελκυστικό, μαγνητικό, γεμάτο ορμή και ειλικρίνεια.
Ξεκινώντας με την πρεμιέρα του Φεστιβάλ, το αφιέρωμα θα κορυφωθεί με τη νέα γερμανική ταινία που συντάραξε την κριτική, Die Welle (Το Κύμα). Στην πολυβραβευμένη ταινία του Ντένις Γκάνσελ, ένας δάσκαλος λυκείου θα ζητήσει στους μαθητές του να βιώσουν τι σημαίνει η ζωή σ’ ένα ναζιστικό καθεστώς – να το ανασχεδιάσουν και να ζήσουν σύμφωνα με τους κανόνες του, μόνο που η πειθαρχία σε συνδυασμό με την οικειότητα και την επιμέλεια θα οδηγήσει το σχολικό πείραμα στον όλεθρο! Αντίθετα, το Die Welle οδηγήθηκε στον κριτικό και εμπορικό θρίαμβο, σημειώνοντας 3,8 εκατομμύρια εισιτήρια στο πρώτο τριήμερο της προβολής του και προκαλώντας συζητήσεις και ειδησεογραφία. Στα πρότυπα του σχολικού πειράματος, οι θεατές του Φεστιβάλ θα κληθούν να δουν, να βιώσουν και ν’ αποφασίσουν, σε μια προβολή εξίσου πειραματιζόμενη με την ταινία!
Ανάμεσα στις ταινίες του αφιερώματος, το κοινό θα έχει την ευκαιρία ν’ απολαύσει το σκηνοθετικό ντεμπούτο του μόλις 25 χρόνων Αντόνιο Κάμπος που, στα χνάρια του Γκας Βαν Σαντ, μας καθιστά μάρτυρες ενός διπλού φονικού στους διαδρόμους ενός σχολείου, κάνοντας ταυτόχρονα τη δική του σπουδή στη γενιά του YouTube, με το σκληρό όσο και αληθινό Afterschool.
Τέσσερα αγόρια, τελειόφοιτοι Λυκείου, στην εμπόλεμη Βαγδάτη, κρατούν στα χέρια από μια ψηφιακή κάμερα και, με τεχνικές οδηγίες από τους Αϊβαν Ο’Μαχόνεϊ και Λόρα Γουίντερ, μαγνητοσκοπούν τη ζωή τους, στο συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ Baghdad High. Σε μια πόλη όπου, ανά δευτερόλεπτο, εκρήγνυνται βόμβες ή θρησκευτικός φανατισμός, οι ζωές των αγοριών μοιάζουν σπαρακτικά με αυτές των συνομιλήκων τους στη Δύση. Μια ευαίσθητη ματιά στο σημερινό Ιράκ και στη δύναμη των συνηθισμένων εφήβων που αντιμετωπίζουν ακραίες συνθήκες ζωής.
Ένα μακρύ, ζεστό καλοκαίρι, ο 16χρονος Ζονάς αφήνεται στη φροντίδα και την προσοχή του 30χρονου Πιερ, ο οποίος τον προετοιμάζει για τις απολυτήριες εξετάσεις του και όχι μόνο. Το Eleve Libre του Βέλγου Ζοακίμ Λαφός, με επίσημη συμμετοχή στο Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών του Φεστιβάλ Κανών, είναι μια πνευματώδης, χιουμοριστική και ταυτόχρονα ανατριχιαστική ματιά στο πώς η πιο απολαυστική εξουσία μπορεί να οδηγήσει στην εκμετάλλευση. Οι ήρωες παραδίδουν… ιδιαίτερα μαθήματα στα πλεονεκτήματα του πειραματισμού αλλά και στο πώς η καταπάτηση των διαπροσωπικών ορίων μπορεί να είναι καταστροφική.
Παράλληλα με τις προβολές, οι θεατές θα έχουν την ευκαιρία ν’ ακούσουν και να συζητήσουν για τα θέματα του αφιερώματος με συντελεστές από τις ταινίες αλλά και εκπροσώπους της ελληνικής πολιτικής και κοινωνικής αρένας, στα πρωινά masterclasses και τις συζητήσεις που θα φιλοξενήσει το βιβλιοπωλείο Ιανός.
Σκοπός του αφιερώματος είναι ν’ ανακαλύψουμε, μέσα από τον κινηματογράφο, τα κρυμμένα μυστικά των νέων και να φέρουμε στην επιφάνεια την εικόνα αυτών που, θέλοντας και μη, θα χτίσουν τον κόσμο των «μεγάλων».
