Τα δικά μας δικά μας και τα δικά σας… σιγά μην είναι δικά σας!
Κουλουβούχατον γενήκαμαν. Ο καθείς όπως επιθυμεί ομιλεί και, το χειρότερο, όπως επιθυμεί, πράττει. Κάπως έτσι, λοιπόν, ανακαλύψαμε οι αγεωγράφητοι (και παραμένοντες στην προ του 1990 γεωγραφία η οποία μας εβόλευε καθότι ευκολότερη) τις περιοχές του Καυκάσου. Αφορμή -πια άλλη;-, η μαλακία του Σαακασβίλι να προσαρτήσει στη Γεωργία τη Νότια Οσετία και ο τσαμπουκάς των Ρώσων να μπουκάρουν για να προστατεύσουν τους φιλορώσους Οσέτιους.
Κάπως έτσι έχουν τα γεγονότα, αυτά τα οποία τουλάχιστον γνωρίζουμε, αφού η ιστορία ξεκινά από πολύ παλιά.
Ερχόμενοι τώρα στα όσα συνέβησαν, διαπιστώνουμε πως υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά και ο καθείς εκ των μεγάλων ερμηνεύει καταπώς τον βολεύει. Έτσι, λοιπόν, αυτό το οποίο συμβαίνει είναι πως η Ρωσία υποστηρίζει την απόσχιση της Νότιας Οσετίας και της Αμπχαζίας από τη Γεωργία, αλλά κάνει τον ψόφιο κοριό όταν η κουβέντα έρχεται στην Τσετσενία. Τι θέλουν οι Τσετσένοι; Να αποσχιστούν από τη Ρωσική Ομοσπονδία, να γίνουν ανεξάρτητοι, ό,τι δηλαδή ζητούν Αμπχάζιοι και Οσέτιοι του νότου από τη Γεωργία! Ναι, μη γουρλώνεται τα μάτια σας, ακριβώς έτσι είναι τα πράγματα. Το δίκιο του ισχυρού!
Όσο για τις ΗΠΑ, δεν θα πρωτοτυπήσουμε λέγοντας πως είναι μανούλες στη αποσταθεροποίηση και στη δημιουργία ζωνών επιρροής. Τι κάνουν, λοιπόν οι αμερικάνοι; Τίποτε μωρέ, απλά αρνούνται για τη Νότια Οσετία και την Αμπχαζία, αυτό ακριβώς το οποίο υποστήριξαν και επέβαλλαν στο Κοσσυφοπέδιο (γιατί το λέτε Κόσοβο, ρε παιδιά, τόσα χρόνια Κοσσυφοπέδιο το λέγαμε). Δηλαδή, την απόσχισή του και την ανεξαρτησία του από τη Σερβία! Όσο για τους Τσετσένους, όσο τους μακέλευαν οι Ρώσοι, οι Αμερικάνοι κοιτούσαν από την άλλη, αφού οι γηγενείς της περιοχής είναι μιαροί μουσουλμάνοι! Αυτά τα ωραία, λοιπόν. Τα οποία γίνονται ακόμη πιο ωραία, από τη στάση της χώρας μας. Δεν μπορώ να καταλάβω, τι σημαίνει παραδοσιακή φιλία. Μάλλον ξεκινά από το ομόδοξον, το οποίο κάνει τους δικούς μας να υποστηρίζουν ακρίτως τους ορθοδόξους, Σέρβους και Ρώσους. Οι δυστυχείς ομόδοξοι βάλλονται πανταχόθεν -μαζί και η Ελλάδα- από αμερικάνους νεοταξίτες, μουσουλμανικά τόξα, εβραίους και καθολικούς. Δυστυχώς το μόνον από το οποίο βαλλόμεθα νυχθημερόν είναι ένας αχταρμάς ηλίθιων εθνοκεντρικών επιχειρημάτων, που ούτε σοβαρά επιχειρήματα είναι, ούτε καλό στην Ελλάδα κάνουν.
Τα πάντα είναι ζήτημα γεωπολιτικής, εδώ έχω συμφέροντα και κάνω κουμάντο, εκεί έχεις και κάνεις, αλλά μακριά κι αγαπημένοι. Κάπου-κάπου βάζουμε και μερικούς αφελείς να σκοτώνονται για χάρη μας, εμείς ανταλλάσουμε φραστικές επιθέσεις, κάνουμε συνόδους, αποφασίζουμε για πόλεμο και ειρήνη. Παριστάνουμε πως μας ενδιαφέρει η ειρήνη και η δημοκρατία αλλά, μην τρελαθούμε κιόλας. Χεσμένες τις έχουμε και τις δύο. Τα συμφέροντά μας είναι που προέχουν, ιδεολογία μας είναι το κέρδος το οποίο εξασφαλίζεται με ζώνες επιρροής. Στα δύσκολα όμως πάντα τα βρίσκουμε.
Τι λέτε; Δεν είναι κάπως έτσι τα πράγματα; Αναρωτιέστε ακόμη για το ποιος έχει δίκιο; Αφού ρε, δε νοιάζονται ούτε οι ίδιοι, Οι λέξεις δίκιο και άδικο δεν υπάρχουν στο λεξικό τους. Δε βλέπετε τι γίνεται με τη Κίνα; Νέα ανερχόμενη δύναμη, τεράστια αγορά, τεράστιος χώρος για επενδύσεις. Ποια ελευθερία και πια δημοκρατία και ποια ανθρώπινα δικαιώματα! Ρωσία και ΗΠΑ, χαϊδεύουν τον κίτρινο γίγαντα όπου κυβερνά το «Κομμουνιστικό» Κόμμα, η εξαθλίωση μεγαλώνει καθημερινά, στο Θιβέτ ο κινέζικος στρατός κάνει βόλτες (εδώ δεν υπάρχει δικαίωμα απόσχισης), οι φυλακές είναι γεμάτες, οι εκτελέσεις καλά κρατούν, η ανεργία χτυπάει κόκκινο. Κατά τα άλλα, υπάρχουν πολλοί –και εν Ελλάδι- θαυμαστές του κινέζικου οικονομικού θαύματος. Και καλά το θαύμα, τα ανθρώπινα θύματα του θαύματος τα μέτρησε κανείς; Όχι βέβαια. Ούτε οι ρώσοι, ούτε οι αμερικάνοι νοιάζονται. Αυτό που μετράει είναι τα φράγκα, η ευημερία των τραπεζών και των πολυεθνικών. Οι ανθρώπινες ζωές δεν μπαίνουν στο χρηματιστήριο και οι κανίβαλοι ζουν ανάμεσά μας, πίσω από τις λαμπερές προσόψεις των κτιρίων με τους σεκιουριτάδες. Φοβούνται, γι’ αυτό κρύβονται. Κάτι είναι κι αυτό!
Για το περιοδικό ΧΟΡΤΙΑΤΗΣ, τεύχος Σεπτεμβρίου 2008
No Comments Yet
Κανένα σχόλιο ακόμα.
Σχόλια RSS TrackBack Identifier URI
Γράψτε ένα σχόλιο
