Σχολεία δεν έχουμε, αλλά από δασκάλους… πήξαμε!

Σχολεία δεν έχουμε, αλλά από δασκάλους… πήξαμε!
Ρε μανία με τους τύπους που δίνουν συμβουλές κουνώντας δασκαλίστικα το δάχτυλο! Ακόμη δεν έκλεισαν οι κάλπες και άρχισαν τις νουθεσίες. «Εσείς της Αριστεράς, πρέπει να γίνεται πιο διαλλακτικοί, να βάλετε νερό στο κρασί σας». Ε, όχι ρε, που να σας κοπεί το δάχτυλο, δε γουστάρουμε τα νερωμένα, κρασάκι γνήσιο, καθαρό γουστάρουμε. Αμάν πια! Και τι πρεμούρα σας έπιασε ξαφνικά; Μέχρι χθες ούτε να μας δείτε δε θέλατε και ξαφνικά γίναμε το επίκεντρο της προσοχής σας; Αν εσείς θέλετε να σώσετε το σύστημα, επειδή είστε μέσα μέχρι τα μπούνια, εμείς νανουριζόμαστε γλυκά ακούγοντας τον τριγμό των θεμελίων του. Αντί να δασκαλέψετε αυτούς που μας κυβέρνησαν και μας κυβερνούν τόσα χρόνια δίνεται σε μας μαθήματα κοινοβουλευτισμού, στην Αριστερά, η οποία έχει ματώσει για τη Δημοκρατία. Μια δημοκρατία, στην οποία δεν κυβερνούν οι λατρευτές σας τράπεζες και τα κονκλάβια των Βρυξελών, αλλά οι ανθρώπινες ανάγκες και οι ανθρώπινες επιθυμίες. Έχουμε διαφορετικές αξίες, εάν δεν το καταλάβετε, άρα οι νουθεσίες σας περί συγκαταβατικότητας και πνεύματος συνεργασίας δεν μας αφορούν. Δεν μας ενδιαφέρει το πολιτικό σαβουάρ βιβρ. Τα δακρυγόνα, είτε είναι του Χρυσοχοΐδη είτε του Πολύδωρα, το ίδιο κάψιμο προκαλούν στα μάτια. Οι ιδιωτικοποιήσεις της δημόσιας περιουσίας, είτε προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ είτε από τη ΝΔ, την ίδια θλίψη μας προκαλούν. Το ευρωσύνταγμα, που συνταγματοποιεί την ελεύθερη οικονομία, μαζί το ψηφίσανε στη Βουλή, σχεδόν εν κρυπτώ, χωρίς δημόσιο διάλογο και απορρίπτοντας κάθε σκέψη για δημοψήφισμα. Ας είναι καλά οι Γάλλοι… Μαζί ψηφίζουν τις στρατιωτικές δαπάνες (πολεμικά αεροπλάνα αγοράζουν, αντί για πυροσβεστικά!), συμφωνούν πως το κράτος πρέπει να παραμείνει κάτω από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό της εκκλησίας, παρεούλα προσπαθούν να περάσουν την αναθεώρηση του άρθρου 16 και ουκ έστι αριθμός συμφωνιών. Και τώρα μας λένε πως ένα φάντασμα πλανάται πάνω από την Ελλάδα, το φάντασμα της ακυβερνησίας. Μας τα έλεγαν προεκλογικά και πάνω που νομίζαμε πως γλυτώσαμε, αυτοί συνεχίζουν και μετεκλογικά το ίδιο βιολί. «Εσείς της Αριστεράς, τώρα που ενισχυθήκατε, έχετε και μεγαλύτερες ευθύνες, οφείλετε να βοηθήσετε το σύστημα να επιβιώσει». Και γιατί παρακαλώ; Ουδείς απαντά ευθέως! Ποιούν την νήσσα και αποποιούμενοι των ευθυνών του δικομματισμού προσπαθούν να μας φορτώσουν ενοχές. Ποιοι; Οι ένοχοι!!! Αν είναι δυνατόν!

Στο μεταξύ, στη νέα βουλή υπάρχει και ένας κήπος στον οποίο φύονται τα «άνθη του κακού», αλλά περί αυτού ουδείς εκ των δασκάλων ομιλεί. Μάλιστα, βουλευτές ο Πλεύρης (υιός), ο Βορίδης, ο Άδωνις, ο Βελόπουλος κλπ. Θα μου πείτε, εξελέγησαν από τον ελληνικό λαό. ΟΚ, έτσι είναι, αλλά ρε σεις μάγκες, δεν μπορώ να βλέπω μέσα στο Κοινοβούλιο από τη μια τον Πλεύρη κι από την άλλη έναν άνθρωπο, με όλη τη σημασία της λέξεως, σαν τον Περικλή Κοροβέση. Με ενοχλεί. Εσάς όχι; Κατά τα άλλα το σαβουάρ βιβρ μας έλειπε, τρομάρα μας…

                                                                               Στράτος Κερσανίδης

                                                                               ΕΞΩΣΤΗΣ 20/9/2007 

2 σχόλια

Σχόλια RSS TrackBack Identifier URI