ΚΑΜΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΛΛΟΘΑΝΑΤΟΥΣ – Ζούμε σε πολύ σκληρούς καιρούς

ΚΑΜΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΛΛΟΘΑΝΑΤΟΥΣ

Ζούμε σε πολύ σκληρούς καιρούς

nocountry.jpg
Ζούμε μια ζωή μέσα σε έναν υπό κατάρρευση κόσμο. Είμαστε όλοι υπό αναστολή, μελλοθάνατοι σε τόπο που δε μας χωρά, μας αποδιώχνει. Το τραγικό εντοπίζεται στην αδυναμία εύρεσης ενός τόπου ασφάλειας και ηρεμίας. Δεν υπάρχει καμία πατρίδα για κανέναν, παντού κυριαρχεί η βία, η προδοσία, η ατιμία και η αδικία. Το σινεμά πολύ συχνά αναζητά παράλληλους δρόμους για να μιλήσει για όσα μας βασανίζουν, για να αποδομήσει ένα  στρεβλό μοντέλο ζωής. Η καθημερινή βία του δυτικού κοινωνικού οικοδομήματος ξεπηδάει μέσα από ιστορίες στις οποίες θριαμβεύει το κακό, η παλιανθρωπιά κι ο παραλογισμός.

Οι σκοτεινοί δρόμοι της βίας
Τα δύο τρομερά αδέλφια, Τζόελ και Ίθαν Κοέν, μαστόρια του υπόγειου μαύρου χιούμορ και της αδυσώπητης βίας αλλά και βιρτουόζοι κινηματογραφιστές, κάθε φορά που κάνουν την εμφάνισή τους με μία νέα ταινία, απλά, «κλέβουν την παράσταση»! Έτσι συμβαίνει και με τη μεταφορά στη μεγάλη οθόνη του μυθιστορήματος που έγραψε ο Κόρμακ Μακάρθι και κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ το 2005, «Καμιά πατρίδα για τους μελλοθάνατους» («No country for old men»). Όλα ξεκινούν από μια βαλίτσα γεμάτη χρήματα η οποία πέφτει αναπάντεχα στα χέρια ενός τύπου. Η μεγάλη του ευκαιρία να τα παρατήσει όλα και να αλλάξει ζωή ήρθε! Μόνο που τα πράγματα δεν είναι τόσο εύκολα όπως φαίνονται με μια πρώτη ματιά! Κι έτσι το κυνηγητό αρχίζει, τα χρήματα –προϊόν εμπορίου ηρωίνης- πρέπει να επιστρέψουν σε εκείνους που ανήκουν, ο άνθρωπός μας έχει μπλέξει άσχημα. Από εδώ και μετά εμπλέκονται στην υπόθεση διάφοροι φονιάδες αλλά και μπάτσοι, ένα συνονθύλευμα σκοτεινών ανθρώπων, η απαρχή της βίας και του αίματος… Ο κόσμος είναι σκληρός, μάγκα μου, οι μοναδικές «αξίες» που υπακούει είναι το χρήμα και η δύναμη. Δεν υπάρχει τιμή, ούτε δικαιοσύνη. Άλλωστε όταν μιλούν τα πιστόλια δεν υπάρχει χώρος για σαβουάρ βιβρ! Όπως, πολύ εύστοχα, λέει και ο Χαβιέ Μπαρδέμ, ένας από τους πρωταγωνιστές: «Θεωρώ πως είναι μια πολύ δυνατή ιστορία σχετικά με τη βία και τον τρόπο με τον οποίο μπορεί κανείς να ελέγξει και να σταματήσει το τεράστιο κύμα βίας που βιώνει ο σύγχρονος κόσμος». Αλλά και ο Τζος Μπρόλιν, ένας ακόμη από τους πρωταγωνιστές της ταινίας, λέει:  «Αυτό το βιβλίο είναι από τις πιο ενδιαφέρουσες και βίαιες ιστορίες που έχω διαβάσει εδώ και καιρό (…) Είναι και συναισθηματικό και αφορά στις ανθρώπινες αρχές του δικαίου και του αδίκου, του πειρασμού και της τιμής».