Σε μια κίνηση κατανόησης προς τους θεατές του, την εποχή που όλες οι τιμές αυξάνονται, το εισιτήριο του 14ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφους της Αθήνας Conn-X θα παραμείνει σταθερό. Οι τιμές για την είσοδο σε μία προβολή είναι 6 ευρώ, για την Κάρτα Διαρκείας 10 Προβολών 30 ευρώ και για την Κάρτα Προνομίων 25 Προβολών θα είναι 75 ευρώ, όπως και πέρσι.
Δύο Γυναίκες – Μία Τέχνη
Αφιέρωμα : Isild Le Besco
Αφιέρωμα Νέος Σκηνοθέτης : Albertina Carri
Οι Νύχτες Πρεμιέρας CONN-X® φέτος έχουν έντονο άρωμα γυναίκας. Η Γαλλίδα Ισίλντ Λε Μπεσκό και η Αλμπερτίνα Κάρι από την Αργεντινή είναι δύο γυναίκες που μπορεί να τις χωρίζει ένας ολόκληρος ωκεανός, έχουν όμως το ίδιο πάθος για το σινεμά και φυσικά αστείρευτο δημιουργικό ταλέντο.
Βραβευμένη ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, πρόσφατα και παραγωγός, η Ισίλντ Λε Μπεσκό γεννήθηκε στο Παρίσι στις 22 Νοεμβρίου του 1982 και, με τον χαρακτηριστικά παράδοξο τρόπο που συμβαίνουν τα σημαντικά πράγματα στην τέχνη, τη γνωρίσαμε πρώτα λόγω του υποκριτικού της ταλέντου και μετά ως πολυδιάστατο παιδί – θαύμα.
Η πιο περιζήτητη αποκάλυψη του σύγχρονου γαλλικού σινεμά, η γυναίκα που οι New York Times χαρακτήρισαν ως το σημερινό “It Girl”, δεν έχει κλείσει ακόμα τα 26 της χρόνια κι έχει ολοκληρώσει τέσσερις ταινίες με τη δική της, αδιαμφισβήτητη υπογραφή. Κλέψαμε μια ματιά στη ραφαελική ομορφιά της όταν ήταν μόνο 14, στο μικρού μήκους “La Puce”, που απέσπασε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Καννών. Μόνο μέσα στο 2000 έκοψε την ανάσα ως ηθοποιός στο “Sade” του Μπενουά Ζακό (κερδίζοντας, ταυτόχρονα, το βραβείο Σεζάρ πρωτοεμφανιζόμενης ηθοποιού), πρωταγωνίστησε στο “Bye Bye Babylon” του Ραφαέλ Φρίντμαν κι εμφανίστηκε στο “Roberto Succo” του Σεντρίκ Καν και στο “Τα Κορίτσια δεν Ξέρουν Κολύμπι” της Αν-Σοφί Μπιρό.
Φυσικά η Λε Μπεσκό έχει κερδίσει ήδη το ελληνικό κοινό αφού το 2005 πήρε το βραβείο γυναικείας ερμηνείας στο 46ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης για την ταινία “Στα Παρασκήνια” (“Backstage”), ενώ πέρυσι εντυπωσίασε με τη συγκλονιστική της ερμηνεία στην “Χαριστική Βολή” (“Pas Douce”) που συμμετείχε στο Διεθνές Διαγωνιστικό τμήμα του 13ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας CONN-X®.
Η εύθραυστη ομορφιά της καμουφλάρει μια βετεράνο του κινηματογράφου, μια και η Λε Μπεσκό έχει, ήδη, δημιουργήσει ή συμμετάσχει σε ταινίες ισάριθμες με τα χρόνια της. Το σκηνοθετικό της ντεμπούτο, με τίτλο “Half-Price”, εντυπωσίασε με τη σκληρή και αυθεντική παρουσίαση της εφηβείας – καθόλου παράξενο, μια και έγραψε το σενάριο όταν η ίδια ήταν 16 χρόνων.
Έγραψε τη νέα της ταινία, “Charly”, έχοντας στο μυαλό τον μικρό της αδελφό, Κόλια Λίτσερ, ο οποίος και αναλαμβάνει το ρόλο του Νικολά, ενός θλιμμένου 14χρονου αγοριού που εγκαταλείπει τη μοναχική και φτωχική ζωή του κι αναζητά την απεραντοσύνη της θάλασσας – μαζί και τον εαυτό του. Στο ταξίδι του γνωρίζει την Τσάρλι (Ζιλί-Μαρί Παρμεντιέ), μια ατίθαση μα συνάμα μανιακή με την τάξη νεαρή που ζει σ’ ένα τροχόσπιτο.
