ΘΕΑΤΡΟ: «ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΑ ΜΟΥ, ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ»

ΘΕΑΤΡΟ

«ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΑ ΜΟΥ, ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ»

Μικρές σπαρακτικές εικόνες

matei.jpg

«Μα θέλω να περάσω τα σύνορα. Έφυγα να γλυτώσω από τον πόλεμο (…). Η πατρίδα μου δεν υπάρχει πια. Κόπηκε σε δύο, σε τρεις, σε τέσσερις, σε πολλές πατρίδες που πολεμάνε μεταξύ τους. Θέλω να περάσω αυτά τα σύνορα, γιατί δεν ανήκω πια σε καμιά από τις καινούργιες πατρίδες που ξεπήδησαν από τα σπλάχνα της παλιάς, μεγάλης πατρίδας μου».

Τι είναι το έργο του Ματέι Βίσνιεκ, «Εθνικότητά μου, το χρώμα του ανέμου», που ανεβαίνει από την καλλιτεχνική εταιρία «Αλεξάνδρεια» στο θέατρο «Πολιτεία»; Μια σύνθεση από εικόνες, οι οποίες μέσα από τον σπαραγμό και τον τρόμο που γεννά το παράλογο της καθεστηκυίας τάξης, υπονομεύει το οικοδόμημά της. Λόγος τρυφερός και ποιητικός, άλλοτε σουρεαλιστικός και χιουμοριστικός, έχοντας, όμως, πάντοτε στο επίκεντρό του τον άνθρωπο και την καθημερινή του τραγωδία σε όλα τα πλάτη και τα μήκη του κόσμου. Η Έρση Βασιλικιώτη, η οποία ανέλαβε τη σκηνοθεσία του έργου, συνέλαβε σε όλη την έκταση το πνεύμα και την υπονομευτική, αναρχίζουσα διάθεση του συγγραφέα. Με συνεχή κίνηση – δράση, κρατάει ένα σφιχτό ρυθμό στο έργο, το οποίο κυλά σαν γάργαρο νερό, ώστε ο θεατής να απολαμβάνει μία παράσταση η οποία δε δείχνει να «κολλάει» πουθενά. Οι ηθοποιοί διεκπεραιώνουν με άνεση –αποτέλεσμα, όχι μόνον ταλέντου, αλλά και σκληρής κι επίμονης δουλειάς- τους διαφορετικούς τους ρόλους. Κανείς κομπασμός, μόνο μια αυστηρή κι απόλυτα ελεγχόμενη λιτότητα, τόσο στη σκηνοθεσία, όσο και στις ερμηνείες, αλλά και στα σκηνικά σε ένα έργο που υποστηρίζει με συνέπεια το θαυμάσιο κείμενο του Βίσνιεκ.    
Ο Ματέι Βίσνιεκ, γεννήθηκε στο Ρανταούτς της Ρουμανίας το 1956. Ποιητής και θεατρικός συγγραφέας, δεν κατάφερε να ανεβάσει ούτε ένα έργο του στη Ρουμανία, εξαιτίας της σταλινικής λογοκρισίας. Το 1987 έφυγε στη Γαλλία, όπου ζήτησε πολιτικό άσυλο, κι από τότε τα έργα του άρχισαν να παίζονται σε ολόκληρο τον κόσμο. Για πρώτη φορά παίχτηκε στην Ελλάδα, πριν από έναν χρόνο, το έργο του «Η λέξη πρόοδος στο στόμα της μητέρας μου ηχούσε πολύ φάλτσα», από την Πειραματική Σκηνή της Τέχνης, στη Θεσσαλονίκη, σε μετάφραση και σκηνοθεσία της Έρσης Βασιλικιώτη.

Η ταυτότητα της παράστασης
Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Έρση Βασιλικιώτη

Σκηνικά – Κοστούμια: Ανθή Σοφοκλέους

Σκηνοθεσία βίντεο:  Μαρία Λεωνίδα

Γραφικά: GRIMSON Advertising

Βοηθός σκηνοθέτης: Νίκος Γκεσούλης

Φωτισμοί: Δημήτρης Τσιούμας

Μουσική επιμέλεια: Τάνια Βασιλικιώτη

Εικαστικά: Γιάννης Λέκκος

Κατασκευή σκηνικού: Κώστας Αβραμιώτης

Ηθοποιοί: Βασίλης Βλάχος, Νίκος Γκεσούλης, Γιάννης Γλυμακόπουλος, Μαρία Κοσκινά, Γιώργος Μελισσάρης, Θοδωρής Προκοπίου, Μάρκος Στεφάνου

Παραστάσεις έως 24 Φεβρουαρίου

ΘΕΑΤΡΟ «ΠΟΛΙΤΕΙΑ», Σαρρή 40, Θησείο, τηλέφωνο: 210 3310665

Στράτος Κερσανίδης – ΕΠΟΧΗ – 27/1/2008  

Σημείωση: Μπορείτε να διαβάσετε στο μπλογκ, συνέντευξη με τον Ματέι Βίσνιεκ στον Ιανουάριο 2007, σενότητα: CITY

No Comments Yet

Κανένα σχόλιο ακόμα.

Σχόλια RSS TrackBack Identifier URI

Γράψτε ένα σχόλιο