Η ταινία έχει μαζέψει μπόλικες διθυραμβικές κριτικές, έτσι ώστε, κάποιες από αυτές να μιλούν για την καλύτεροι ταινία των αδελφών Κοέν. Επί πλέον, το «Καμία πατρίδα για τους μελλοθάνατους», κέρδισε το βραβείο καλύτερης ταινίας στη 19η απονομή του Σωματείου Παραγωγών στις ΗΠΑ, κάτι που την κάνει πρώτο φαβορί για Όσκαρ στις κατηγορίες καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας.  Η άποψη αυτή ενισχύεται και από το γεγονός πως έχει βραβευτεί ήδη από τα Σωματεία Ηθοποιών και Σκηνοθετών.

Το βιβλίο του Κόρμακ Μακάρθι, στο οποίο βασίζεται η ταινία, έχει τιμηθεί με το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας των ΗΠΑ, ενώ ο συγγραφέας έχει τιμηθεί με βραβείο Πούλιτζερ. Η μεταφορά του φαίνεται πως είναι κάτι παραπάνω από πετυχημένη, με τον Ρότζερ Έμπερτ να γράφει στους Κυριακάτικους Τάιμς του Σικάγου: «Το να γυρίσεις μια ταινία σαν το ‘Φάργκο’ στην καριέρα σου είναι ένα θαύμα. Εδώ, έχουμε ακόμη ένα». Τέλος, ο Τζόελ Κοέν, λέει: «Υπάρχει αρκετό χιούμορ στο μυθιστόρημα, παρόλο που δεν το χαρακτηρίζεις χιουμοριστικό βιβλίο. Είναι σαφώς πολύ σκοτεινό, και αυτό είναι το σήμα κατατεθέν μας. Ακόμα, το βιβλίο είναι πολύ βίαιο και αιματηρό. Με αυτή την έννοια η ταινία είναι πιθανότατα η πιο βίαιη που έχουμε γυρίσει ποτέ. Από αυτή την άποψη, θεωρώ πως αντικατοπτρίζει με ακρίβεια το μυθιστόρημα». Ένα σύγχρονο γουέστερν, μια ταινία καταδίωξης και βίας, εικόνα ενός αποσυντονισμένου κόσμου χωρίς αρχές και αξίες με ακραίες καταστάσεις οι οποίες, απλώς, ενισχύουν τη διάχυτη απαισιοδοξία των ανθρώπων για την καθημερινή τους ζωή. Οι αδελφοί Κοέν δεν κοροϊδεύουν και πολύ περισσότερο, δε χαϊδεύουν τα μάτια κανενός. Σοκάρουν με τη βία, μόνο που αυτοί αφηγούνται μια ιστορία και δε δημιουργούν την Ιστορία, όπως κάνει η οικονομική ελίτ τους κόσμου. Αφηγούνται παραμύθια, μόνο που μοιάζουν τόσο αληθινά, που σε τρομάζουν…

Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι: Τόμι Λι Τζόουνς, Χαβιέ Μπαρδέμ, Τζος Μπρόλιν, Κέλι ΜακΝτόναλντ, Γούντι Χάρελσον. Είναι δε υποψήφια για 8 Όσκαρ, μεταξύ των οποίων εκείνα για Καλύτερη Ταινία, Σκηνοθεσία, Διασκευασμένο Σενάρίο, Φωτογραφία, Μοντάζ και Β΄ Ανδρικό Ρόλο. Θα προβάλλεται στη χώρα μας από τις 6 Μαρτίου. 

                                                                                            ΕΠΟΧΗ – 17/2/2008

1 σχόλιο

  1. Σύντροφε, μόλις τώρα σε ανακάλυψα και χαίρομαι που θα τα λέμε διαδικτυακά- ελπίζω συχνότερα!


Σχόλια RSS TrackBack Identifier URI

Γράψτε ένα σχόλιο