Φαινομενικά απλή στην αφήγησή της, η ταινία συγκλονίζει, ωστόσο, με την τόλμη και τη φιλοδοξία της, με τις μεγάλες ανάσες σιωπής, την απουσία μουσικής και τις εντυπωσιακές εικόνες υποβρύχιας ζωής που παραπέμπουν στο υποσυνείδητο του ήρωα της.
«Ήθελα, πάντα, να κάνω τα πράγματα με τον δικό μου τρόπο, ακόμα κι όταν ήμουν πολύ μικρή,» λέει η Λε Μπεσκό. «Η πρώτη ιδέα που μου ήρθε γράφοντας, ήταν κάποιου που πηγαίνει στο χιόνι και κάνει έρωτα μ’ ένα κορίτσι. Το χιόνι αργότερα έγινε θάλασσα. Αλλά το σημαντικό στοιχείο έμεινε ίδιο – η μοναξιά του να είσαι νέος και χωρίς συντροφιά.»
Αν και τρομερά νέα, κάθε άλλο παρά μόνη θα μείνει τον προσεχή καιρό η Λε Μπεσκό. Έχοντας, μόλις, ολοκληρώσει στην Ισλανδία τα γυρίσματα της νέας ταινίας του Νταμπούρ Κάρι (“Noi Albinoi”), “The Good Heart”, όπου πρωταγωνιστεί, θα ξεκινήσει, το φθινόπωρο, τη σκηνοθεσία της τρίτης της ταινίας, την ιστορία τριών γυναικών που κατά λάθος διαπράττουν ένα φόνο. Η ταινία μεταφέρεται από τον κόσμο των εφήβων σε αυτόν των ενηλίκων – οι ήρωες, ωστόσο, παραμένουν ανένταχτοι περιπλανώμενοι, τόσο όμοιοι με τη δημιουργό τους!
Το 14ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας CONN-X® ξανασυστήνει στο κοινό την Αλμπερτίνα Κάρι, μια γυναίκα – δημιουργό που κατάφερε να ξεχωρίσει στην πλούσια κινηματογραφική σκηνή της Αργεντινής και να διακριθεί διεθνώς. Οι φανατικοί θεατές του φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας CONN-X® θα θυμούνται το “Ακόμα κι οι Μπάρμπι Μελαγχολούν” (“Barbie Τambien Puede Estar Trieste”) που προβλήθηκε το 2002, μια μικρού μήκους ταινία stop-motion animation που προκάλεσε και ακόμα συζητιέται, αφού πρόκειται για ένα ανατρεπτικό, σχεδόν πορνογραφικό, φιλμάκι με πρωταγωνιστές την κούκλα Μπάρμπι και τον Κεν.
Γεννημένη στο ανήσυχο Μπουένος Άιρες του 1973, έμεινε ορφανή σε ηλικία μόλις τεσσάρων ετών, όταν οι γονείς της έπεσαν θύματα του φασιστικού καθεστώτος που δολοφόνησε χιλιάδες πολίτες κατά τη διάρκεια μιας από τις πιο πολυτάραχες περιόδους της ιστορίας της Αργεντινής, γνωστής και ως “Βρώμικος Πόλεμος”. Το γεγονός αυτό σημάδεψε τη ζωή της και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόταν τον κόσμο γύρω της και μεγαλώνοντας βρήκε στον κινηματογράφο ένα μέσο εκτόνωσης για τα έντονα συναισθήματά της. Σπούδασε σενάριο, φωτογραφία και σκηνοθεσία και ξεκίνησε να εργάζεται σε βραβευμένες ταινίες της αργεντίνικης παραγωγής.
Ανέλαβε την πρώτη της σκηνοθετική δουλειά το 2001, όταν με δικό της σενάριο και με τίτλο “No Quiero Volver a Casa” αφηγήθηκε μια ιστορία για το πώς ένας φόνος επηρεάζει τις ζωές δύο μεσοαστικών οικογενειών στην Αργεντινή του εικοστού πρώτου αιώνα.
