ΣΙΝΕΜΑ ΚΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ – Οι ερωτικές αυταπάτες και η μοναξιά των συνόρων

ΣΙΝΕΜΑ ΚΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

Οι ερωτικές αυταπάτες και η μοναξιά των συνόρων

Ο σαρκασμός από τη μια, η συγκίνηση από την άλλη. Από την ελαφρότητα της μπουρζουαζίας του Κλοντ Σαμπρόλ, με την ταινία «Ανάμεσα σε δύο άντρες», στη σκληρή καθημερινότητα του ισραηλινού Εράν Ρικλίς, με την ταινία «Η λεμονιά». Κι αν το σαβουάρ βιβρ επιτάσσει να δοθεί προτεραιότητα στον γάλλο, λόγω ηλικίας και κινηματογραφικών περγαμηνών, θα το αγνοήσω και θα ξεκινήσω από τον Ρικλίς. Επειδή έκανε μια τολμηρή πολιτική ταινία, η οποία δημιουργεί μία ρωγμή στο τεράστιο τείχος που χωρίζει τη Δυτική όχθη της Παλαιστίνης με το Ισραήλ. Και επειδή, η ταινία αυτή, δεν αντιμετώπισε κανένα πρόβλημα λογοκρισίας, στο Ισραήλ.

Οι λεμονιές της ελευθερίας

Η Σάλμα Ζιντάν μετά το θάνατο του άντρα της ζει μόνη σε ένα μικρό χωριό στη Δυτική Όχθη της Παλαιστίνης. Ο υπουργός Άμυνας του Ισραήλ, Ίσραελ Ναβόν έχτισε το νέο του σπίτι πάνω στην Πράσινη Γραμμή, στα σύνορα μεταξύ του Ισραήλ και των κατεχόμενων εδαφών, στην άκρη του κήπου της Σάλμα με τις λεμονιές. Μόνο που οι λεμονιές, κατά την άποψη των δυνάμεων ασφαλείας, αποτελούν απειλή για τον υπουργό κι αποφασίζουν να τις ξεριζώσουν. Όμως η Σάλμα, αντιστέκεται. Δεν αφήνει τη γη της (Παλαιστίνη), να καταστραφεί. Καταφεύγει στη δικαιοσύνη, αγωνίζεται για το δίκιο της. Ο Ζιάντ Νταούντ, ο νεαρός δικηγόρος της, τα βάζει με τους δικηγόρους του ισραηλινού στρατού. Η Σάλμα νιώθει μια έλξη γι’ αυτόν. Κάνουν έρωτα, η γυναίκα έρχεται πλέον σε ρήξη και με τους «δικούς» της. Οι χήρες στην αραβική κοινωνία δεν είναι ελεύθερες να συνάπτουν ερωτικούς δεσμούς. Η Σάλμα αγωνίζεται, η Σάλμα δεν το βάζει κάτω, η Σάλμα γκρεμίζει τα σύνορα. Το πείσμα που επιδεικνύει προκαλούν εντύπωση στη Μίρα Ναβόν, σύζυγο του υπουργού Άμυνας. Η Μίρα ζει αποκομμένη στο νέο σπίτι της περνώντας πολλές ώρες μόνη. Ο άντρας της λόγω δουλειάς λείπει συνεχώς από το σπίτι και η κόρη τους σπουδάζει μακριά τους. Παρά τις διαφορές και τα σύνορα που υψώνονται ανάμεσά τους, οι δύο γυναίκες αναπτύσσουν μια ιδιαίτερη σχέση κατανόησης, βρίσκοντας απρόσμενα η μία υποστήριξη στην άλλη. Οι αγώνες των ανθρώπων αλλά και η καθημερινή μοναξιά βρίσκονται στο επίκεντρο της «Λεμονιάς». Ο 54χρονος Εράν Ρικλίς, μας υπενθυμίζει πως και ο αγώνας, είναι συχνά μοναχικός…

Μα δεν υπάρχει έρωτας!

Όταν καταλάβουμε πως και ο έρωτας, όπως τα περισσότερα πράγματα, είναι ζήτημα συναλλαγής θα νιώσουμε καλύτερα! Η Γκαμπριέλ, νεότατη και πανέμορφη, παρουσιάζει το δελτίο καιρού σε ένα κανάλι. Γνωρίζεται με το διάσημο συγγραφέα Σαρλ Σεν-Ντενίζ, ο οποίος έχει τα διπλά της χρόνια, είναι μάστορας στο καμάκι –αν και παντρεμένος- και συνάπτει σχέση μαζί του. Ταυτόχρονα όμως, την πολιορκεί και ένας πάμπλουτος νεαρός, ο Πολ, ορκισμένος εχθρός του Σαρλ. Ο Κλοντ Σαμπρόλ είναι για μια ακόμη φορά σαρκαστικός. Η νεαρή Γκαμπριέλ αναζητά την καταξίωση, μπλέκει με το συγγραφέα κι όταν εκείνος την παρατάει στα κρύα του λουτρού, παντρεύεται τον Πολ. Ταξικές διαφορές γαρ, αλλά και μπουρζουάδικη ελαφρότητα. Κι αν ψάχνετε για αισθήματα αληθινού έρωτα, αδίκως προσπαθείτε, ο Σαμπρόλ το λέει, σκαμπρόζικα μεν, με σαφήνεια δε. Είναι μάστορας ο βετεράνος γάλλος σκηνοθέτης, πάντοτε έχει ένα στόχο και τον πλησιάζει μέσα από μικρές κορυφώσεις, μέχρι την τελική, η οποία όπως το συνηθίζει, είναι καθαρτήρια και δραματική.

Ό ένας στο χώμα κι ο άλλος στη φυλακή κι έτσι η Γκαμπριέλ, από «Ανάμεσα σε δύο άνδρες» αντιμετωπίζει θλιμμένη (;) το μέλλον…

Ο Μάης είναι παντοτινός

Μπορεί εξαιτίας διαφόρων προβλημάτων η ταινία να μην προβλήθηκε ως αναμενόταν, αλλά το πνεύμα του Μάη του 1968, υπάρχει καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου και των χρόνων. Κάπως έτσι, προβάλλεται –επιτέλους- το αριστουργηματικό φιλμ του Ρομέν Γκουπίλ, «Να πεθαίνεις στα 30». Έχοντας γράψει για την ταινία, απλά σας παροτρύνουμε: Μην τη χάσετε!!!

Η ΕΠΟΧΗ 29 Ιουνίου 2008

1 σχόλιο

Σχόλια RSS TrackBack Identifier URI