Φέτος το 8 είναι ο αριθμός της απώλειας
Μιλάμε, γεμίσαμε μάγκες! Η μαγκιά κυκλοφορεί ανάμεσά μας, μερικοί την έχουν σε τόσο μεγάλες δόσεις, που τρέχει από τα μπατζάκια τους. Μιλάμε, για πολύ αντριλίκι. Το άκρον άωτον της τριχοφυΐας! Αρσενικοί κριτές, ευσεβείς χριστιανοί, οι οποίοι ούτε το «μην κρίνετε ίνα μην κριθείτε» του ευαγγελίου τους δεν τηρούν, καθότι προέχει το αντριλίκι και η προάσπιση ιερών τε και οσίων! Τίνος, δεν γνωρίζω. Αλλά αφού εκείνοι γνωρίζουν, δεν μου πέφτει λόγος.
Θα μου πείτε, κι εσένα τι σε κόφτει που οι γνωστοί άρρενες, ενάρετοι πατριώτες, τα έβαλαν με το δήμαρχο της Τήλου, ο οποίος τέλεσε τους πρώτους γάμους ομοφύλων στην Ελλάδα; Πούστης είσαι; Ναι, ρε, άντρες της κακιάς ώρας, πούστης είμαι! Και όχι μόνον αυτό αλλά και σαλεμένος Ρουμάνος μετανάστης είμαι, που
θορυβώ και χτυπάω τα κουδούνια των πολυκατοικιών, όπως έκανα όταν ήμουν πιτσιρικάς, προ αμνημονεύτων χρόνων. Μόνο που τότε ήμουν τυχερός και δεν έπεσα στα νύχια κάποιων πολύ τριχωτών, που η μαγκιά ξεχειλίζει από τα μπατζάκια της αστυνομικής τους φόρμας και έτσι γλύτωσα τον ξυλοδαρμό και το πέταμα του σαρκίου μου στους αγρούς! Είναι ζήτημα ιεράρχησης αξιών, ξέρετε! Εάν για κάποιους από εσάς, υπέρτατη αξία είναι το αντριλίκι και η μαγκιά, για μένα είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα, εάν έχετε ακούσει γι’ αυτά…
Τι κάθομαι και λέω… Εσείς, μισείτε οποιονδήποτε διαφορετικό, όπως τον διάβολο, τον 666. Και εν τη αφελεία σας αδυνατείτε να δείτε πως ο εν λόγω 666, δεν είναι παρά ένας αριθμός, ο οποίας ανεστραμμένος μετατρέπεται στον… ακίνδυνο 999. Βλέπετε, αυτήν είναι η ιδιότητα του αριθμού 6, ο οποίος μπορεί να γίνει 9 με μία απλή περιστροφική κίνηση! Γοητευτικότατη συμμετρία, η οποία συναντάται και στον αριθμό 888, ο οποίος όμως, και ανάποδα εάν τον δει κανείς, παραμένει 888! Αυτός είναι ο χορός των αριθμών, το μπαλέτο των συμβόλων, που εσείς, μάλλον, προτιμάτε να τον βλέπετε ως στρατιωτικό σχηματισμό!
Ποσώς με ενδιαφέρει το πως αντιλαμβάνεστε τα νούμερα. Το 8 ούτως ή άλλως, παραμένει 8, όπως κι αν το δει κανείς. Περισσότερο με ενδιαφέρει η απώλεια που κουβαλά μαζί του αυτό το καλοκαίρι του 2008 και θυμάμαι εκείνο τον Ιούνη του 2000 που μας ήρθε κατακούτελα το νέο. Ήταν ένας από εκείνους τους ανθρώπους που δε βολευότανε και δεν ήταν του γούστου σας. Κάποτε μου είχε εξομολογηθεί, πως κι αυτός χτυπούσε τα κουδούνια και ενίοτε φωνασκούσε. Αντί για χίλια καντάρια μαγκιά της πλάκας, είχε εκατομμύρια οράματα. Και εκείνον τον Ιούνη του 2000, έγινε άγγελος. Πέρασαν κιόλας 8 χρόνια και πάντα μας λείπει. Ο Τάσος Μιχαηλίδης, ο Τάσος μας…
ΕΞΩΣΤΗΣ 12/6/2008
No Comments Yet
Κανένα σχόλιο ακόμα.
Σχόλια RSS TrackBack Identifier URI
Γράψτε ένα σχόλιο