Έχοντας αφήσει πολύ θετικές εντυπώσεις με το ντεμπούτο της, ενθουσίασε ακόμη περισσότερο με την επόμενη της δουλειά, το “Los Rubios”, ένα πρωτότυπο, σχεδόν δραματοποιημένο και αυτοβιογραφικό ντοκιμαντέρ στο οποίο ψάχνει να βρει απαντήσεις για το παρελθόν της και τους χαμένους της γονείς. Η Κάρι επιστρέφει στο σπίτι που έζησε και μεγάλωσε τη δεκαετία του ’70 για να ενώσει τα κομμάτια του παζλ της εξαφάνισης των γονιών της και να φτιάξει έτσι μια ολοκληρωμένη εικόνα – ανάμνησή τους. Το ντοκιμαντέρ αυτό κέρδισε κοινό και κριτικούς όπου και αν προβλήθηκε, καθώς και έπαθλα που βοήθησαν την Κάρι να επεκτείνει τις σπουδές της σε διάφορες τεχνικές animation.
Χρησιμοποιώντας αυτές τις γνώσεις, δημιούργησε και το μικρού μήκους “Ακόμα κι οι Μπάρμπι Μελαγχολούν” (“Barbie Tambien Puede Estar Trieste”), ενώ ακολούθησε το Geminis, στο οποίο αποδομεί την αργεντίνικη μεσοαστική τάξη μέσα από την ιστορία της αιμομικτικής σχέσης δύο αδερφιών.
Η Αλμπερτίνα Κάρι συνεχίζει να γυρίζει ταινίες χωρίς συμβιβασμούς και ωραιοποιήσεις, ρίχνοντας διεισδυτικές ματιές στους δεσμούς της οικογένειας και αναλύοντας τα πιο σκοτεινά ανθρώπινα ένστικτα και στην τελευταία της ταινία, “La Rabia”.
Το συνολικό έργο της Αλμπερτίνα Κάρι θα προβληθεί στα πλαίσια του Αφιερώματος σε Νέο Σκηνοθέτη που έχουν οργανώσει οι Νύχτες Πρεμιέρας CONN-X® για όλους τους θεατές που θέλουν να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των κινηματογραφικών εξελίξεων. Αν και η προχωρημένη της εγκυμοσύνη δε θα της επιτρέψει να είναι κοντά μας, η Αργεντίνα δημιουργός έχει γυρίσει η ίδια, μικρά εισαγωγικά φιλμάκια αποκλειστικά για το φεστιβάλ, που θα προβληθούν πριν από τις ταινίες της και προλογίζουν όσα πρόκειται να ακολουθήσουν επί της οθόνης. Εμείς το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να της ευχηθούμε καλή λευτεριά και φυσικά να συνεχίσει να κάνει καλό κινηματογράφο!
Τμήμα: Ντοκιμαντέρ
Τέχνη και επικαιρότητα
Το 14ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας CONN-X® στo πλαίσιο του τμήματος Ντοκιμαντέρ περιλαμβάνει μερικές από τις πιο αναμενόμενες παραγωγές του είδους που φωτίζουν δύο πολυσυζητημένες προσωπικότητες της τέχνης, αλλά και τις διαφορετικές όψεις της σύγχρονης πραγματικότητας.
Καταναλωτής αμέτρητου μπέρμπον και ναρκωτικών, εφευρέτης ενός νέου δημοσιογραφικού στιλ που πήρε το όνομα “gonzo”, κατά πολλούς ο καλύτερος κωμικός συγγραφέας στα αμερικάνικα χρονικά και πρωταγωνιστής ενός ολόκληρου ειδικού τεύχους του περιοδικού Rolling Stone αμέσως μετά την αυτοκτονία του. Πίσω απ’ όλα τα παραπάνω βρίσκεται το όνομα του Χάντερ Σ. Τόμπσον, του μυθικού συγγραφέα του μυθιστορήματος «Φόβος και Παράνοια στο Λας Βέγκας» και ιδιοφυών πονημάτων πάνω στο κατεστημένο της εποχής του.
Οι Νύχτες Πρεμιέρας CONN-X® με το ντοκιμαντέρ “Gonzo” του Άλεξ Γκίμπνεϊ που πέρυσι βραβεύτηκε με το Όσκαρ Ντοκιμαντέρ για το “Taxi to the Dark Side”, προσφέρουν στους θεατές την πολυτέλεια μιας παρατεταμένης ματιάς στη ζωή και τη σημασία του Χάντερ Σ. Τόμσον. Εστιάζοντας στη, χρυσή για τον Τόμπσον δεκαετία 1965-1975, το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει ανέκδοτα χειρόγραφα και οπτικοακουστικό υλικό, αποσπά ομολογίες έρωτα και μίσους για τον συγγραφέα και αφήνει την φωνή του Τζόνι Ντεπ να μας ξεναγήσει σε ένα φαινόμενο χωρίς διάδοχο.
Με τον θρυλικό σκηνοθέτη Ρόμαν Πολάνσκι καταπιάνεται η Μαρίνα Ζένοβιτς στο “Roman Polanski: Wanted and Desired”, αναζητώντας την αλήθεια πίσω από τις καθοριστικές κατηγορίες για αποπλάνηση και βιασμό της 13χρονης Σαμάνθα Γκέιλι. Γεμάτο με μαρτυρίες και αρχειακό υλικό από τους μισούς χολιγουντιανούς θρύλους των ‘70s, το ντοκιμαντέρ σκιαγραφεί ένα ψύχραιμο και ειλικρινές πορτρέτο για μια από τις πιο αμφιλεγόμενες φιγούρες του παγκόσμιου σινεμά.
Με τόσο πλούτο στον κόσμο, γιατί συνεχίζουν να υπάρχουν τόσοι φτωχοί; Ο Φιλίπ Ντιάζ συναντιέται με νομπελίστες οικονομολόγους, ανασυνθέτει την ιστορία της παγκόσμιας εκμετάλλευσης από την εποχή της αποικιοκρατίας μέχρι σήμερα και προτείνει τη νηφάλια επιστημονική σκέψη ως απάντηση στην επικρατούσα λογική του εντυπωσιασμού και των απλουστεύσεων. Ένα διαφωτιστικό ντοκιμαντέρ που αποπειράται να προσδιορίσει το ερωτηματικό στο τέλος του “The End of Poverty?”
Χαρακτηριστικά επίμονη και δυναμική, η Madonna καλεί τον κόσμο ν’ αναλάβει τις ευθύνες του για τη σωτηρία του Μαλάουι, όπου πάνω από ένα εκατομμύριο παιδιά έχουν μείνει ορφανά λόγω της πανδημίας του AIDS. Με τη σπουδαία pop persona στην παραγωγή, το σενάριο και την παρουσίαση, το “I Am Because We Are” (τίτλος παρμένος από μια φράση του διάσημου Αρχιεπισκόπου Ντέσμοντ Tούτου) αντικρίζει χωρίς καλλωπισμούς τα αδιέξοδα και κυρίως την αναγκαιότητα για δράση.
Καθώς η Τουρκία αποπειράται να εκσυγχρονιστεί εν μέσω εσωτερικού διχασμού, στην Κωνσταντινούπολη η γκέι κοινότητα ισχυροποιείται και απαιτεί την αναγνώριση των δικαιωμάτων της. Ένας νεαρός άντρας που φυλακίστηκε λόγω της ομοφυλοφιλίας του, ένας επίδοξος χορευτής της κοιλιάς που προς το παρόν επιβιώνει ως τραβεστί πόρνη, ένας σαραντάρης που ονειρεύεται να φύγει προς τη Δύση είναι μερικοί μόνο από τους ανθρώπους που η σκηνοθέτις Ντοντού Κιλίτς συλλαμβάνει με την κάμερά της στο “The Other Side of Istanbul”, το πορτρέτο της αθέατης, και ακόμη πιο ενδιαφέρουσας, Κωνσταντινούπολης.
Τέλος – και μέσα στα πλαίσια του Αφιερώματος Διαγωγή Μηδέν – το “Baghdad High” τοποθετείται στην καρδιά της εμπόλεμης ζώνης της Βαγδάτης, όπου τέσσερις τελειόφοιτοι λυκείου πιάνουν ο καθένας τους από μια κάμερα και καταγράφουν την τελευταία τους χρονιά στο σχολείο. Ένας σουνίτης, ένας σιίτης, ένας κούρδος κι ένας χριστιανός, όλοι τους προσπαθούν να επιβιώσουν μέσα σε απάνθρωπες συνθήκες για να ζήσουν ανθρώπινες ζωές… ανάμεσα στις βόμβες που σκάνε σε καθημερινή βάση δίπλα τους. Μια ολοκληρωτικά φρέσκια ματιά στον πόλεμο στο Ιράκ, αλλά και στους παγκόσμιους κώδικες της εφηβείας.
Απο τα δελτία Τύπου που μου έστειλε το Φεστιβάλ της Αθήνας
No Comments Yet
Κανένα σχόλιο ακόμα.
Σχόλια RSS TrackBack Identifier URI
Γράψτε ένα σχόλιο
